Այս գործողությունները եղան պատճառ  Երեւանում բոլշևիկյան իշխանությունը տապալելու համար

1921 թվականի փետրվարի 16-17-ին բոլշևիկները Երևանի բանտում սկսեցին քաղբանտարկյալների դաժան ապանդը։

Նման ծայրահեղություններին ու զանգվածային սպանդի դեմ հանդես եկավ Հայաստանի հեղկոմի ղեկավար Սարգիս Կասյանը։  Արմատական միջոցներ են ներկայացրել զինկոմ Նուրիջանյանը և անվտանգության ծառայության պետ Այվազովը։  Մոսկվայում քննարկումներից հետո Չեկայի ներկայացուցիչ Աթարբեկովին ուղարկեցին Երևան, որից հետո արմատական թեւը հաղթեց։
Սիմոն Վրացյանն օգնության խնդրանքով դիմեց Զանգեզուրում գտնվող Գարեգին Նժդեհին՝ Երեւանում բոլշեւիկյան իշխանությունը տապալելու համար։

16-17 февраля 1921 года большевики начали расправы над заключенными в Ереванской тюрьме.
Глава ревкома Армении Саргис Касьян, выступал  против таких  крайностей и массового трибунала. Радикальные меры же представлял военный комиссар Нуриджанян и глава чекистов Айвазов. После обсуждений в Москве, в Ереван отправили представителя ВЧК Атарбекова, после которого радикальное крыло победило.
Симон Врацян обратился к Гарегину Нжде находящемуся в Зангезуре за помощью по свержению власти большевиков в Ереване.

On February 16-17, 1921, the Bolsheviks began to massacre prisoners in the Yerevan prison.
The head of the Revolutionary Committee of Armenia, Sargis Kasyan, spoke out against such extremes and a mass tribunal. Radical measures were presented by the military commissar Nurijanyan and the head of the Cheka, Aivazov. After discussions in Moscow, the representative of the Cheka, Atarbekov, was sent to Yerevan, after which the radical wing won.
Simon Vratsyan turned to Garegin Nzhdeh, who was in Zangezur, for help in overthrowing the Bolshevik government in Yerevan.