Հավաքել և հրատարակել է անչափ արժեքավոր բանահյուսական նյութեր։

1931 թվականի փետրվարի 24-ին Երևանում վախճանվեց ազգագրագետ, բանահավաք, հնագետ Երվանդ Ալեքսանդրի Լալայանը։

  «Ազգաբանության հանդեսում», առանձին գրքերով՝ «Ջավախքի բուրմունք» (1892), «Հոբոս» (1903), «Մոլլա-Նասրեդին» (1904), «Պառավաշունչ» (1911), «Հայ բանահյուսության մարգարիտներ»։  (3 հատոր, 1914-1915), գրի է առել հազարավոր հեքիաթներ, առակներ և ասացվածքներ։   Լայնածավալ պեղումներ են կատարվել Շարուր-Դարալագյազ, Նախիջեւան, Նոր-Բայազետ թաղամասերում, Շրեշ բլուրում, Նուխ թաղամասի Նիժ եւ Վարդաշեն գյուղերում, Էլարա (Աբովյան)։
Ադյաման գյուղի Դեմեր գյուղում պեղված դամբարան (բարձր գեղարվեստական փորագրություններով զարդարված դիակառք), արամեերեն արձանագրություն, Սևանա լճից արևելք ընկած փշերի հետքեր և այլն։   Նրա հնագիտական հետազոտություններն ամփոփված են «Դամբարանների պեղումները Խորհրդային Հայաստանում» (1931) գրքում։   Հայկական նյութական մշակույթը լայն հանրությանը ներկայացնելու համար Լալայանը հրատարակել է երեք պատկերազարդ ալբոմ՝ նվիրված Վայոց ձորի, Վասպուրականի և Նոր Բայազետի հուշարձաններին՝ հայերեն, ռուսերեն և ֆրանսերեն բացատրություններով։   Նա նաև հավաքել և հրատարակել է արձանագրություններ։   Նրա կազմած հայերեն արձանագրությունների ժողովածուն արժանացել է Լազարյան ճեմարանի Քանանյան մրցանակին։

24 февраля 1931 года в Ереване- скончался Ерванд Александрович  Лалаян- этнограф, фольклорист, археолог.
Лалаян собрал и опубликовал чрезвычайно ценные фольклорные материалы.  В «Журнале этнологии», отдельными книгами: «Аромат Джавахка» (1892 г.), «Хобос» (1903 г.), «Молла-Насредин» (1904 г.), «Паравашунч» (1911 г.), «Жемчужины армянского фольклора». (3 тт., 1914-1915), записал тысячи сказок, басен, пословиц.  Масштабные раскопки проводились в Шарур-Даралагязском, Нахичеванском, Нор-Баязетском уездах, холме Шреш, селах Ниж и Вардашен Нухского уезда, Эларе (Абовян).
Гробница, раскопанная в селе Демер села Адьяман ( катафалк, украшенный высокохудожественной резьбой), арамейская надпись, следы шипов восточнее озера Севан и т.д.  Его археологические исследования обобщены в книге «Раскопки гробниц в Советской Армении» (1931).  Чтобы представить широкой публике армянскую материальную культуру, Лалаян издал три иллюстрированных  альбома, посвященных памятникам Вайоц Дзора, Васпуракана и Нор Баязета, с пояснениями на армянском, русском и французском языках.  Он также собирал и публиковал надписи.  Составленный им сборник армянских надписей был удостоен премии имени Кананяна Лазарийской семинарии.

On February 24, 1931, Yervand Aleksandr Lalayan died in Yerevan – ethnographer, folklorist, archeologist.
Lalayan collected and published extremely valuable folklore materials.   In “Journal of Ethnology”, separate books: “Aromat Javakhka” (1892), “Hobos” (1903), “Molla-Nasredin” (1904), “Paravashunch” (1911), “Jewelry of Armenian Folklore”.  (3 volumes, 1914-1915), wrote thousands of tales, fables, proverbs.   Large-scale excavations were carried out in Sharur-Daralagyaz, Nakhichevan, Nor-Bayazet districts, Shresh hill, Nizh and Vardashen villages of Nuh district, Elare (Abovyan).
The tomb, excavated in the village of Demer, in the village of Adyaman (catafalk, decorated with highly artistic carving), Aramaic inscription, traces of thorns in the east of Sevan Lake, etc.   His archeological researches are summarized in the book “Excavations of tombs in Soviet Armenia” (1931).   In order to introduce Armenian material culture to the general public, Lalayan published three illustrated albums dedicated to the monuments of Vayots Dzor, Vaspurakan and Nor Bayazet, with explanations in Armenian, Russian and French.   He also collected and published inscriptions.   The collection of Armenian inscriptions compiled by him was awarded the Kananyan Prize of the Lazarian Seminary.