Հայկական արվեստի վարպետ և պատմության պահապան

2000 թ-ի ապրիլի 19-ին Երևանում վախճանվել է Գրիգոր Սեպուհի Խանջյանը՝ նկարիչ և գրաֆիկ:

Նա նկարազարդել է Խաչատուր Աբովյանի «Հայաստանի վերքեր» վեպը (1959) և Պարույր Սևակի «Անլռելի զանգակատուն» պոեմը (1968): Ստեղծել է պատմական թեմաներով գոբելենների էսքիզներ՝ «Վարդանանք» և «Հայոց այբուբեն» (1981): 
ԽՍՀՄ Գեղարվեստի ակադեմիայի ակադեմիկոս (1973; թղթակից անդամ՝ 1962 թվականից): ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1983): ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր (1969): 
Գրիգոր Խանջյանը Հայաստանի կերպարվեստի ականավոր վարպետներից է: Գեղարվեստական կարիերան սկսել է որպես նկարիչ: Նրա կտավները և հայ գրողների ու բանաստեղծների գրքերի համար ստեղծված առաջին նկարազարդումները ցույց են տվել նկարչի հակումը դեպի լիրիզմ և մանրամասների հանդեպ սեր: Խանջյանի հետագա աշխատանքներում Հայաստանի պատմությունը դարձել է նրա ստեղծագործության գլխավոր թեման: 
“Григор Ханджян: Мастер армянского искусства и хранитель истории”
19 апреля 2000 года в Ереване скончался Григор Сепухович Ханджян — живописец и график. Он иллюстрировал роман Хачатура Абовяна «Раны Армении» (1959) и поэму Паруйра Севака «Несмолкаемая колокольня» (1968). Создал эскизы для гобеленов на исторические темы — «Вардананк» и «Армянский алфавит» (1981). 
Академик Академии художеств СССР (1973; член-корреспондент с 1962). Народный художник СССР (1983). Лауреат Государственной премии СССР (1969). 
Григор Ханджян — один из выдающихся мастеров изобразительного искусства Армении. Свою художественную карьеру он начал как живописец. Его полотна и ранние иллюстрации к книгам армянских писателей и поэтов демонстрировали склонность к лиризму и любовь к деталям. В более поздних работах Ханджяна история Армении стала главной темой его творчества.


“Grigor Khanjyan: Master of Armenian Art and Guardian of History” 
On April 19, 2000, Grigor Sepuhovich Khanjyan, a painter and graphic artist, passed away in Yerevan. He illustrated Khachatur Abovyan’s novel Wounds of Armenia (1959) and Paruyr Sevak’s poem The Unsilenced Bell Tower (1968). He also created sketches for tapestries on historical themes, including Vardanank and The Armenian Alphabet (1981). 
He was an Academician of the USSR Academy of Arts (1973; corresponding member since 1962), People’s Artist of the USSR (1983), and a laureate of the USSR State Prize (1969). 
Grigor Khanjyan is one of the luminaries of Armenian fine arts. He began his artistic career as a painter. His canvases and early book illustrations for Armenian writers and poets revealed his inclination toward lyricism and a love for detail. In his later works, the history of Armenia became the central focus of his creative legacy.

“Григор Ханджян: Мастер армянского искусства и хранитель истории”
19 апреля 2000 года в Ереване скончался Григор Сепухович Ханджян — живописец и график. Он иллюстрировал роман Хачатура Абовяна «Раны Армении» (1959) и поэму Паруйра Севака «Несмолкаемая колокольня» (1968). Создал эскизы для гобеленов на исторические темы — «Вардананк» и «Армянский алфавит» (1981). 
Академик Академии художеств СССР (1973; член-корреспондент с 1962). Народный художник СССР (1983). Лауреат Государственной премии СССР (1969). 
Григор Ханджян — один из выдающихся мастеров изобразительного искусства Армении. Свою художественную карьеру он начал как живописец. Его полотна и ранние иллюстрации к книгам армянских писателей и поэтов демонстрировали склонность к лиризму и любовь к деталям. В более поздних работах Ханджяна история Армении стала главной темой его творчества.


“Grigor Khanjyan: Master of Armenian Art and Guardian of History” 
On April 19, 2000, Grigor Sepuhovich Khanjyan, a painter and graphic artist, passed away in Yerevan. He illustrated Khachatur Abovyan’s novel Wounds of Armenia (1959) and Paruyr Sevak’s poem The Unsilenced Bell Tower (1968). He also created sketches for tapestries on historical themes, including Vardanank and The Armenian Alphabet (1981). 
He was an Academician of the USSR Academy of Arts (1973; corresponding member since 1962), People’s Artist of the USSR (1983), and a laureate of the USSR State Prize (1969). 
Grigor Khanjyan is one of the luminaries of Armenian fine arts. He began his artistic career as a painter. His canvases and early book illustrations for Armenian writers and poets revealed his inclination toward lyricism and a love for detail. In his later works, the history of Armenia became the central focus of his creative legacy.