ԶԼՄ-ները նրան անվանում են փոփ երաժշտության աստվածուհի՝

20 մայիսի, 1946 թ., Էլ-Սենտրո, Կալիֆորնիա, ԱՄՆ — ծնվել է Շերլին Սարգսյանը, ով հայտնի է Շեր անունով։  Երգչուհի համարվում է  կանացի ինքնավարության մարմնացում տղամարդկանց գերիշխող արդյունաբերության մեջ։ 

Շերը Հայաստան առաջին անգամ այցելել է 1993 թվականին՝ մարդասիրական օգնություն ցուցաբերելու նպատակով, երկրում բռնկված պատերազմի պատճառով։ Շատերն ասում էին, որ նա պետք է քայլեր ձեռնարկի Հայկական հարցի լուծման համար, քանի որ նրա հայրը հայ էր։ Երկար մտորումներից հետո Շերը հրաժարվեց Լոնդոնում կայանալիք Brit Awards-ի մասնակցությունից և մեկնեց Հայաստան։ Արութ Սասունյանը, ով 1990-ականների սկզբին գլխավորում էր Կալիֆորնիայի Հայկական միացյալ հիմնադրամը, պատմել է, որ այցի նախաձեռնությունը եղել է հենց Շերի կողմից։ Նա ցանկանում էր անմիջապես մեկնել Արցախ, սակայն Ստեփանակերտի օդանավակայանն արդեն փակ էր։ 
1993 թվականի ձմռանը Շերը բեռնատար ինքնաթիռով, որը բարձված էր 45 տոննա դեղորայքով, գրքերով, խաղալիքներով և քաղցրավենիքով՝ 4 միլիոն դոլար ընդհանուր արժեքով, ժամանեց իր հոր հայրենիք։ Նա այցելեց Էջմիածնի Մայր Տաճար և հանդիպեց Կաթողիկոս Վազգեն Առաջինին, եղավ Երևանի մանկատանը, ելույթ ունեցավ Երևանի մարդասիրական համալսարանում, հանդիպեց նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հետ և քննարկեց Ֆրանց Վերֆելի «Մուսա Լեռան Քառասուն Օրը» գիրքը՝ հայերի խիզախ պայքարի մասին։ Համալսարանի խոնավ, չջեռուցվող դահլիճում հազարավոր ուսանողների առջև Շերն ասաց. «Ես չգիտեմ, թե ինչու եմ այստեղ, ամերիկացիների մեծ մասը գաղափար չունի ձեր վիճակի մասին։ Իմ կարող ամենակարևոր բանը Ամերիկայում այստեղ տեղի ունեցողի պատկերը ներկայացնելն է, որպեսզի նրանք տեսնեն, թե ինչպիսին է այն»։ 
Ինչպես հետագայում խոստովանել է դերասանուհին, հենց այդ այցի ժամանակ նա սկսել է հպարտանալ իր հայկական ծագմամբ, քանի որ երբեք նախկինում չէր տեսել մարդկային այդպիսի տառապանք և միաժամանակ այդպիսի արժանապատվություն։ 

20 мая 1946 года, Эль-Сентро, Калифорния, США — родилась Шерлин Саргсян, известная как Шер. СМИ называют её Богиней поп-музыки, описывая как воплощение женской автономии в индустрии, где доминируют мужчины. 
Шер впервые посетила Армению в 1993 году с гуманитарной миссией из-за разгоревшейся в стране войны. Многие говорили, что она должна действовать в решении Армянского вопроса, ведь её отец — армянин. После раздумий Шер отказалась от участия в церемонии Brit Awards в Лондоне и отправилась в Армению. Арут Сасунян, возглавлявший в начале 1990-х Объединённый армянский фонд в Калифорнии, рассказывал, что инициатива исходила от самой Шер. Она хотела сразу прилететь в Арцах, но аэропорт Степанакерта уже был закрыт. 
Зимой 1993 года на грузовом самолёте с 45 тоннами медикаментов, книг, игрушек и сладостей на сумму 4 миллиона долларов Шер прибыла на родину своего отца. Она посетила Кафедральный собор Эчмиадзина, встретилась с Католикосом Вазгеном I, побывала в ереванском детском доме, выступила в Ереванском гуманитарном университете, познакомилась с президентом Левоном Тер-Петросяном и обсудила с ним недавно прочитанную книгу «Сорок дней Муса-Дага» о храбрых армянах, сражающихся с турками. Выступая перед тысячей студентов в сыром, неотапливаемом университетском зале, Шер сказала: «Я не знаю, зачем я сюда приехала; большинство американцев понятия не имеют о вашей ситуации. Самое важное, что я могу сделать, — это представить картину того, что происходит здесь, в Америке, чтобы они могли увидеть, каково это». Как позже призналась актриса, именно во время этого визита она начала гордиться своим армянским происхождением, поскольку никогда прежде не видела таких человеческих страданий в сочетании с таким достоинством.

May 20, 1946, El Centro, California, USA — Cherilyn Sarkisian, known as Cher, was born. Hailed by the media as the Goddess of Pop, she is described as the embodiment of female autonomy in a male-dominated industry. 
Cher first visited Armenia in 1993 on a humanitarian mission due to the war raging in the country. Many urged her to take action on the Armenian Cause, given her father’s Armenian heritage. After some deliberation, Cher declined to attend the Brit Awards in London and flew to Armenia instead. Harut Sassounian, who led the United Armenian Fund in California in the early 1990s and facilitated the trip, noted that the initiative came from Cher herself. She initially wanted to fly directly to Artsakh, but Stepanakert’s airport was already closed. 
In the winter of 1993, Cher arrived in her father’s homeland on a cargo plane carrying 45 tons of medicine, books, toys, and sweets worth $4 million. She visited Etchmiadzin Cathedral, met with Catholicos Vazgen I, toured a Yerevan orphanage, spoke at Yerevan Humanitarian University, and met President Levon Ter-Petrosyan, discussing Franz Werfel’s “The Forty Days of Musa Dagh,” a book about the courageous Armenians fighting the Turks. Addressing a thousand students in a cold, unheated university hall, Cher said, “I don’t know why I’m here; most Americans have no clue about your situation. The most important thing I can do is show America what’s happening here so they can see what it’s like.” 
As she later confessed, it was during this visit that Cher began to embrace her Armenian roots with pride, having never before witnessed such human suffering paired with such profound dignity.