«Պեպո»-ի Էփեմիա և «Գիքոր»-ի Նատո  Արմեն Գուլակյանի Կինը և Գործընկերը

Անահիտ Հակոբի Մասչյանը ծնվել է 1900 թվականի նոյեմբերի 9-ին Ալեքսանդրապոլում (այժմ՝ Գյումրի)։ Հայկական թատրոնի և կինոյի լեգենդար դերասանուհի, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1950), դերասան-ռեժիսոր Արմեն Գուլակյանի կինը, ով իր ավելի քան 60-ամյա բեմական կյանքով դարձել է հայ դերասանական արվեստի խորհրդանիշ։

1919-1925 թվականներին սովորել է Մոսկվայի հայկական դրամատիկական ստուդիայում։ 1928-1929 թվականներին խաղացել է Լենինականի (Գյումրի) դրամատիկական թատրոնում, 1930-1945 թվականներին՝ Երևանի պատանի հանդիսատեսի թատրոնում (ԵՊՀԹ), 1945-1958 թվականներին՝ Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան պետական ակադեմիական թատրոնում։ Բեմում ստեղծել է անմոռաց դերեր՝ Շողակաթ («Մեծապատիվ մուրացկաններ», Հակոբ Պարոնյան), Էփեմիա («Պեպո», Գաբրիել Սունդուկյան), Նատո («Գիքոր», Հովհաննես Թումանյան), Մարիա Ալեքսանդրովնա (Ի. Պոպովի «Ընտանիք»), Ուստիան («Քաջ Նազար»), Կուկուշկինա (Ալեքսանդր Օստրովսկու «Եկամտաբեր պաշտոն»)։ Կինոյում նկարահանվել է «Սարոյան եղբայրներ» ֆիլմում (1968, Հայֆիլմ)։ Մահացել է 1989 թվականի հունվարի 3-ին Երևանում՝ կյանքի 88-րդ տարում։ Անահիտ Մասչյանի արվեստը հայ դերասանական դպրոցի ոսկե էջերից է, նրա ստեղծած կերպարները շարունակում են ոգեշնչել սերունդներին խորությամբ, ճշմարտացիությամբ և հայկական բեմի հանդեպ անսահման նվիրվածությամբ։

—

### Русский
Эпемия из «Пепо» и Нато из «Гикора»

Анаит Акоповна Масчян родилась 9 ноября 1900 года в Александрополе (ныне Гюмри), Эриванская губерния, Российская империя. Легендарная актриса армянского театра и кино, народная артистка АрмССР (1950), жена актёра-режиссёра Армена Гулакяна, ставшая символом армянского актёрского искусства более чем за 60 лет на сцене. В 1919–1925 годах училась в Московской армянской драматической студии. В 1928–1929 годах играла в Ленинаканском (Гюмри) драматическом театре, в 1930–1945 годах — в Ереванском театре юного зрителя, в 1945–1958 годах — в Государственном академическом театре имени Габриэла Сундукяна в Ереване. Создала незабываемые роли: Шогакат («Почтенные попрошайки», Акоп Паронян), Эпемия («Пепо», Габриэл Сундукян), Нато («Гигор», Ованес Туманян), Мария Александровна («Семья», И. Попов), Устиан («Храбрый Назар»), Кукушкина («Доходное место», Александр Островский). В кино снялась в фильме «Братья Сароян» (1968, Арменфильм). Умерла 3 января 1989 года в Ереване на 89-м году жизни. Искусство Анаит Масчян — золотая страница армянской актёрской школы, её образы продолжают вдохновлять поколения глубиной, правдивостью и безграничной преданностью армянской сцене.

—

### English
Ephemia in Pepo and Nato in Gikor

Anahit Hakobovna Maschyan was born on November 9, 1900, in Alexandropol (now Gyumri), Erivan Governorate, Russian Empire. Legendary actress of Armenian theater and cinema, People’s Artist of the Armenian SSR (1950), wife of actor-director Armen Gulakyan, who became a symbol of Armenian acting art over more than 60 years on stage. From 1919 to 1925, studied at the Moscow Armenian Dramatic Studio. From 1928 to 1929, performed at the Leninakan (Gyumri) Dramatic Theater; from 1930 to 1945 — at the Yerevan Theater for Young Spectators; from 1945 to 1958 — at the Gabriel Sundukyan State Academic Theater in Yerevan. Created unforgettable roles: Shoghakat (*The Honorable Beggars*, Hakob Paronyan), Ephemia (*Pepo*, Gabriel Sundukyan), Nato (*Gikor*, Hovhannes Tumanyan), Maria Alexandrovna (*The Family*, I. Popov), Ustian (*Brave Nazar*), Kukushkina (*A Profitable Position*, Alexander Ostrovsky). Appeared in the film *The Saroyan Brothers* (1968, Hayfilm). Died on January 3, 1989, in Yerevan at the age of 88. Anahit Maschyan’s art is a golden page of the Armenian acting school; her characters continue to inspire generations with depth, truthfulness, and boundless devotion to the Armenian stage.

—