1884 թ-ին ընտրվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս, սակայն առողջական վիճակի պատճառով հրաժարվել է

1884 թ-ի հոկտեմբերի 26-ին Կոստանդնուպոլսում- մահացել է Ներսես Ստեփանի Վարժապետյանը (Եկեղեցական Կնունքաքա – Տիտղոսային անունը ՝ Պողոս — եկեղեցական, հասարակական, քաղաքական գործիչ, Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք (1874 թվականից)։

Օգտվելով 1877-78 թվականների ռուս-թուրքական պատերագմից հետո Հայկական հարցի արծարծման համար ստեղծված նպաստավոր պայմաններից Վարժապետյանը Թուրքիայի 9 եպիսկոպոսների անունից խնդրագիր է ներկայացնում կայսր Ալեքսանդր II-ին՝ Ռուսաստանից հայցելով արևմտահայերի պաշտպանությունը (եւրոպական քրիստոնյաների օրինակով)։ Վարժապետյանը մեծ եոանդ է ներդրել 1878 թվականի Սան Ստեֆանոյի պայմանագրում արևմտահայերի մասին հատուկ (16-րդ) հոդված մտցնելու և հայկական հարցը Բեռլինի կոնգրեսում (1878) քննելու գործում, որի համար էլ վեհաժողով է ուղարկել հայկական ազգային պատվիրակություն՝ Մկրտիչ Խրիմյանի գլխավորությամբ։ Վարել է շրջահայաց քաղաքականություն Բարձրագույն դռան, Ռուսաստանի և Մեծ Բրիտանիայի միջև նրանց բարյացակամ վերաբերմունքը հայկական հարցում շահելու ակնկալիքով։ 1879 թվականի մայիսի 31-ին դիմել է եվրոպական երկրների ներկայացուցիչներին՝ նշելով Հայաստանում բարենորոգումներ անցկացնելու անհրաժեշտությունը՝ Բեռլինի դաշնագրի 61-րդ հոդվածը գործադրելու համար, սակայն՝ ապարդյուն։ Անպատասխան են մնացել նաև Բարձրագույն դռանը ներկայացրած բազմաթիվ հուշագրերը։ 1884 թվականին ընտրվել է Ամենայն հայոց կաթողիկոս, սակայն առողջական ծանր վիճակի պատճառով հրաժարվել է հոգևոր առաջնորդի տիտղոսից։ Հայաստանի ազատագրության ուղին Վարժապետյանն համարել է հայության ազգահավաքումը, խաղաղ շինարարությունն ու դիվանագիտական միջոցները։

26 октября 1884 г. в Константинополе скончался Нерсес Степанович Варжапетян (Имя при крещении Погос — церковный, общественный, политический деятель, Константинопольский армянский патриарх (с 1874 г.). Воспользовавшись поднятием армянских вопросов после русско-турецкого конфликта 1877-78 гг. В связи с создавшимися благоприятными условиями Варжапетян представил прошение от имени 9 епископов Турции императору Александру II с просьбой о защите западных армян от России (по примеру европейских христиан на Берлинском конгрессе (1878 г.), для чего). он направил армянскую национальную делегацию во главе с Мкртичем Хримяном, провел обстоятельную политику между высокими дверями Россией и Великобританией, в надежде добиться их дружественного отношения к армянскому вопросу представителями европейских стран, заявив о необходимости проведения реформы в Армении с целью реализации статьи 61 Берлинского договора, но тщетно. Многие меморандумы, поданные в высокие двери , также остались без ответа. В 1884 году он был избран Католикосом всех армян, но из-за серьезных проблем здоровья отказался от престола духовного лидера. Путем освобождения Армении считал строительство мира в переговорах и дипломатические средства.

On October 26, 1884, Nerses Stepan Varzhapetyan died in Constantinople (Name at baptism: Poghos — ecclesiastical, public, political figure, Armenian Patriarch of Constantinople (since 1874). Taking advantage of the Armenian issue after the Russo-Turkish conflict of 1877-78 of the created favorable conditions, Varzhapetyan presented a petition on behalf of 9 bishops of Turkey to Emperor Alexander II, requesting the protection of Western Armenians from Russia (following the example of European Christians). At the Congress of Berlin (1878), for which he sent an Armenian national delegation headed by Mkrtich Khrimyan, he conducted a circumstantial policy between the Supreme Door, Russia and Great Britain, in the hope of winning their friendly attitude towards the Armenian issue to representatives of European countries, stating the need to carry out reforms in Armenia in order to implement Article 61 of the Berlin Treaty, but in vain. Many memorandums submitted to the Supreme Door also remained unanswered. In 1884, he was elected Catholicos of All Armenians, but due to his poor health, he refused the title of spiritual leader. Varzhapetyan considered the national gathering of the Armenians, peaceful construction and diplomatic means to be the path to the liberation of Armenia.

26 Ekim 1884’te Nerses Stepanoviç Varzhapetyan (temel adı: Poghos — kilise, halk, siyasi figür, Konstantinopolis Ermeni Patriği (1874’ten beri) Konstantinopolis’te öldü. 1877 Rus-Türk ihtilafından sonra Ermeni sorunlarının gündeme gelmesinden yararlanarak) -78. Yaratılan elverişli koşullarla bağlantılı olarak Varzhapetyan, Türkiye’nin 9 piskoposu adına İmparator II. Alexander’a Batı Ermenilerinin Rusya’dan korunmasını talep eden bir dilekçe sundu (Berlin Kongresi’ndeki (1878) Avrupalı Hıristiyanlar örneğini takip ederek) Mkrtich başkanlığındaki bir Ermeni ulusal heyetini gönderdiği) Khrimyan, Yüksek Mahkeme, Rusya ve İngiltere arasında, Ermeni meselesine yönelik dostane tutumlarını Avrupa ülkelerinin temsilcilerine ulaştırmak ümidiyle ayrıntılı bir politika yürüttü. Berlin Antlaşması’nın 61. maddesinin uygulanması amacıyla Ermenistan’da reform yapılması yönündeki taleplere yanıtsız kalan Dvere, 1884’te tüm Ermenilerin Katolikosu seçildi ancak sağlık durumunun kötü olması nedeniyle manevi lider unvanını reddetti. Varzhapetyan, Ermenilerin ulusal meclisini, barışçıl inşayı ve diplomatik yolları Ermenistan’ı kurtarmanın yolu olarak görüyordu.