Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից է եղել։ Հայտնի է Արցախի պատմության վերաբերյալ աշխատանքներով։

2001 թ-ի նոյեմբերի 19-ին Եղվարդում – մահացել է Բագրատ Արշակի Ուլուբաբյանը– գրող, պատմաբան, պատմական ,բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ, թարգմանիչ։ ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1950 թվականից։։

Սովորել է Շուշիի Մանկավարժական ինստիտուտում, որն ավարտել է 1944 թվականին, այնուհետև կրթությունը շարունեկել Բաքվի Մանկավարժական ինստիտուտի Հայոց լեզվի և գրականության բաժնում։ 1949-1967 թվականներին գլխավորել է ԼՂԻՄ֊ի գրողների միությունը։ Միաժամանակ եղել է «Սովետական Ղարաբաղ» թերթի խմբագիր, մշակույթի մարզային վարչության պետ, Լեռնային Ղարաբաղի ինքնավար մարզի գործադիր կոմիտեի փոխնախագահ։  1969 թվականին «Արցախի պատմությունը հնագույն ժամանակներից մինչև 10-րդ դարը» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել պատմական գիտությունների թեկնածուի աստիճան։ 1973 թվականին «Խաչենի իշխանության պատմությունը (9-ից 10-րդ դարեր)» թեմայով դիսերտացիա է պաշտպանել և ստացել պատմական գիտությունների դոկտորի աստիճան։ Աշխատել է ՀԽՍՀ ԳԱ Պատմության ինստիտուտում որպես ավագ գիտաշխատող։ Արցախյան շարժման ակտիվ մասնակից է եղել։ ԽՄԿԿ անդամ 1947 թվականից։ Հայտնի է Արցախի պատմության վերաբերյալ աշխատանքներով։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների 2 ժողովածու, պատմվածքների և վիպակների 5 ժողովածու («Այգեստան», «Թարթառ», «Լեռնաստան», «Հատիկը չի մահանում», «Կանթեղ»), 4 վեպ («Հայրենի հող», «Մարդը», «Ոսկե շղթա», «Սարդարապատ»)։ Գրաբարից արդի հայերենի է թարգմանել Ղազար Փարպեցու «Հայոց պատմություն» կոթողային աշխատությունը։ Պատմագիտական աշխատությունները գլխավորապես նվիրված են Արցախի պատմությանն ու մշակույթին, նրա պատմաճարտարապետական հուշարձաններին, գործիչներին և Հայաստանի զարգացած ֆեոդալիզմի պատմությանը։

19 ноября 2001 года в Егварде скончался Баграт Аршакович Улубабян – писатель, историк, историк, поэт, прозаик, драматург, переводчик.  Член Союза писателей СССР с 1950 года.  Учился в Шушинском педагогическом институте, который окончил в 1944 году, затем продолжил образование на кафедре армянского языка и литературы Бакинского педагогического института.  В 1949-1967 годах возглавлял Союз писателей Нагорного Карабаха.  Одновременно он был редактором газеты «Советский Карабах», руководителем областного управления культуры, заместителем председателя исполкома Нагорно-Карабахской автономной области.   В 1969 году он защитил кандидатскую диссертацию на тему «История Арцаха с древнейших времен до X века» и получил степень кандидата исторических наук.  В 1973 году он защитил кандидатскую диссертацию на тему «История правления Хачена (IX-X вв.)» и получил степень доктора исторических наук.  Работал в Институте истории АН АССР старшим научным сотрудником.  Он был активным участником Арцахского движения.  Член КПСС с 1947 года.  Он известен своими работами по истории Арцаха.  Издал 2 сборника стихов, 5 сборников рассказов и романов («Айгестан», «Тартар», «Лернастан», «Зерно не умирает», «Кантех»), 4 романа («Родина», «Человек»). «, «Золотая цепь»», «Сардарапат»).  Грабарь перевел на современный армянский язык монументальный труд Газара Парпетса «История армян».  Историографические работы посвящены в основном истории и культуре Арцаха, его историко-архитектурным памятникам, деятелям и истории развитого феодализма Армении.

On November 19, 2001, Bagrat Arshak Ulubabyan died in Yeghvard – writer, historian, historian, poet, novelist, playwright, translator.  Member of the Union of Writers of the USSR since 1950.  He studied at the Shushi Pedagogical Institute, which he graduated in 1944, then continued his education at the Department of Armenian Language and Literature of the Baku Pedagogical Institute.  In 1949-1967, he headed the Union of Writers of Nagorno-Karabakh.  At the same time, he was the editor of the “Soviet Karabakh” newspaper, the head of the regional department of culture, the vice-chairman of the executive committee of the Nagorno Karabakh autonomous region.   In 1969, he defended his thesis on “The history of Artsakh from ancient times to the 10th century” and received the degree of candidate of historical sciences.  In 1973, he defended his thesis on “History of Khachen’s rule (9th to 10th centuries)” and received the degree of Doctor of Historical Sciences.  He worked at the Institute of History of the Academy of Sciences of the ASSR as a senior researcher.  He was an active participant of the Artsakh movement.  Member of the CPSU since 1947.  He is known for his works on the history of Artsakh.  He published 2 collections of poems, 5 collections of short stories and novels (“Aigestan”, “Tartar”, “Lernastan”, “The grain does not die”, “Kantegh”), 4 novels (“Homeland”, “The Man”, “The Golden Chain”  “, “Sardarapat”).  Grabar translated Gazar Parpets’ monumental work “History of Armenians” into modern Armenian.  Historiographic works are mainly devoted to the history and culture of Artsakh, its historical-architectural monuments, figures and the history of the developed feudalism of Armenia.