խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո  զրկվել է ողջ կարողությունից և մահացել է սովի ու աղքատության մեջ իր կառուցած տան նկուղում

1922 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Թբիլիսիում մահացավ հայ նավթային մագնատ, արդյունաբերող, ֆինանսիստ, բարերար Միքայել Հովսեփի Արամյանցը։  Ալեքսանդր Մանթաշյանի մտերիմ ընկերն ու գործընկերը։

1898 թվականին Արամյանցն արդեն ուներ 9 000 000 ռուբլի։  Վաստակելով բազմամիլիոնանոց կարողություն՝ Մանթաշյանի հետ 1899 թվականին հիմնադրել է նավթարդյունաբերական և առևտրային «Mantashev and Co.նավթի և նավթամթերքների արտադրության, փոխադրման, վերամշակման և վաճառքի խոշոր ձեռնարկություն է:  Հետագայում՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին, հայ փախստականների համար ապաստարաններ է կառուցել։
Սակայն խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Միքայել Արամյանցը զրկվել է ողջ կարողությունից եւ կյանքի վերջին ամիսներն անցկացրել իր կառուցած տան նկուղում (Մաչաբելի փողոցի թիվ 6), որտեղ էլ մահացել է սովի ու աղքատության մեջ։  Ստալինյան ժամանակաշրջանում Թբիլիսիում ամենամեծը հանդիսացող հայկական Խոջիվանքի գերեզմանատան ավերման արդյունքում ոչնչացվել են հարյուրավոր թաղված հայերի, այդ թվում՝ Միքայել Արամյանցի մասունքները։

19 декабря 1922 года в Тбилиси – скончался Микаэл Овсепович  Арамянц ― армянский нефтяной магнат, промышленник, финансист и меценат. Близкий друг и партнер Александра Манташяна.
В 1898 году у Арамянца было уже 9 000 000 рублей. Заработав многомиллионное состояние, совместно с Манташяном в 1899 году основал Нефтепромышленное и торговое общество «А. И. Манташев и К°» – крупное предприятие по добыче, транспортировке, переработке и продаже нефти и нефтепродуктов. Позже, во время Первой мировой войны, он строил приюты для армянских беженцев.
Однако после установления советской власти, Микаэл Арамянц был лишен всего своего состояния и последние месяцы своей жизни провел в подвале построенного им же дома (№ 6 по улице Мачабели), где умер в голоде и нищете. Также в результате разрушения в сталинский период армянского ходживанкского кладбища, которое было самым большим в Тбилиси, были уничтожены останки сотен похороненных армян, в том числе и Микаэла Арамянца.

On December 19, 1922, Mikael Ovsepovich Aramyants, an Armenian oil magnate, industrialist, financier and philanthropist, passed away in Tbilisi. He was a close friend and partner of Alexander Mantashyan.
In 1898, Aramyants already had 9,000,000 rubles. Having earned a multi-million dollar fortune, in 1899, together with Mantashyan, he founded the Oil Industrial and Trade Company “A. I. Mantashev and Co.” – a large enterprise for the extraction, transportation, processing and sale of oil and oil products. Later, during the First World War, he built shelters for Armenian refugees.
However, after the establishment of Soviet power, Mikael Aramyants was deprived of all his fortune and spent the last months of his life in the basement of the house he had built (No. 6 on Machabeli Street), where he died of hunger and poverty.  Also, as a result of the destruction of the Armenian Khojivanka cemetery during the Stalin period, which was the largest in Tbilisi, the remains of hundreds of buried Armenians were destroyed, including Mikael Aramyants.

1922 წლის 19 დეკემბერს თბილისში გარდაიცვალა სომეხი ნავთობის მაგნატი, მრეწვეელი, ფინანსისტი და ქველმოქმედი მიქაელ ოვსეპოვიჩ არამიანცი.  ალექსანდრე მანთაშიანის ახლო მეგობარი და პარტნიორი.
1898 წელს არამიანცს უკვე ჰქონდა 9 000 000 მანეთი.  რამაც მრავალმილიონიანი ქონება მოიპოვა, მანტაშიანთან ერთად 1899 წელს დააარსა ნავთობის ინდუსტრიული და სავაჭრო კომპანია „ა.  ი.მანთაშევი და კომპანია არის ნავთობისა და ნავთობპროდუქტების წარმოების, ტრანსპორტირების, გადამუშავებისა და რეალიზაციის მსხვილი საწარმო.  მოგვიანებით, პირველი მსოფლიო ომის დროს სომეხ ლტოლვილებს თავშესაფრები ააშენა.
თუმცა საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მიქაელ არამიანცს მთელი ქონება ჩამოერთვა და სიცოცხლის ბოლო თვეები მის მიერ აშენებული სახლის სარდაფში გაატარა (მაჩაბლის ქუჩა No6), სადაც შიმშილითა და სიღარიბეში გარდაიცვალა.  ასევე, სტალინური პერიოდის დანგრევის შედეგად სომხური ხოჯივანქის სასაფლაო, რომელიც ყველაზე დიდი იყო თბილისში, განადგურდა ასობით დაკრძალული სომეხის, მათ შორის მიქაელ არამიანცის ნეშტი.