Ավիացիոն գնդի հետ պաշտպանել է Բաքվի նաֆթահորերը գերմանացիների ոտնձգություններից

1909 թվականի փետրվարի 25-ին Հադրութի շրջանի Ազոխ գյուղում ծնվել է Սերգեյ Արշակի Սարդարովը՝ ավիացիայի գեներալ-գնդապետ (1965 թ.)։

1942 թվականից Սարդարովը իր գլխավորած 965-րդ կործանիչ ավիացիոն գնդի հետ պաշտպանել է Արխանգելսկը, Աստրախանը, Գրոզնին և Միներալնիե Վոդին։   1944 թվականին փոխգնդապետ Սարդարովի ավիացիոն գունդը մասնակցել է Ղրիմի Թաման թերակղզու ազատագրմանը և Օդեսան պաշտպանել օդային հարձակումներից։   1944 թվականի վերջին Սարդարովը նշանակվել է կործանիչ ավիացիոն դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, իսկ 1945 թվականին մասնակցել է Ռումինիայի ազատագրմանը։
Հետպատերազմյան տարիներին զբաղեցրել է պատասխանատու պաշտոններ, մինչև 1950 թվականը՝ ավիացիոն դիվիզիայի հրամանատար, 1952-1956 թվականներին՝ ավիացիոն ստորաբաժանման հրամանատար։   Մինչ զորացրվելը (1971 թ. փետրվար) եղել է ՀՕՊ ռազմական հրամանատարական ակադեմիայի (Գ. Ժուկովի անվ.) պետի տեղակալ։

25 февраля 1909 года в селе Азох Гадрутского района- родился Сергей Аршакович Сардаров- Генерал-полковник авиации (1965).
С 1942 года Сардаров с руководимым им 965-м истребительным авиаполком защищал Архангельск, Астрахань, Грозный, Минеральные Воды.  В 1944 году авиационный полк подполковника Сардарова участвовал в освобождении Таманского полуострова, Крыма, защищал Одессу от атак авиации.  В конце 1944 года Сардаров был назначен заместителем командира истребительной авиационной дивизии, в 1945 году он участвовал в освобождении Румынии.
В послевоенные годы занимал ответственные должности, до 1950 года – командир авиационной дивизии, в 1952-1956 годах – командир авиационной части.  До демобилизации (февраль 1971 г.) был заместителем начальника Военной командной академии ПВО (им. Г. Жукова)

On February 25, 1909, in the village of Azokh, Gadrut district, Sergei Arshak Sardarov, Colonel General of Aviation (1965), was born.
Since 1942, Sardarov and the 965th Fighter Aviation Regiment he led defended Arkhangelsk, Astrakhan, Grozny, and Mineralnye Vody. In 1944, Lieutenant Colonel Sardarov’s aviation regiment participated in the liberation of the Taman Peninsula, Crimea, and defended Odessa from air attacks. At the end of 1944, Sardarov was appointed deputy commander of a fighter aviation division; in 1945, he participated in the liberation of Romania.
In the post-war years, he held responsible positions: until 1950, he was the commander of an aviation division; in 1952-1956, he was the commander of an aviation unit.  Before demobilization (February 1971) he was deputy head of the Military Command Academy of Air Defense (named after G. Zhukov)