1978 թ-ին ԱՄՆ-ում ստեղծել է հանրահայտ «Սիփան» երգչախումբը

1937 թվականի ապրիլի 10-ին Երևանում ծնվել է կոմպոզիտոր, դիրիժոր, գրող, հասարակական գործիչ Գենրիխ Ակոբի Անասյանը։  Պատմաբան, բանասեր, աղբյուրագետ, մատենագետ։

նրա  «Սիփան» երգչախումբը 1990, 1991, 1997 թվականներին ելույթ է ունեցել Երեւանում, եղել է «Սարդարապատ» երգի-պարի անսամբլի գեղարվեստական ղեկավարը։
Անասյանը ստեղծել է Ցեղասպանության զոհերի հիշատակին նվիրված «Սրբազան համերգ» շարքը, գրել «Հայրենիք և սեր», «Սայաթ-Նովա» սյուիտները, «Ճանապարհ» սիմֆոնիկ պոեմը, դուդուկի և նվագախմբի համերգ, խմբերգեր, երգեր («Սիրում եմ», «Երազի աղջիկ» և այլն)։
Հեղինակ է երաժշտական երկերի («Իմ հայրենիք», «Հրաժեշտ կռունկին», 1997), գրական, երաժշտագիտական, հռետորական հոդվածների ժողովածուների՝ «Հանգիստ ցավեր» (1990), «Ես եմ…» (հատ. 1-4, 1993-2004) և այլ գրքերի։

10 апреля 1937 года в Ереване- родился Генрих Акобович Анасян- композитор, дирижер, писатель, общественный деятель.  Историк, филолог, источниковед, библиограф.
Живет в Лос-Анджелесе с 1978 года.
В 1978 году создал в США хор «Сипан», который в 1990, 1991, 1997 годах  выступал в Ереване, был художественным руководителем ансамбля песни и танца «Сардарапат».
Анасян создал серию «Священный концерт», посвященную памяти жертв Геноцида, написал сюиты «Родина и любовь», «Саят-Нова», симфоническую поэму «Дорога», концерт для дудука с оркестром, припевы, песни («Я люблю», «Девушка-мечта» и др.).
Он автор музыкальных произведений («Родина моя», «Журавль, прощай», 1997), сборников литературных, музыковедческих, ораторских статей: «Тихие боли» (1990), «Это я…» (в. 1-4, 1993-2004) и другие книги.

April 10, 1937 in Yerevan – Genrikh Akobovich Anasyan was born – composer, conductor, writer, public figure. Historian, philologist, source specialist, bibliographer.
Lives in Los Angeles since 1978.
In 1978, he created the Sipan choir in the USA, which performed in Yerevan in 1990, 1991, 1997, was the artistic director of the Sardarapat song and dance ensemble.
Anasyan created the Sacred Concert series dedicated to the memory of the victims of the Genocide, wrote the suites Homeland and Love, Sayat-Nova, the symphonic poem The Road, a concert for duduk with orchestra, choruses, songs (“I Love”, “Dream Girl”, etc.).  He is the author of musical works (“My Homeland”, “Farewell to the Crane”, 1997), collections of literary, musicological, and oratorical articles: “Quiet Pains” (1990), “It’s Me…” (vol. 1-4, 1993-2004) and other books.