նա իր անջնջելի հետքն է թողել հայ երաժշտության պատմության մեջ

Էդուարդ Ասլանի Աբրահամյանը ծնվել է 1923 թվականի մայիսի 22-ին Թիֆլիսում, ԱԽՖՍՀ, ԽՍՀՄ։ Հայ կոմպոզիտոր, Հայկական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1966):

1950 թվականին ավարտել է Թբիլիսիի կոնսերվատորիան, իսկ 1951–1953 թվականներին կատարելագործվել է Մոսկվայում՝ որպես կոմպոզիտոր։ 1961 թվականից դասավանդել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիայում, 1982 թվականից՝ որպես պրոֆեսոր։ 
Աբրահամյանի ստեղծագործությունները լի են հայկական հոգով և համամարդկային խորությամբ։ Նա հեղինակել է երկու դաշնամուրային կոնցերտ (1950, 1953), սոնատ, 24 պրելյուդ, վարիացիաներ և համերգային պիեսներ։ Սիմֆոնիկ նվագախմբի համար գրել է «Հայրենիքիս» պոեմը և «Պարային սյուիտ»։ Նրա ռոմանսները, մասնավորապես՝ Ավետիք Իսահակյանի խոսքերով գրված «Ես երգիչ եմ», «Սև աչերեն», «Հայրենիքիս» և «Գիշերն եկավ», մեծ ճանաչում են գտել։ Նրա երաժշտությունը, որը համատեղում է հայկական ժողովրդական մոտիվները և դասական ավանդույթները, շարունակում է հնչել սերունդների սրտերում։ Էդուարդ Աբրահամյանը մահացել է 1986 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Երևանում, թողնելով ժառանգություն, որն անմար է: 

Эдуард Асланович Абрамян родился 22 мая 1923 года в Тифлисе, Грузинская ССР, СССР. Выдающийся армянский композитор, заслуженный деятель искусств Армянской ССР (1966), он оставил неизгладимый след в истории армянской музыки. В 1950 году окончил Тбилисскую консерваторию, а в 1951–1953 годах совершенствовался как композитор в Москве. С 1961 года преподавал в Ереванской государственной консерватории имени Комитаса, с 1982 года — в качестве профессора. 
Творчество Абрамяна пропитано армянским духом и глубоким лиризмом. Он написал два фортепианных концерта (1950, 1953), сонату, 24 прелюдии, вариации и концертные пьесы. Среди произведений для симфонического оркестра — поэма «Моей Родине» и «Танцевальная сюита». Особую популярность приобрели его романсы, в том числе на стихи Аветика Исаакяна: «Я — певец», «Чёрные глаза», «Моей Родине» и «Ночь пришла». Его музыка, сочетающая армянские народные мотивы и классические традиции, продолжает вдохновлять слушателей. Эдуард Абрамян ушёл из жизни 20 декабря 1986 года в Ереване, оставив наследие, которое живёт в сердцах поколений. 

Eduard Aslanovich Abrahamyan was born on May 22, 1923, in Tiflis, Georgian SSR, USSR. An eminent Armenian composer and Honored Art Worker of the Armenian SSR (1966), he left an indelible mark on Armenian music. He graduated from the Tbilisi Conservatory in 1950 and honed his skills as a composer in Moscow from 1951 to 1953. From 1961, he taught at the Komitas State Conservatory in Yerevan, becoming a professor in 1982. 
Abrahamyan’s works are imbued with the spirit of Armenia and profound lyricism. He composed two piano concertos (1950, 1953), a sonata, 24 preludes, variations, and concert pieces. For symphony orchestra, he created the poem My Homeland and Dance Suite. His romances, particularly those set to Avetik Isahakyan’s poetry, such as “I Am a Singer,” “Black Eyes,” “My Homeland,” and “Night Has Come,” gained widespread acclaim. Blending Armenian folk motifs with classical traditions, his music continues to resonate with audiences. Eduard Abrahamyan passed away on December 20, 1986, in Yerevan, leaving a timeless legacy.