Հայոց Պահանջատիրության Ձայնը Եվրոպայում


1987 թվականի հունիսի 18-ին, Ստրասբուրգում, տեղի ունեցավ պատմական իրադարձություն,  Եվրոպական խորհրդարանն ընդունեց «Հայկական հարցի քաղաքական լուծման մասին» բանաձևը:

Այս փաստաթուղթը դարձավ հայ ժողովրդի արդարության պայքարի կարևոր հանգրվան՝ միջազգային ասպարեզում ընդգծելով Հայոց ցեղասպանության ճանաչման և արևմտահայերի իրավունքների վերականգնման անհրաժեշտությունը: Բանաձևը պաշտոնապես ճանաչեց 1915-1923 թվականներին Օսմանյան կայսրությունում հայերի դեմ իրականացված զանգվածային կոտորածները որպես ցեղասպանություն: Այն կոչ արեց Թուրքիայի Հանրապետությանը ընդունել պատմական ճշմարտությունը և սկսել հաշտեցման գործընթաց: Փաստաթուղթը նաև ընդգծեց հայ ժողովրդի՝ իր պատմական հայրենիքում ապրելու և մշակութային ժառանգությունը պահպանելու իրավունքը:Այս բանաձևը ծնվեց հայկական սփյուռքի և Հայաստանի Հանրապետության տասնամյակների անխոնջ ջանքերի շնորհիվ: Հայ գործիչները, մտավորականներն ու կազմակերպությունները, ինչպիսիք են Հայ Դատի հանձնախմբերը, աշխատել էին Եվրոպայում՝ բարձրաձայնելու հայ ժողովրդի տառապանքները: Բանաձևի ընդունումը խթանեց հետագա ճանաչումների գործընթացը տարբեր երկրներում՝ դառնալով միջազգային արդարության խորհրդանիշ:1987 թվականի բանաձևը ոչ միայն քաղաքական, այլև խորհրդանշական նշանակություն ունեցավ: Այն հայ ժողովրդին հույս ներշնչեց, որ նրանց ձայնը լսելի է, և նրանց պայքարը գնահատվում է: Փաստաթուղթը կոչ արեց Եվրոպական համայնքին աջակցել հայ-թուրքական երկխոսությանը՝ խաղաղության և փոխըմբռնման համար:Այս իրադարձությունը մնում է հայոց պահանջատիրության պատմության վառ էջերից մեկը՝ հիշեցնելով, որ անցյալի վերքերը բուժվում են միայն ճշմարտության ճանաչմամբ և արդարության վերականգնմամբ:


Голос Армянского Вопроса в Европе
18 июня 1987 года, в Страсбурге, произошло историческое событие, когда Европейский парламент принял резолюцию «О политическом решении армянского вопроса». Этот документ стал важной вехой в борьбе армянского народа за справедливость, подчеркнув на международной арене необходимость признания Геноцида армян и восстановления прав западных армян.

Резолюция официально признала массовые убийства армян в Османской империи в 1915–1923 годах как геноцид. Она призвала Турецкую Республику признать историческую правду и начать процесс примирения. Документ также подчеркнул право армянского народа жить на своей исторической родине и сохранять культурное наследие.

Резолюция стала результатом десятилетий неустанных усилий армянской диаспоры и Республики Армения. Армянские деятели, интеллектуалы и организации, такие как комиссии «Ай Дат», работали в Европе, чтобы донести до мира боль армянского народа. Принятие резолюции стимулировало процесс признания геноцида в других странах, став символом международной справедливости.

Резолюция 1987 года имела не только политическое, но и символическое значение. Она вселила надежду в армянский народ, показав, что их голос услышан, а их борьба ценится. Документ призвал Европейское сообщество поддерживать армяно-турецкий диалог ради мира и взаимопонимания.

Это событие остаётся одной из ярких страниц в истории армянских требований, напоминая, что раны прошлого исцеляются только через признание правды и восстановление справедливости.


The Voice of Armenian Justice in Europe
On June 18, 1987, in Strasbourg, a historic event unfolded when the European Parliament adopted the resolution “On a Political Solution to the Armenian Question.” This document marked a crucial milestone in the Armenian people’s fight for justice, spotlighting the need for recognition of the Armenian Genocide and the restoration of Western Armenians’ rights on the global stage.

The resolution officially recognized the mass killings of Armenians in the Ottoman Empire from 1915 to 1923 as genocide. It urged the Republic of Turkey to acknowledge the historical truth and initiate reconciliation. The document also highlighted the Armenian people’s right to live in their historic homeland and preserve their cultural heritage.

This resolution was the culmination of decades of tireless efforts by the Armenian diaspora and the Republic of Armenia. Armenian activists, intellectuals, and organizations, such as the Armenian Cause (Hay Dat) committees, worked relentlessly in Europe to raise awareness of the Armenian people’s suffering. The resolution’s adoption spurred further recognition efforts in other countries, becoming a symbol of international justice.

The 1987 resolution carried both political and profound symbolic weight. It instilled hope in the Armenian people, showing that their voice was heard and their struggle valued. The document called on the European Community to support Armenian-Turkish dialogue to promote peace and mutual understanding.

This event remains a vivid chapter in the history of Armenian advocacy, reminding us that the wounds of the past can only be healed through the acknowledgment of truth and the restoration of justice.

Avrupa’da Ermeni Talebinin Sesi
18 Haziran 1987’de, Strazburg’da, Avrupa Parlamentosu “Ermeni Sorununun Siyasi Çözümü Hakkında” kararını kabul ettiğinde tarihi bir olay gerçekleşti. Bu belge, Ermeni halkının adalet mücadelesinde önemli bir dönüm noktası oldu ve uluslararası alanda Ermeni Soykırımı’nın tanınması ile Batı Ermenilerin haklarının iadesi gerekliliğini vurguladı. 
Avrupa Parlamentosu tarafından kabul edilen karar, 1915-1923 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu’nda Ermenilere yönelik toplu katliamları soykırım olarak resmi olarak tanıdı. Türkiye Cumhuriyeti’ni tarihi gerçeği kabul etmeye ve uzlaşma sürecini başlatmaya çağırdı. Belge ayrıca Ermeni halkının tarihi vatanlarında yaşama ve kültürel mirasını koruma hakkını da vurguladı. 
Bu karar, Ermeni diasporası ve Ermenistan Cumhuriyeti’nin on yıllarca süren yorulmak bilmez çabalarının bir sonucu olarak ortaya çıktı. Ermeni aktivistler, aydınlar ve Hay Dat (Ermeni Davası) komiteleri gibi örgütler, Ermeni halkının acılarını dünyaya duyurmak için Avrupa’da durmaksızın çalıştı. Kararın kabulü, diğer ülkelerde daha fazla tanınma çabasını teşvik ederek uluslararası adaletin sembolü haline geldi. 
1987 kararının sadece siyasi değil, aynı zamanda derin bir sembolik önemi de vardı. Ermeni halkına seslerinin duyulduğunu ve adalet mücadelelerinin değer gördüğünü göstererek umut aşıladı. Belge, Avrupa Topluluğu’nu Ermeni-Türk diyaloğunu desteklemeye ve barış ile karşılıklı anlayışa katkıda bulunmaya çağırdı. 
Bu olay, Ermeni taleplerinin tarihindeki canlı bir sayfa olarak kalmaya devam ediyor ve geçmişin yaralarının yalnızca gerçeğin kabulü ve adaletin yeniden tesisiyle iyileşebileceğini hatırlatıyor.