Գրի և Թարգմանչության արվեստի վարպետը

Հունիսի 17, 2020, Երևանում վախճանվեց Նելսոն Դրաստամատի Ալեքսանյանը՝ հայ մտավորական, որի կյանքը նվիրված էր գրականության և լրագրության արվեստին:

Նա ծնվել էր 1952 թվականի հունվարի 1-ին Վաղարշապատում (նախկին Էջմիածին), որտեղ սկիզբ առավ նրա ստեղծագործական ուղին: Կրթությունը ստացավ Երևանի պետական համալսարանի ռուսաց լեզվի և գրականության ֆակուլտետում, ապա կատարելագործվեց Մոսկվայի Մաքսիմ Գորկու անվան գրականության ինստիտուտում:
Ալեքսանյանի կարիերան ծաղկեց Հայաստանի գրողների միության «Լիտերատուրնայա Արմենիա» հանդեսում և «Նոյյան տապան», «Արմենպրես» լրատվական գործակալություններում, ինչպես նաև «Ռեսպուբլիկա Արմենիա» օրաթերթում: Նա դարձավ կամուրջ՝ կապող հայ և համաշխարհային գրականությունները, թարգմանելով տասնյակ ժամանակակից և դասական գրողների ստեղծագործություններ՝ Հայաստանից մինչև Ֆրանսիա, Գերմանիա և Իսրայել: Ռուսերենից հայերեն է թարգմանել գիտական և իրավաբանական դասագրքեր, իսկ հայ մամուլում ներկայացրել է բազմաթիվ հրապարակախոսական հոդվածներ:
Նրա 50-ից ավելի թարգմանական գրքերը, ինչպիսիք են Հովհաննես Թումանյանի «Հեքիաթներ» (2012) և Ռազմիկ Դավոյանի «Եթե աստված կամենա» (2011), դարձան գրական ժառանգության անբաժան մաս: 1989 թվականից Հայաստանի գրողների միության անդամ, նա թողեց անմոռանալի հետք հայ մշակույթում: Նելսոն Ալեքսանյանի կյանքը խորհրդանշում է գիտելիքի և ստեղծագործության անսպառ կրակը:

Мастер Пера и Переводческого Искусства
17 июня 2020 года в Ереване скончался Нельсон Драстааматович Алексанян — армянский интеллектуал, посвятивший свою жизнь искусству литературы и журналистики. Он родился 1 января 1952 года в Вагаршапате (бывший Эчмиадзин), где начался его творческий путь. Образование он получил на факультете русского языка и литературы Ереванского государственного университета, а затем совершенствовал свои навыки в Литературном институте имени Максима Горького в Москве.
Карьера Алексаняна расцвела в журнале Союза писателей Армении «Литературная Армения», а также в информационных агентствах «Ноев ковчег» и «Арменпресс», и газете «Республика Армения». Он стал мостом, соединяющим армянскую и мировую литературу, переводя произведения десятков современных и классических писателей — от Армении до Франции, Германии и Израиля. С русского на армянский он переводил научные и юридические учебники, а в армянской прессе публиковал множество публицистических статей.
Его более 50 переводческих книг, включая «Сказки» Ованеса Туманяна (2012) и «Если бог позволит» Размика Давояна (2011), стали неотъемлемой частью литературного наследия. С 1989 года член Союза писателей Армении, он оставил неизгладимый след в армянской культуре. Жизнь Нельсона Алексаняна символизирует неугасающий огонь знаний и творчества.

Radiance of the Pen and Translation Mastery
On June 17, 2020, Nelson Drastamat Alexanyan passed away in Yerevan, an Armenian intellectual whose life was devoted to the art of literature and journalism. He was born on January 1, 1952, in Vagharshapat (formerly Echmiadzin), where his creative journey began. He studied at the Russian Language and Literature Faculty of Yerevan State University, later honing his skills at the Maxim Gorky Literary Institute in Moscow.
Alexanyan’s career flourished at the Writers’ Union of Armenia’s Literaturnaya Armeniya magazine, as well as at the Noah’s Ark and Armenpress news agencies, and the Respublika Armeniya newspaper. He became a bridge connecting Armenian and global literature, translating the works of dozens of contemporary and classical writers—from Armenia to France, Germany, and Israel. From Russian to Armenian, he rendered scientific and legal textbooks, while contributing numerous opinion pieces to the Armenian press.
His over 50 translated works, including Hovhannes Tumanyan’s Tales (2012) and Razmik Davoyan’s If God Wills (2011), became integral to the literary heritage. A member of the Writers’ Union of Armenia since 1989, he left an indelible mark on Armenian culture. Nelson Alexanyan’s life embodies the unquenchable fire of knowledge and creativity.