Կահիրեի Հայկական Գույներ  Հայ Տպագրատառերի Բարեփոխիչ 

Օննիկ Հակոբի Ավետիսյանը ծնվել է 1898 թվականի նոյեմբերի 20-ին Բուրսայում, Օսմանյան կայսրություն։ Հայ նկարիչ, արվեստաբան, մանկավարժ, ով իր կյանքը նվիրել է սփյուռքահայ գեղարվեստի զարգացմանը՝ դառնալով Կահիրեի, Վենետիկի և Կիպրոսի հայկական դպրոցների լուսավորիչ, «Հայ նկարիչներ և քանդակագործներ» (1959, ֆրանսերեն) գրքի հեղինակ և հայկական տպագրատառերի բարեփոխիչ։

1921-1924 թվականներին սովորել է Վիեննայի «Գրաֆիկ արվեստի դպրոցում», 1927 թվականին ավարտել Հռոմի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1929-1934 թվականներին դասավանդել Կահիրեի Նուպարյան և Պերպերյան վարժարաններում, 1936-1941 թվականներին՝ Կիպրոսի Մելգոնյան կրթական հաստատությունում։ Ստեղծագործել է օֆորտի և գեղանկարչության բնագավառներում՝ «Մկրտություն» (1942, Երուսաղեմի հայոց պատրիարքարան), «Սուգ» (1945, Կահիրեի արդի արվեստի թանգարան), «Եղերամայրեր» (1946, ՀԱՊ), «Աքսորյալներ» (1963, Անթիլիասի կաթողիկոսարան), «Քանդված դամբարան. Կահիրե» (ՀԱՊ) և այլն։ 1965-1967 թվականներին նկարել է Բեյրութի Սուրբ Նշան տաճարի համար։ Հրատարակել է «Փորձ մը հայ տպագրական տառերու բարեփոխութեան և արդիականացման» (1946) գիրքը՝ արժանանալով ՀԽՍՀ մրցանակի։ Մահացել է 1974 թվականին Կահիրեում։ Օննիկ Ավետիսյանը մնաց Բուրսայից Կահիրե տանող գեղարվեստական կամուրջը՝ իր օֆորտներով, դասավանդությամբ և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին սփյուռքահայ արվեստի խորքերով և հայկական տառի գեղեցկությամբ։

—

### Русский
Армянские цвета Каира , Реформатор армянских типографских шрифтов

Онник Акопович Аветисян родился 20 ноября 1898 года в Бурсе, Османская империя. Армянский художник, искусствовед, педагог, посвятивший жизнь развитию диаспорного армянского искусства, став просветителем армянских школ Каира, Венеции и Кипра, автор книги «Армянские художники и скульпторы» (1959, на французском) и реформатор армянских типографских шрифтов. В 1921–1924 годах учился в Венской «Школе графического искусства», в 1927 окончил Римскую академию художеств. В 1929–1934 годах преподавал в каирских Нубарянской и Перперянской школах, в 1936–1941 — в Мелконянском образовательном институте на Кипре. Работал в офорте и живописи — «Крещение» (1942, Армянский патриархат Иерусалима), «Траур» (1945, Музей современного искусства Каира), «Матери-плакальщицы» (1946, НАГ), «Изгнанники» (1963, Киликийский католикосат в Антилиасе), «Разрушенная гробница. Каир» (НАГ) и др. В 1965–1967 годах расписал храм Святого Знамения в Бейруте. Опубликовал «Опыт реформы и модернизации армянских типографских шрифтов» (1946), удостоенный премии АрмССР. Умер в 1974 году в Каире. Онник Аветисян остался живописным мостом от Бурсы до Каира — своими офортами, педагогикой и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами диаспорного армянского искусства и красотой армянской буквы.

—

### English
Armenian Colors of Cairo, Reformer of Armenian Typographic Fonts

Onnik Hakobovich Avetisyan was born on November 20, 1898, in Bursa, Ottoman Empire. Armenian painter, art historian, pedagogue who devoted his life to the development of diaspora Armenian art, becoming an enlightener of Armenian schools in Cairo, Venice, and Cyprus, author of *Armenian Painters and Sculptors* (1959, in French), and reformer of Armenian typographic fonts. Studied at Vienna’s “School of Graphic Art” (1921–1924), graduated from Rome Academy of Fine Arts in 1927. Taught at Cairo’s Noubarian and Perperian schools (1929–1934), Melkonian Educational Institute in Cyprus (1936–1941). Worked in etching and painting — *Baptism* (1942, Armenian Patriarchate of Jerusalem), *Mourning* (1945, Cairo Museum of Modern Art), *Weeping Mothers* (1946, NGA), *Exiles* (1963, Cilician Catholicosate in Antelias), *Ruined Tomb. Cairo* (NGA), and others. In 1965–1967 painted the Saint Nshan Church in Beirut. Published *An Attempt at Reform and Modernization of Armenian Typographic Letters* (1946), awarded a prize in the Armenian SSR. Died in 1974 in Cairo. Onnik Avetisyan remained the painterly bridge from Bursa to Cairo — with his etchings, teaching, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of diaspora Armenian art and the beauty of the Armenian letter.

—