Նրա քանդակները դարձել են Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանի խորհրդանիշները։

1899 թվականի հունիսի 15-ին Թիֆլիսում Շուշեցի գաղթականների ընտանիքում ծնվել է քանդակագործ և նկարիչ Երվանդ Քոչարը։ 

Քոչարը «Penture dans l’espase» («Տարածական նկարչություն») պլաստիկ արվեստի նոր ուղղության հիմնադիրն է, որը ներառում է ժամանակը որպես լրացուցիչ չորրորդ հարթություն։  Եվրոպական գեղարվեստական միտքը Քոչարին համարում է «նրանցից մեկը, ով մի քանի տարվա ընթացքում տակնուվրա արեց աշխարհը և ամբողջությամբ ձևափոխեց ժամանակակից արվեստի մասին պատկերացումները…»:
1923 թվականից նա ապրում էր Փարիզում, սակայն հայրենիքի կարոտն ու կոմունիստական քարոզչությունը դրդեցին Երվանդ Քոչարին 1936 թվականին հայ մտավորականության 1800 հայտնի ներկայացուցիչների հետ Մարսելում Խորհրդային Միություն մեկնող նավ նստել։
Շուտով վարպետին մեղադրեցին ֆորմալիզմի մեջ, որն այն ժամանակ համարվում էր «ժողովրդի թշնամու» հոմանիշը։  Հետևեցին բանտ, արգելքներ, ստեղծագործական մեկուսացում։
Քոչարի առաջին անհատական ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1965 թվականին՝ նրա վերադարձից գրեթե 3 տասնամյակ անց։
Երևանի «Սասունցի Դավիթ» այցեքարտը բոլոր ժամանակների հուշարձան է, ժողովրդի անմահության խորհրդանիշ։  Հավանաբար միայն դա բավական կլիներ, որպեսզի ստեղծագործողի անունը ներառվեր դարաշրջանի գեղարվեստական մեծագույն տաղանդների շարքում։
Երվանդ Քոչարը մահացել է 1979թ.  Այսօր նրա աշխատանքները զարդարում են բազմաթիվ երկրների թանգարանների և պատկերասրահների պատերը, այդ թվում՝ Լուվրի, Մանչեսթերի և Լոնդոնի թանգարանները։  1984 թվականից Երևանում բացվել է նրա անվան թանգարան։

15 июня 1899 года в Тифлисе в семье выходцев из Шуши – родился скульптор и художник Ерванд Кочар. Его скульптуры стали символами столицы Армении – Еревана.
Кочар является основателем нового пластико-художественного направления «Penture dans l’espase» («Пространственной живописи»), которое заключает в себе время, как дополнительное четвертое измерение. Европейская художественная мысль считает Кочара «одним из тех, кто в течение нескольких лет перевернул мир и полностью видоизменил представления о современном искусстве…»
С 1923 года жил в Париже, но ностальгия по родине и коммунистическая пропаганда побудила Ерванда Кочара в 1936 году вместе с 1800 известными представителями армянской интеллигенции сесть в Марселе на пароход, который направлялся в Советский союз.
Вскоре мастер был обвинен в формализме, что в то время считалось синонимом «врага народа». Последовали тюрьма, запреты, творческая изоляция.
Первая персональная выставка Кочара состоялась в 1965 г., почти через 3 десятка лет после его возвращения.
Визитная карточка Еревана «Давид Сасунский» – памятник на все времена, символ бессмертия народа. Наверное, одного его было бы достаточно, чтобы имя создателя вошло в число крупнейших художественных дарований эпохи.
Ерванд Кочар скончался в 1979 году. Сегодня его произведения украшают стены музеев и галерей многих стран, в том числе Лувра, музеев Манчестера, Лондона. С 1984 года в Ереване был открыт музей его имени.

On June 15, 1899, the sculptor and artist Ervand Kochar was born in Tiflis into a family of immigrants from Shushi.  His sculptures have become symbols of the capital of Armenia – Yerevan.
Kochar is the founder of the new plastic art direction “Penture dans l’espase” (“Spatial painting”), which includes time as an additional fourth dimension.  European artistic thought considers Kochar “one of those who, within a few years, turned the world upside down and completely modified ideas about modern art…”
Since 1923 he lived in Paris, but nostalgia for his homeland and communist propaganda prompted Yervand Kochar in 1936, along with 1800 famous representatives of the Armenian intelligentsia, to board a ship in Marseille that was heading to the Soviet Union.
Soon the master was accused of formalism, which at that time was considered synonymous with “enemy of the people.”  Prison, bans, and creative isolation followed.
Kochar’s first personal exhibition took place in 1965, almost 3 decades after his return.
The calling card of Yerevan “David of Sasun” is a monument for all times, a symbol of the immortality of the people.  Probably, it alone would be enough for the creator’s name to be included among the greatest artistic talents of the era.
Yervand Kochar died in 1979.  Today his works adorn the walls of museums and galleries in many countries, including the Louvre, museums in Manchester and London.  Since 1984, a museum named after him was opened in Yerevan.