Լեգենդար բժիշկ, հասարակական գործիչ, Առաջին Հանրապետության կառավարության անդամ, ծնունդով շուշեցի

օգոստոսի 1-ին Թեհրանում մահացել է  Արտաշես Ադամի Բաբալյանը։

1915 թվականին միացել է ռուսական բանակի հայ կամավորական գնդին՝ դառնալով գնդի բուժծառայության պետ, գնդի հետ միասին հասել Վան։   1915 թվականի մայիսի 7-ին Վանի ազատագրումից հետո կազմակերպել է հիվանդանոցներ։   Նա համագործակցել է Վանի ժամանակավոր կառավարության հետ և նշանակվել ժամանակավոր կառավարության առողջապահության վարչության պետ և քաղաքապետարանի անդամ։   Վանից նահանջի օրերին նրա ջանքերով հիվանդանոցներում բուժվող վիրավոր ու հիվանդ հայ զինվորները տեղափոխվեցին Իգդիր։   Այս տարհանման հաջող կազմակերպման և անցկացման համար նա պարգևատրվել է Սուրբ Գեորգի խաչի շքանշանով և Ռուսաստանի կառավարության մեդալով։   1916 թվականին ուղարկվել է Վան՝ այնտեղ վերադարձած գաղթականների տարհանումը կազմակերպելու առաքելությամբ։   Հետո նա մեկնեց Թիֆլիս, երբ ռուսական բանակը սկսեց նահանջել Կովկասյան ռազմաճակատից։
1919 թվականին տեղափոխվել է Երևան և ընտրվել Հայաստանի խորհրդարանի պատգամավոր։   1919 թվականի հոկտեմբերի 31-ից մինչև 1920 թվականի մայիսի 5-ը՝ առաջին հանրապետության սոցիալական ապահովության նախարար։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո ապրել է Իրանում։
1943 թվականի սեպտեմբերին, երբ խորհրդային զորքերը Իրան մտան, նա ձերբակալվեց խորհրդային իշխանությունների կողմից։   1943-1945 թվականներն անցկացրել է բանտում։   1945 թվականի հունիսի 4-ին ազատ արձակվելով բանտից՝ շարունակել է իր գործունեությունը Թեհրանում։

1 августа 1959  года в Тегеране – скончался  Арташес Адамович  Бабалян- легендарный врач, общественный деятель, член правительства Первой  Республики , уроженец Шуши.
В 1915 году  вступил в Армянский добровольческий полк русской армии, став начальником медицинской службы полка ,вместе с полком дошел до Вана.  После освобождения Вана 7 мая 1915 года им были организованы госпитали.  Он сотрудничал с временным правительством Вана и был назначен главой отдела здравоохранения временного правительства и членом муниципалитета.  В дни отступления из Вана, благодаря его усилиям, в Игдыр были переведены раненые и больные армянские солдаты, находившиеся на лечении в госпиталях.  За успешную организацию и проведение этой эвакуации он был награжден орденом Георгиевского креста и медалью правительства России.  В 1916 году его направили в Ван, с миссией организовать эвакуацию вернувшихся туда эмигрантов.  Затем он уехал в Тифлис, когда началось отступление русской армии с Кавказского фронта.
В 1919 году переезжает в Ереван избирается  депутатом  парламента Армении.  С 31 октября 1919 г. по 5 мая 1920 г. — министр социального обеспечения первой республики.
После советизации Армении жил в Иране.
В сентябре 1943 года, после того как советские войска вошли в Иран, он был арестован советскими властями.  1943-1945 годы провел в тюрьме.  Освобожден из тюрьмы 4 июня 1945 года и продолжил свою деятельность в Тегеране .

On August 1, 1959, in Tehran, Artashes Adamovich Babalyan, a legendary doctor, public figure, member of the government of the First Republic, a native of Shushi, died.
In 1915, he joined the Armenian Volunteer Regiment of the Russian Army, becoming the head of the regiment’s medical service, and together with the regiment reached Van.   After Van was liberated on May 7, 1915, he organized hospitals.   He collaborated with Van’s provisional government and was appointed head of the provisional government’s health department and a member of the municipality.   During the days of the retreat from Van, thanks to his efforts, wounded and sick Armenian soldiers who were being treated in hospitals were transferred to Igdir.   For the successful organization and conduct of this evacuation, he was awarded the Order of the Cross of St. George and a medal of the Russian government.   In 1916, he was sent to Van, with the mission of organizing the evacuation of emigrants who had returned there.   He then left for Tiflis when the Russian army began to retreat from the Caucasian front.
In 1919 he moved to Yerevan and was elected as a deputy of the Armenian parliament.   From October 31, 1919 to May 5, 1920 – Minister of Social Security of the first republic.
After the Sovietization of Armenia he lived in Iran.
In September 1943, after Soviet troops entered Iran, he was arrested by Soviet authorities.   He spent 1943-1945 in prison.   Released from prison on June 4, 1945, he continued his activities in Tehran.