1956 թ-ի օգոստոսի 23-ին Երևանում- ինքնասպան է եղել Պետրոս Ներսեսի Կոնտուրաջյանը– նկարիչ։

1923 թվականին Հալեպից մեկնել է Փարիզ։ կտավները տոգորված են վշտի ու առանձնության տրամադրություններով։ Կոնտուրաջյանի արդիական, ռեալիստական ստեղծագործություններին բնորոշ է նյութականությունը, կառուցվածքային հստակությունը, գունային մակերեսի հագեցվածությունն ու ընդհանրացվածությունը։1945 թվականին Պաբլո Պիկասոյի, Անրի Մատիսի և այլ ականավոր նկարիչների հետ հանդես է եկել «Ժամանակակից մեծ նկարիչները ռազմագերիների օգտին» նշանավոր ցուցահանդեսում։ 1947 թվականին Կոնտուրաջյանը ներգաղթել է հայրենիք, ստեղծել հայրենի բնության ինքնատիպ պատկերումներ, որոնցից առավել հանրահայտ են «Սևան» և «Արաբկիր» նկարաշարերը (1956, Հայաստանի պետական պատկերասրահ)։ Խորհրդային իշխանությունների հետ տարաձայնությունների պատճառով  ինքնասպան է եղել Սկզբնական շրջանում ապրել և ստեղծագործել է Լենինականում, 1951 թվականից բնակվել է Երևանում։

23 августа 1956 года в Ереване покончил жизнь  художник Петрос Нерсесович Контураджян. В 1923 году он уехал из Алеппо в Париж.  полотна пронизаны настроениями скорби и уединения.  Современные, реалистические работы Контураджяна характеризуются материальностью, структурной ясностью, насыщенностью и обобщенностью цветовой поверхности. В 1945 году он участвовал в знаменитой выставке «Великие современные художники для военнопленных» вместе с Пабло Пикассо, Анри Матиссом и другими выдающимися людьми. художники.  Контураджян иммигрировал на родину в 1947 году, создал оригинальные изображения родной природы, наиболее известные из которых – картины “Севан” и “Арабкир” (1956, Государственная галерея Армении).  Из-за разногласий с советской властью покончил жизнь самоубийством. Первоначально жил и работал в Ленинакане, а с 1951 года жил в Ереване.

On August 23, 1956, Petros Nerses Konturajian, an artist, committed suicide in Yerevan. In 1923, he left Aleppo for Paris.  the canvases are imbued with moods of sorrow and privacy.  Konturajyan’s modern, realistic works are characterized by materiality, structural clarity, saturation and generalization of the color surface. In 1945, he participated in the famous exhibition “Great Modern Artists for the Prisoners of War” together with Pablo Picasso, Henri Matisse and other prominent artists.  Konturajyan immigrated to his homeland in 1947, created original depictions of native nature, the most famous of which are the “Sevan” and “Arabkir” paintings (1956, State Gallery of Armenia).  Due to disagreements with the Soviet authorities, he committed suicide. Initially, he lived and worked in Leninakan, and since 1951 he has lived in Yerevan.

1947 թ-ի օգոստոսի 23-ին Երևանում- մահացել է Հասմիկը (Թագուհի Ստեփանոսի Հակոբյան)-մեծանուն  դերասանուհի։ ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1935)։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1936)։

Հասմիկը դառնում է հայկական բեմի ավանդական ռեալիստական խաղաոճի ժառանգորդը։ 1910 թթ. նա հայ թատրոնի պատմության մեջ կանգնած է Վարդուհու, Գեդեոն Միրաղյանի, Զաբելի, Օվի Սևումյանի, Օլգա Գուլազյանի և ուրիշների կողքին, որոնց համար ժողովրդական լայն խավերին ծառայելը հարազատ գործ էր։ Չնչին վարձատրությամբ կամ անվարձ՝ նյութապես բնավ չապահովված դերասանուհին այդ գործն անում էր ի սրտե։

23 августа 1947 года в Ереване скончалась известная актриса Асмик (Тагуи Степаносовна Акопян).  Народный артист СССР (1935).  Герой Социалистического Труда (1936).  Асмик становится наследницей традиционного реалистического стиля армянского театра, она стоит рядом с Вардуи, Гедеоном Мирагяном, Забел, Ови Севумяном, Ольгой Гулазян и другими, для которых служение широким слоям народа было близким делом.  За небольшую плату или вообще без нее актриса, совершенно не обеспеченная материально, в свое удовольствие выполняла эту работу.

On August 23, 1947, the famous actress Hasmik (Taguhi Stepan Hakobyan) died in Yerevan. People’s Artist of the USSR (1935). Hero of Socialist Labor (1936). Hasmik became the heir to the traditional realistic style of the Armenian theater, she stands next to Varduhi, Gedeon Miragyan, Zabel, Ovi Sevumyan, Olga Gulazyan and others, for whom serving the broad masses of the people was a close matter. For little or no pay, the actress, who was completely financially unsecured, did this work for her own pleasure.

1993 թվականի օգոստոսի 23-ին Ամուտեշ գյուղի մոտ (Քաշաթաղի շրջան) զոհվել է Մարգարիտա Վարդանի Սարգսյանը՝ Մարտական խաչի երկրորդ աստիճանի ասպետ (հետմահու), դիպուկահար,

հրաձգության Ադրբեջանի չեմպիոն։  Արցախյան ազատամարտի սկզբում 01.09.1992թ.-ից 23.08.1993թ.-ին կամավոր ընդգրկվել է «Կանանց ջոկատում»:   Նա ծառայել է ԼՂՀ ՊԲ-ում, եղել է լավագույն հրաձիգներից մեկը, ոչնչացրել է հակառակորդի բազմաթիվ զինվորների, դիպուկահարների և տանկերի։
Նա հերոսաբար զոհվեց, երբ նրա ջոկատը անհավասար պայքարի մեջ մտավ գերակա թշնամու ջոկատի հետ:
Մարգարիտա Սարգսյանի մասին գրվել է թերթերում («Վերջը ով կփակի դուռը», «Դիպուկահարի վերջին գիշերը» և այլն), Հովիկ Վարդումյանի գրքույկում, Անահիտ Արփենի «Անաիտի աղբյուրը» վավերագրական վեպում (2015 թ.)

23 августа 1993 года у села Амутеш(Кашатагский район)- погибла Маргарита Вардановна Саргсян- Кавалер боевого креста второй степени(посмертно), снайпер, чемпионка Азербайджана по стрельбе. С началом Арцахской освободительной войны добровольно записалась в «Женский отряд», с 01.09.1992 – 23.08.1993.  служила в Армии обороны НКР, была одним из лучших стрелков.Уничтожила множество вражеских солдат, снайперов и танков.
Героически погибла  когда   ее отряд вступил в неравный  бой с превосходящим отрядом противника .
О Маргарите Саргсян писали в газетах («Кто в конце концов закроет дверь», «Последняя ночь снайпера» и др.), в буклете Овика Вардумяна, в документальном романе Анаит Арпен «Источник Анаит» (2015)

On August 23, 1993, near the village of Amutesh (Kashatagh district), Margarita Vardano Sargsyan, a holder of the second degree combat cross (posthumously), a sniper, and the champion of Azerbaijan in shooting, died. With the beginning of the Artsakh Liberation War, she voluntarily enlisted in the “Women’s Squad”, from September 1, 1992 to August 23, 1993. She served in the NKR Defense Army and was one of the best shooters. She destroyed many enemy soldiers, snipers, and tanks. She died heroically when her unit entered into an unequal battle with a superior enemy unit.  Margarita Sargsyan was written about in newspapers (“Who will finally close the door”, “The last night of the sniper”, etc.), in a booklet by Hovik Vardumyan, in the documentary novel by Anahit Arpen “The Source of Anahit” (2015)

1828 թվականի օգոստոսի 23-ին Սանկտ Պետերբուրգում մահացավ Իվան (Հովհաննես) Սիմոնի Աբամելիքը  – ռուս ազնվական, հայազգի արքայազն, հրետանու գեներալ-մայոր (1817 թ.)

Մասնակցել է Նապոլեոնի դեմ պատերազմին, աչքի է ընկել Աուստերլիցի մարտերում): 1805) և Բորոդինոն (1812), մասնակցել են ռուսական բանակի արտաքին արշավին 1813–1814 թվականներին, մտել Փարիզ (1814)։   Նա Կիևի և Սանկտ Պետերբուրգի զինանոցների ղեկավարն էր։  Ծնունդով  թիֆլիսցի

23 августа 1828 года в Санкт-Петербурге- скончался Иван(Ованес) Абамелик  Симонович – Российский дворянин, князь армянского происхождения, генерал-майор артиллерии (1817 г.).участвовал в войне против Наполеона , отличился в битвах при Аустерлице (1805) и Бородино (1812), участвовал в заграничном походе русской армии в 1813-1814 годах, вошел в Париж ( 1814).  Был начальником арсеналов Киева и Санкт-Петербурга. Уроженец Тифлиса

On August 23, 1828, Ivan (Ovanes) Abamelik Simon  died in St. Petersburg. He was a Russian nobleman, a prince of Armenian origin, and a major general of artillery (1817). He participated in the war against Napoleon, distinguished himself in the battles of Austerlitz (1805) and Borodino (1812), participated in the foreign campaign of the Russian army in 1813-1814, and entered Paris (1814). He was the head of the arsenals of Kyiv and St. Petersburg. A native of Tiflis.

2005 թվականի օգոստոսի 23-ին Երեւանում մահացել է երգչուհի, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Բելլա Պավլի Դարբինյանը (Կուզնեցովա)։

1961-1966 թվականներին եղել է Հայաստանի էստրադային նվագախմբի մեներգչուհի, 1966-1996 թվականներին՝ Հայաստանի պետական ռադիոկոմիտեի էստրադային սիմֆոնիկ նվագախմբի մեներգչուհի։   Կատարել է  էստրադային և ժողովրդական երգեր, գուսանական ռոմանսներ։
Իր կատարումներով նա գերել է հայ երաժշտասերներին և նվաճել բազմաթիվ հայրենական և արտասահմանյան բեմեր։  Պատահական չէ, որ շատ հայտնի կոմպոզիտորներ՝ Առնո Բաբաջանյանը, Ալեքսանդր Աջեմյանը, Կոնստանտին Օրբելյանը, Ալեքսեյ Եքիմյանը և այլք, վստահել են նրան իրենց երգերի առաջին կատարումները։
Բելլա Դարբինյանը Անդրկովկասում արժանացել է էստրադային երգի մրցույթի ոսկե մեդալի, համերգներով հանդես եկել Հայաստանում և արտերկրում, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, որտեղ հետագայում թողարկել է 2 սկավառակ։
2001 թ  պարգեւատրվել է Մովսես Խորենացի մեդալով։
  Լեոնիդ Ենգիբարովի սերը։
Հանդիպեցինք 1960-ականների սկզբին Պրահայում հյուրախաղերի ժամանակ:  Այնտեղ սկսվեց նրանց սիրավեպը։
Մահացել է 2005 թվականին Երեւանում

23 августа 2005 года в Ереване – скончалась Белла Павловна Дарбинян (Кузнецова)- певица, Заслуженная артистка Арм ССР
В 1961-1966 годах она была солисткой Армянского эстрадного оркестра, в 1966-1996 годах – солисткой Эстрадно-симфонического оркестра Госкомрадио Армении.  Исполнялись эстрадные, народные песни, Гусанские романсы.
Своими исполнениями пленяла армянских любителей музыки, покорила многие отечественные и зарубежные сцены. Не случайно, что многие известные композиторы – Арно Бабаджанян, Александр Аджемян, Константин Орбелян, Алексей Экимян и другие, первые исполнения своих песен доверяли именно ей.
Белла Дарбинян получила Золотую медаль конкурса эстрадной песни в Закавказье, выступала с концертами в Армении и за рубежом, в том числе в США, где впоследствие выпустила 2 диска.
В 2001г. была награждена медалью Мовсеса Хоренаци.
Любовь в жизни Леонида Енгибарова.
познакомились вначале 1960-х на гастролях в Праге. Там и завязался их роман, .
Скончалась в 2005 году в Ереване

On August 23, 2005, Bella Pavel Darbinyan (Kuznetsova), a singer and Honored Artist of the Armenian SSR, passed away in Yerevan. In 1961-1966, she was a soloist of the Armenian Variety Orchestra, and in 1966-1996, she was a soloist of the Variety and Symphony Orchestra of the State Radio Committee of Armenia. She performed pop and folk songs, and Gusan romances. She captivated Armenian music lovers with her performances and conquered many domestic and foreign stages. It is no coincidence that many famous composers – Arno Babajanyan, Alexander Adzhemyan, Konstantin Orbelian, Alexey Ekimyan and others, entrusted her with the first performances of their songs.  Bella Darbinyan received the Gold Medal of the Pop Song Contest in Transcaucasia, performed in concerts in Armenia and abroad, including in the USA, where she subsequently released 2 discs.
In 2001, she was awarded the Movses Khorenatsi Medal.
Love in the life of Leonid Yengibarov.
the early 1960s on tour in Prague. That’s where their romance began, .
Died in 2005 in Yerevan

1894 թվականի օգոստոսի 22-ին Ելիզավետպոլի մարզի  Գաջիշեն գյուղում ծնվել է Հովհաննես  (Իվան) Ստեփանի Իսակովը

Խորհրդային Միության նավատորմի ծովակալ, գիտնական, գրող։   Խորհրդային Միության հերոս (1965)։  Նրա գլխավոր ձեռքբերումներից էր Խորհրդային նավատորմի, հատկապես Բալթյան և Սևծովյան նավատորմի ստեղծումը Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին։

22 августа 1894 года в селе  Гаджишен, Елизаветпольская губерния- родился Оганес (Иван) Степанович Исаков  адмирал Военно-морского флота Советского Союза,, учёный, писатель.  Герой Советского Союза ( 1965 г.). Одна из его главных заслуг создание Советского Военно-Морского Флота, особенно Балтийского и Черноморского флотов в годы Второй мировой войны.

On August 22, 1894, in the village of Gadzhishen, Yelizavetpol province, Oganes (Ivan) Stepan Isakov, Admiral of the Navy of the Soviet Union, scientist, writer, was born. Hero of the Soviet Union (1965). One of his main achievements is the creation of the Soviet Navy, especially the Baltic and Black Sea fleets during World War II.

1914 թվականի օգոստոսի 22-ին Արցախի Կմկաձոր գյուղում (Մարդակերտի շրջան) ծնվել է Գուրգեն (Գրիգոր) Միքայելի Այրապետյանը՝ 1939-1940 թվականների խորհրդային-ֆիննական պատերազմի լեգենդը։ 

1940 թվականի փետրվարին, Մաններհեյմի գիծը ճեղքելու համար մղվող մարտերի ժամանակ, նա ղեկավարում էր գրոհային խումբը, որը գրավեց թշնամու խրամատների առաջին գիծը։  Ավագ լեյտենանտ Հայրապետյանը ձեռնամարտում անձամբ ոչնչացրել է 20-ից ավելի զինվորների և սպաների։  Նա հմտորեն կազմակերպել և արգելափակել է հակառակորդի կրակակետերը։  Կործանիչները ոչնչացրեցին ավելի քան երկու հարյուր ֆիննական զինվորների և սպաների, գրավեցին երկու դեղատուփ և շատ կարևոր փաստաթղթեր և գծապատկերներ, որոնք օգնեցին խորհրդային հրամանատարությանը հետագա հարձակողական մարտեր վարել:
  1955 թվականին փոխգնդապետ Հայրապետյանը դասավանդում է Երևանի պոլիտեխնիկական ինստիտուտում՝ ռազմական բաժնում։

22 августа 1914 года в Арцахском  селе Кмкадзор  (Мардакертский район) – родился  Гурген (Григор) Микаэлович  Айрапетян- Легенда советско-финской войны 1939—1940. В феврале 1940 года во время боев по прорыву «линии Маннергейма» командовал штурмовой группой.Его группа, единственная которая, захватила первую линию траншей противника. В рукопашной схватке старший лейтенант  Айрапетян лично уничтожил более 20 солдат и офицеров. Он умело организовал и провёл блокировку огневых точек врага. Бойцы уничтожили свыше двухсот финских солдат и офицеров захватили два дота, много важных документов и схем, которые помогли советскому  командованию вести дальнейшие наступательные бои.
В 1955 году уже подполковник Айрапетян перешел на преподавательскую работу в Ереванский политехнический институт, на военную кафедру.

On August 22, 1914, in the Artsakh village of Kmkadzor (Mardakert region), Gurgen (Grigor) Mikael Hayrapetyan, a legend of the Soviet-Finnish War of 1939-1940, was born. In February 1940, during the battles to break through the Mannerheim Line, he commanded an assault group. His group, the only one that captured the first line of enemy trenches. In hand-to-hand combat, Senior Lieutenant Hayrapetyan personally destroyed more than 20 soldiers and officers. He skillfully organized and carried out the blockade of enemy firing points. The fighters destroyed more than two hundred Finnish soldiers and officers, captured two pillboxes, many important documents and diagrams that helped the Soviet command conduct further offensive battles. In 1955, already Lieutenant Colonel Hayrapetyan transferred to teaching at the Yerevan Polytechnic Institute, to the military department.

1940 թ-ի օգոստոսի 22-ին  Երևանում- ծնվել է Դավիթ Երևանցին, իսկական անունը՝ Դավիթ Նիկոլի Բաբայան քանդակագործ, ՀՀ ժողովրդական նկարիչ (2014)։

1970-1973 թվականներին մասնակցել է Շախմատի տան և Տիկնիկային թատրոնի շենքերի ձևավորման աշխատանքներին։ 1974 թվականից ապրում և ստեղծագործում է Փարիզում։ 1980 թվականին կատարել է Իսի լե Մուլինոյի հայկական եկեղեցու ճակատային մասի դեկորատիվ աշխատանքները։ 2007 թվականից՝ Արվեստի և գրականության ասպետ (Ֆրանսիա, մշակույթի և կոմունիկացիաների նախարարություն)։ 2012 թվականին պարգևատրվել է Վիլյամ Սարոյանի մեդալով

Давид Ереванци родился 22 августа 1940 года в Ереване, настоящее имя – Давид Николович Бабаян, народный художник Армении(2014). В 1970-1973 годах участвовал в оформлении зданий Шахматного Дома и Театра кукол.  Живет и работает в Париже с 1974 года.  В 1980 году завершил декоративные работы фасадной части армянской церкви в Исси-ле-Мулино.  С 2007 г.: Рыцарь искусств и литературы (Франция, Министерство культуры и коммуникаций).  В 2012 году он был награжден медалью Уильяма Сарояна.

Davit Yerevantsi was born on August 22, 1940 in Yerevan, his real name is Davit Nikol Babayan, sculptor, Armenian folk artist (2014). In 1970-1973, he participated in the decoration of the Chess House and Puppet Theater buildings.  He lives and works in Paris since 1974.  In 1980, he completed the decorative works of the front part of the Armenian church in Issy-le-Moulineau.  Since 2007: Knight of Arts and Letters (France, Ministry of Culture and Communications).  In 2012, he was awarded the William Saroyan Medal