Համալիրը ներառեց նաև ցուցասրահներ, պարահրապարակներ, սրճարաններ.դառցավ  լիարժեք մշակութային կենտրոն։

1974 թվականի նոյեմբերի 28-ին Երևանում  շահագործման հանձնվեց դեպքերի  բերումով  «Ռոսիա» անվանակոչված կինոթատրոնը, որը դարձավ ժամանակակից Երևանի խորհրդանիշներից մեկը։ 

Հեղինակները նախատեսում էին կինոթատրոնն անվանել «Արարատ» կամ «Նոյյան տապան» և նախագծված էր նրան նմանեցնելու համար։   Սակայն նրանց ձայնը որոշիչ չէր Երևանում, Երևանում  պատրաստվում էին նշելու Արևելյան Հայաստանի Ռուսաստան մուտքի 150-ամյակը և սպասում էին, որ Լեոնիդ Բրեժնևը կգա Հայաստան։  Հանդիսավոր հանդիպումը պետք է տեղի ունենար «Ռոսիա» կինոթատրոնում։
Նախագիծն այնքան մոդեռնիստական էր, որ սկզբում շինարարների համար դժվար էր հասկանալ՝ ի՞նչ էին նրանք կառուցում։  Ի վերջո, մի սենյակի չափ մի մեծ մանրակերտ պատրաստեցին ու տրամադրեցին շինարարներին։
Կինոթատրոնն ուներ երկու մեծ դահլիճ՝ 1600 և 1000 նստատեղով։  Երկհարկանի հատվածում, որտեղ այժմ տեղակայված են առեւտրի տաղավարները, կար եւս մեկ սրահ՝ 280 նստատեղով։  Համալիրը ներառում էր նաև ցուցասրահներ, պարահրապարակներ, սրճարաններ. «Ռոսիան» լիարժեք մշակութային կենտրոն էր։

28 ноября 1974 года в Ереване  введен в эксплуатацию кинотеатр по стечению обстоятельств названным «Россия» – ставшего одним из символов современного Еревана. Авторы  планировали  назвать кинотеатр «Арарат» или «Ноев Ковчег» и был спроектирован по образу его напоминающим.  Однако их голос не был решающим, в Ереване готовились отпраздновать 150-летие вхождения Восточной Армении в состав России и ожидали, что в Армению приедет Леонид Брежнев. Торжественное заседание должно было состояться в кинотеатре «Россия».
Проект был настолько модернистическим, что  строителям поначалу было сложно понять – что они строят? В конце концов  изготовили большой макет, размером примерно с комнату, и предоставили его строителям.
В кинотеатре  было два больших зала – на 1600 и 1000 мест. В двухэтажной части, где сейчас находятся торговые павильоны, был еще один зал – на 280 мест. В комплекс также входили выставочные залы, танцплощадки, кафе – «Россия» был полноценным культурным центром.

On November 28, 1974, a cinema was put into operation in Yerevan, which by coincidence was called “Russia” – it became one of the symbols of modern Yerevan. The authors planned to call the cinema “Ararat” or “Noah’s Ark” and it was designed to resemble it. However, their voice was not decisive, Yerevan was preparing to celebrate the 150th anniversary of Eastern Armenia’s accession to Russia and they were expecting Leonid Brezhnev to come to Armenia. The ceremonial meeting was to take place in the “Russia” cinema.
The project was so modernistic that at first it was difficult for the builders to understand – what were they building? In the end, they made a large model, about the size of a room, and gave it to the builders.
The cinema had two large halls – for 1600 and 1000 seats. In the two-story part, where the shopping pavilions are now located, there was another hall – for 280 seats.  The complex also included exhibition halls, dance floors, and cafes – “Russia” was a full-fledged cultural center.