1992-1994 թ-ին Վազգեն Սարգսյանի հրավերով տեղափոխվել է Հայաստան

1932 թվականի հունվարի  29-ին Կրասնոդարում ժնվել է  Հրաչյա Համայակի Անդրեասյանը։   Խորհրդային և հայկական բանակի գեներալ-լեյտենանտ 1993 թվականից, հետմահու Հայաստանի ազգային հերոս:

Անդրեասյանը մասնակցել է Քարվաճառի ռազմական գործողության  մշակմանը, Հայաստանի հարավարևելյան սահմանին լայնածավալ ռազմական գործողություններին, Շուռնուխ-Խանզորեսկ-Տող առաջնագծի ինքնապաշտպանական մարտերին։   Որպես Հայաստանի Զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ՝ ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Արցախյան ազատամարտին։
1981թ.-ից՝ գեներալ-լեյտենանտ, ԽՍՀՄ զինված ուժերի Հյուսիսային Կովկասի ռազմական օկրուգի շտաբի պետ, նույն շրջանի հրամանատարի առաջին տեղակալ և Ռազմական խորհրդի անդամ։   Ավելի ուշ Վարշավայի պայմանագրի երկրների միացյալ զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարի ներկայացուցիչը Չեխոսլովակիայի ժողովրդական բանակի շտաբի պետին.   1992-1994 թվականներին Վազգեն Սարգսյանի հրավերով տեղափոխվել է Հայաստան և դարձել Հայաստանի պաշտպանության նախարարի առաջին տեղակալ՝ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետ։
1994 թվականին՝ պատերազմի ավարտից հետո, զորացրվել է և հաստատվել Մոսկվայում։   Նրան թաղել են Դոնի Ռոստովում, որտեղ 2000 թվականին տեղադրվել է նրա բրոնզե կիսանդրին։

29 января 1932 года Грачья Амаяк Андреасян родился  в Краснодаре.-  офицер.  Генерал-лейтенант советской и Армянской армии с 1993 года,  национальный герой Армении.
Андреасян участвовал св разработке планов Карвачарской военной операции, широкомасштабных боевых действий на юго-восточной границе Армении, боев самообороны линии фронта Шурнух-Хандзореск-Тог.  Будучи начальником Генерального штаба Вооруженных Сил Армении, он принимал активное участие в Арцахской освободительной войне.
С 1981 года генерал-лейтенант, начальник штаба Северо-Кавказского военного округа ВС СССР, первый заместитель командующего этим же округом и член Военного совета.  Позже представитель Главнокомандующего Объединёнными Вооружёнными Силами стран Варшавского договора при начальнике штаба Народной армии Чехословакии.  В 1992-1994 годах по приглашению Вазгена Саргсяна переехал в Армению став  первым заместитель министра обороны Армении – начальником Генерального штаба Вооружённых Сил.
В 1994 году после окончания войны демобилизовался и поселился в Москве.  Похоронен в Ростове-на-Дону, где в 2000 году был установлен его бронзовый бюст.

On November 9, 1999, in Moscow, Grachya Hamayak Andreasyan, an officer, died. Lieutenant General of the Soviet and Armenian armies since 1993, posthumously a national hero of Armenia.
Andreasyan participated in the development of plans for the Karvachar military operation, large-scale military operations on the southeastern border of Armenia, and self-defense battles on the Shurnukh-Khandzoresk-Togh front line. As Chief of the General Staff of the Armed Forces of Armenia, he took an active part in the Artsakh Liberation War.
Since 1981, Lieutenant General, Chief of Staff of the North Caucasus Military District of the USSR Armed Forces, First Deputy Commander of the same district and member of the Military Council. Later, a representative of the Commander-in-Chief of the Joint Armed Forces of the Warsaw Pact countries to the Chief of Staff of the People’s Army of Czechoslovakia.  In 1992-1994, at the invitation of Vazgen Sargsyan, he moved to Armenia, becoming the first deputy minister of defense of Armenia – chief of the General Staff of the Armed Forces. In 1994, after the end of the war, he was demobilized and settled in Moscow. He was buried in Rostov-on-Don, where his bronze bust was erected in 2000.