Հայ Կախարդանքի Արքան

25 ապրիլի, 1918, Իգդիրում ծնվևլ է Հարություն Հմայակի  Հակոբյանը՝ հայ և խորհրդային բեմի վարպետ, դարձել է ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1982)՝ միակ իլյուզիոնիստը, ով արժանացել է այդ տիտղոսին:

Նրա կյանքը լի էր կախարդանքով, համարձակությամբ և աննախադեպ նվաճումներով: 
Հակոբյանի մանկությունը դժվար էր: Նրա ընտանիքը, փախչելով հայերի ցեղասպանությունից, կորցրեց մորը, և փոքրիկ Հարթյունը մեծացավ Երևանում: 1935 թվականին ավարտելով խորեոգրաֆիական ուսումնարանը՝ նա միացավ ժողովրդական պարերի անսամբլին, սակայն հայրը պնդեց, որ նա սովորի շինարարական տեխնիկումում: Այնուամենայնիվ, կախարդանքի հանդեպ կիրքը հաղթեց: 1937 թվականին նա ընդունվեց Մոսկվայի հողաշինարարության ինստիտուտ, որտեղ սկսեց ելույթ ունենալ որպես սիրողական ֆոկուսնիկ: 
Հարությունը հեղափոխություն կատարեց իլյուզիոն ժանրում՝ դառնալով մանիպուլյատոր, ով գրեթե չէր օգտագործում ռեկվիզիտ: Նրա ձեռքերի անհավանական ճարպկությունը և բեմական խարիզման գերում էին հանդիսատեսին: Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին նա 1600 անգամ ելույթ է ունեցել ճակատում՝ ոգեշնչելով զինվորներին: 
Հակոբյանի կարիերան փայլուն էր. նա հաղթել է միջազգային մրցույթներում՝ Կոլոմբոյում (1957), Փարիզում (1959), Կարլովի Վարիում (1977, 1982, 1987): Նա ստեղծել է ավելի քան 1000 հնարք, գրել է գրքեր, խաղացել ֆիլմերում, այդ թվում՝ «Թեհրան-43» և «Կնյաժնա Մերի»: Նրա կինը՝ Լիա Հակոբյանը, եղել է նրա հավատարիմ օգնականը, իսկ որդին՝ Ամայակ Հակոբյանը, շարունակել է հոր գործը: 
Հարություն  Հակոբյանը մահացել է 2005 թվականի հունվարի 13-ին Մոսկվայում, սակայն նրա ժառանգությունը՝ կախարդանքի արվեստը, շարունակում է ապրել: Նրա օրագրերը, որոնք պարունակում են հնարքների գաղտնիքներ, կարող են հրապարակվել միայն 2018 թվականից 100 տարի անց՝ նրա կտակի համաձայն: 

Король Советской Магии
25 апреля 1918,родился  Арутюн Амаякович Акопян
Арутюн Акопян — легендарный советский и армянский иллюзионист, манипулятор, актер и публицист, родился 25 апреля 1918 года в Ыгдыре (ныне Турция). Единственный иллюзионист, удостоенный звания Народного артиста СССР (1982), он стал символом магии, очаровывая миллионы зрителей по всему миру. 
Детство Арутюна прошло в трудные времена. Его семья, спасаясь от геноцида армян, потеряла мать, и мальчик рос в Ереване. В 1935 году он окончил хореографическое училище и выступал в ансамбле народного танца, но по настоянию отца учился в строительном техникуме. Однако страсть к фокусам победила: в 1937 году он поступил в Московский институт землеустройства, где начал выступать как любитель-иллюзионист. 
Акопян совершил революцию в жанре иллюзии, став мастером манипуляции, почти не использовавшим реквизит. Его ловкость рук и сценическое обаяние покоряли публику. Во время Великой Отечественной войны он 1600 раз выступал на передовой, поднимая боевой дух солдат. После войны его карьера стремительно пошла в гору: победы на международных конкурсах в Коломбо (1957), Париже (1959), Карловых Варах (1977, 1982, 1987), более 1000 созданных трюков, книги о фокусах и роли в фильмах, включая «Тегеран-43» и «Княжна Мери». 
Его жена, Лия Акопян, была верной ассистенткой и певицей, а сын Амаяк продолжил династию иллюзионистов. Арутюн Акопян ушел из жизни 13 января 2005 года в Москве, но его наследие живет. Согласно завещанию, секреты его коронных трюков, записанные в дневниках, могут быть раскрыты только через 100 лет после его рождения. 

The King of Soviet Magic
April 25, 1918, Harutyun Amayakovich Hakobyan
Harutyun Hakobyan, a legendary Soviet and Armenian illusionist, manipulator, actor, and writer, was born on April 25, 1918, in Igdir (now Turkey). The only illusionist to be honored as a People’s Artist of the USSR (1982), he captivated millions with his mesmerizing performances, becoming a global icon of magic. 
Hakobyan’s early years were marked by hardship. Fleeing the Armenian Genocide, his family lost his mother, and he grew up in Yerevan. In 1935, he graduated from a choreography school and joined a folk dance ensemble, but his father insisted he study at a construction college. Yet, his passion for magic prevailed. In 1937, he enrolled in the Moscow Institute of Land Management, where he began performing as an amateur magician. 
Hakobyan revolutionized the art of illusion by mastering manipulation, relying almost entirely on the dexterity of his hands rather than props. His charisma and skill enthralled audiences. During World War II, he performed 1,600 times at the frontlines, boosting soldiers’ morale. His postwar career soared with victories at international competitions in Colombo (1957), Paris (1959), and Karlovy Vary (1977, 1982, 1987). He created over 1,000 tricks, authored books, and appeared in films like Tehran-43 and Princess Mary. 
His wife, Liya Hakobyan, was his devoted assistant and an opera singer, while his son Amayak followed in his footsteps as an illusionist. Hakobyan passed away on January 13, 2005, in Moscow, but his legacy endures. Per his will, the secrets of his signature tricks, recorded in his diaries, can only be published 100 years after his birth.