Դաշնակահարուհի Հայաստանի Երաժշտական Հպարտությունը

1946 թվականի հոկտեմբերի 29, Ալավերդիում ծնվել է
Սվետլանա Նավասարդյանը Հայաստանի Հանրապետության Վաստակավոր Դաշնակահարուհի պատմաբանի և մաթեմատիկոսի ընտանիքում:

Նրա մայրը, լինելով մաթեմատիկոս, միաժամանակ պրոֆեսիոնալ երգչուհի էր և վաղ տարիքից դստերը սեր է ներշնչել դեպի երաժշտությունը: «Իմ մոր ձայնը, նրա երգը եղան իմ առաջին «երաժշտական համալսարանները», և անկասկած, նրա դերը իմ՝ որպես երաժիշտ կայացման գործում անգնահատելի է»,- ասել է Սվետլանան: Հինգ տարեկանից սկսել է դաշնամուր նվագել Ալավերդու երաժշտական դպրոցում: Ինը տարեկանում տվել է իր առաջին մենահամերգը: Հետագայում ընտանիքը տեղափոխվել է Երևան, որտեղ նա սովորել է Երևանի երաժշտական դպրոցում, ապա՝ Երևանի երաժշտական ուսումնարանում: 14 տարեկանում կայացել է նրա դեբյուտային ելույթը սիմֆոնիկ նվագախմբի հետ:
1964 թվականին ընդունվել է Երևանի Կոմիտասի անվան պետական կոնսերվատորիա (ԵՊԿ): Ուսանողական տարիներին սկսել է իր հաջողակ մրցութային ճանապարհը՝ դառնալով Թբիլիսիում անցկացվող Անդրկովկասի երաժիշտ-կատարողների մրցույթի հաղթող (1965), Ցվիկաուի դաշնակահարների միջազգային մրցույթի դափնեկիր (1966) և Լայպցիգի դաշնակահարների միջազգային մրցույթի դափնեկիր (1968): 1966 թվականից եղել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիայի մենակատար: 1968 թվականին ավարտել է ԵՊԿ-ն և ընդունվել Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիա, որն ավարտել է գերազանցությամբ 1971 թվականին, այնուհետև ընդունվել է ասպիրանտուրա և ավարտել այն 1973 թվականին: 1972 թվականին դարձել է Բրյուսելի դաշնակահարների միջազգային մրցույթի դափնեկիր: Նույն թվականից եղել է ԽՍՀՄ Պետկոնցերտի մենակատար: 1974 թվականին տեղափոխվել է Երևան և սկսել դասավանդել ԵՊԿ-ում (1981 թվականից՝ դոցենտ, 1989 թվականից՝ պրոֆեսոր): 1977 թվականին դարձել է Սիդնեյի միջազգային դաշնակահարների մրցույթի դափնեկիր:
1967 թվականից սկսած՝ Սվետլանան հյուրախաղերով հանդես է եկել աշխարհի ավելի քան 40 երկրներում՝ ելույթներով հանդես գալով այնպիսի հռչակավոր համերգային սրահներում, ինչպիսիք են Սիդնեյի օպերային թատրոնը, Լայպցիգի Գևանդհաուսը, Փարիզի Գավո համերգային սրահը, Բրյուսելի գեղարվեստի պալատը, Մոսկվայի կոնսերվատորիայի Մեծ դահլիճը, Բուենոս Այրեսի «Կոլոն» թատրոնը և այլն: Համագործակցել է Հայաստանի պետական ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի և այլ երկրների նվագախմբերի, ինչպես նաև հայտնի մենակատարների և դիրիժորների հետ, ինչպիսիք են Սվետլանովը, Գերգիևը, Սպիվակովը, Բաշմետը և այլք: Վարպետության դասեր է վարել և եղել է հրավիրված պրոֆեսոր Դամասկոսի կոնսերվատորիայում (1992), Մոնրեալի համալսարանում (1993), Ճապոնիայի տարբեր քաղաքներում (1996, 1998), Ստրասբուրգի կոնսերվատորիայում (2006), Վայմարի երաժշտական բարձրագույն դպրոցում (2008), Մոսկվայի պետական կոնսերվատորիայում (2013) և այլ երաժշտական հաստատություններում: Մասնակցել է բազմաթիվ միջազգային երաժշտական փառատոների, եղել է ժյուրիի անդամ: Ներկայում բնակվում է Երևանում և Փարիզում, շարունակում է ակտիվ համերգային և մանկավարժական գործունեությունը: Հայկական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1984):
Սվետլանայի լայն ռեպերտուարը ներառում է ավելի քան 360 ստեղծագործություն՝ սկսած բարոկկո դարաշրջանից մինչև ժամանակակից դասական երաժշտություն, այդ թվում՝ Բախի, Մոցարտի, Բեթհովենի, Խաչատրյանի, Կոմիտասի, Բաբաջանյանի, Մանսուրյանի և այլ դասականների բոլոր դաշնամուրային կոնցերտները: Նա այն եզակի դաշնակահարներից է, ով կատարել է Բախի (1988 թվականին նրա կատարումների համար արժանացել է Հայաստանի ԽՍՀ պետական մրցանակի) և Մոցարտի դաշնամուրային կոնցերտների ամբողջական ցիկլերը: 1989 թվականին Երևանում առաջին անգամ հանդես է եկել ոչ միայն որպես դաշնակահար, այլև որպես Հայաստանի պետական կամերային նվագախմբի դիրիժոր: Միջազգային մամուլում երաժշտական քննադատները Սվետլանա Նավասարդյանին բնորոշել են որպես «մեծ հայ դաշնակահարուհի», «դաշնամուրային հրաբուխ», «անվիճելի անհատականություն», «ժամանակակից դաշնամուրային արվեստում առօրեականության և կանխատեսելիության դեմ պայքարի խորհրդանիշ»: Նրա ստեղծագործությունները բարձր են գնահատվել բազմաթիվ հայտնի երաժիշտների կողմից:

—

29 октября 1946 года, в Алаверди.  Родилась  Светлана Навасардян выдающаяся пионистка-  родилась в семье историка и математика. Её мать, будучи математиком, также была профессиональной певицей и с детства привила дочери любовь к музыке. «Голос моей матери, её пение стали моими первыми “музыкальными университетами”, и, без сомнения, её роль в моём формировании как музыканта невозможно переоценить», — говорила Светлана. С пяти лет начала обучаться игре на фортепиано в местной музыкальной школе. В 9 лет дала свой первый сольный концерт. Позже семья переехала в Ереван, где она училась в Ереванской музыкальной школе, а затем — в Ереванском музыкальном училище. В 14 лет состоялось дебютное выступление пианистки с симфоническим оркестром.
В 1964 году поступила в Ереванскую государственную консерваторию (ЕГК). В студенческие годы начала успешный конкурсный путь, став победителем Закавказского конкурса музыкантов-исполнителей в Тбилиси (1965), лауреатом международного конкурса пианистов в Цвиккау (1966) и международного конкурса пианистов в Лейпциге (1968). С 1966 года была солисткой Армянской государственной филармонии. В 1968 году окончила ЕГК и поступила в Московскую государственную консерваторию, которую с отличием окончила в 1971 году, после чего продолжила обучение в аспирантуре, завершив её в 1973 году. В 1972 году стала лауреатом международного конкурса пианистов в Брюсселе. С того же года была солисткой Госконцерта СССР. В 1974 году переехала в Ереван и начала преподавать в ЕГК (с 1981 года — доцент, с 1989 года — профессор). В 1977 году стала лауреатом Сиднейского международного конкурса пианистов.
С 1967 года гастролировала в более чем 40 странах мира, выступая в таких знаменитых концертных залах, как Сиднейский оперный театр, Гевандхаус в Лейпциге, концертный зал Гаво в Париже, Дворец изящных искусств в Брюсселе, Большой зал Московской консерватории, театр «Колон» в Буэнос-Айресе и многих других. Сотрудничала с Государственным филармоническим оркестром Армении и оркестрами других стран, а также с такими известными солистами и дирижёрами, как Светланов, Гергиев, Спиваков, Башмет и др. Проводила мастер-классы и была приглашённым профессором в Дамасской консерватории (1992), Монреальском университете (1993), различных городах Японии (1996, 1998), Страсбургской консерватории (2006), Веймарской высшей школе музыки (2008), Московской государственной консерватории (2013) и других музыкальных учебных заведениях. Участвовала во многих международных музыкальных фестивалях и была членом их жюри. В настоящее время проживает в Ереване и Париже, продолжая активную концертную и педагогическую деятельность. Народная артистка Армянской ССР (1984).
Широкий репертуар Светланы Навасардян включает более 360 произведений от эпохи барокко до современной классической музыки, в том числе все фортепианные концерты Баха, Моцарта, Бетховена, Хачатуряна, Комитаса, Бабаджаняна, Мансуряна и других классиков. Она является одной из немногих пианисток, исполнивших полные циклы фортепианных концертов Баха (в 1988 году за их исполнение удостоена Государственной премии Армянской ССР) и Моцарта. В 1989 году в Ереване впервые выступила не только как пианистка, но и как дирижёр Государственного камерного оркестра Армении. В международной прессе музыкальные критики охарактеризовали Светлану Навасардян как «великую армянскую пианистку», «фортепианный вулкан», «бесспорную индивидуальность», «символ противостояния всему, что воплощает повседневность и предсказуемость в современном пианизме». Её творчество получило высокую оценку многих известных музыкантов.

—

On October 29, 1946, in Alaverdi. 
Svetlana Navasardyan was born into the family of a historian and a mathematician. Her mother, a mathematician by profession, was also a professional singer and instilled a love for music in her daughter from an early age. “My mother’s voice, her singing, became my first ‘musical universities,’ and her role in my development as a musician cannot be overstated,” Svetlana has said. At the age of five, she began studying piano at a local music school. At nine, she gave her first solo concert. Later, her family moved to Yerevan, where she studied at the Yerevan Music School and then at the Yerevan Music College. At 14, she made her debut performance with a symphony orchestra.

In 1964, she enrolled at the Yerevan State Conservatory (YSC). During her student years, she embarked on a successful competitive career, winning the Transcaucasian Musicians-Performers Competition in Tbilisi (1965), becoming a laureate of the International Piano Competition in Zwickau (1966), and the International Piano Competition in Leipzig (1968). From 1966, she was a soloist with the Armenian State Philharmonic. In 1968, she graduated from YSC and entered the Moscow State Conservatory, graduating with honors in 1971, followed by postgraduate studies completed in 1973. In 1972, she became a laureate of the International Piano Competition in Brussels. That same year, she became a soloist with the USSR State Concert Agency. In 1974, she returned to Yerevan and began teaching at YSC (becoming an associate professor in 1981 and a professor in 1989). In 1977, she won the Sydney International Piano Competition.
Since 1967, Svetlana has toured in over 40 countries, performing in renowned concert halls such as the Sydney Opera House, Leipzig’s Gewandhaus, Paris’s Gaveau Concert Hall, Brussels’s Palace of Fine Arts, the Great Hall of the Moscow Conservatory, Buenos Aires’s Teatro Colón, and many others. She has collaborated with the Armenian State Philharmonic Orchestra and orchestras from other countries, as well as with prominent soloists and conductors such as Svetlanov, Gergiev, Spivakov, Bashmet, and others. She has conducted masterclasses and served as a guest professor at the Damascus Conservatory (1992), the University of Montreal (1993), various cities in Japan (1996, 1998), the Strasbourg Conservatory (2006), the Weimar High School of Music (2008), the Moscow State Conservatory (2013), and other music institutions. She has participated in numerous international music festivals and served as a jury member. She currently resides in Yerevan and Paris, continuing her active concert and teaching career. She was awarded the title of People’s Artist of the Armenian SSR (1984).
Svetlana’s extensive repertoire includes over 360 works, ranging from the Baroque era to contemporary classical music, encompassing all piano concertos by Bach, Mozart, Beethoven, Khachaturian, Komitas, Babajanyan, Mansuryan, and other classics. She is one of the few pianists to have performed the complete cycles of Bach’s piano concertos (for which she received the Armenian SSR State Prize in 1988) and Mozart’s piano concertos. In 1989, in Yerevan, she performed for the first time not only as a pianist but also as a conductor of the Armenian State Chamber Orchestra. In the international press, music critics have described Svetlana Navasardyan as a “great Armenian pianist,” a “piano volcano,” an “undisputed individuality,” and a “symbol of resistance to everything that embodies the mundane and predictable in modern pianism.” Her artistry has earned high praise from many renowned musicians.