Հայկական բեմի և էկրանի խորքային դերասան

Շահում Արամի Ղազարյան մահացել է 2007 թվականի հունվարի 9-ին Երևանում՝ 74 տարեկան հասակում, թողնելով հետևում հայկական թատրոնի և կինոյի ոսկե դարաշրջանի անմոռանալի դերեր և մանկավարժական ժառանգություն։ Ծնվել է 1932 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ախալցխայում։

1955 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը։ 1955–1993 թվականներին եղել է Երևանի Սունդուկյանի անվան թատրոնի դերասան, 1993-ից՝ Համազգային թատրոնի դերասան։ 1997 թվականից դասավանդել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում, 2005-ից՝ պրոֆեսոր։ Հանդես է եկել նաև ասմունքով։

Դերերին բնորոշ են հոգեբանական խորությունը, տիպային գծերի մեղմ ու ճշգրիտ վերարտադրումը։ Լավագույն դերերից են՝

• Կելին («Սրբություն սրբոց», Դրուցե),
• Վասիլկով («Կատաղի փողեր», Օստրովսկի),
• Աբիսողոմ աղա («Մեծապատիվ մուրացկաններ», Պարոնյան),
• Դենի («Մի գավաթ բարություն», Սարոյան),
• Մուշեղ Գալշոյանի «Մամփրե արքան» և Արտաշես Քալանթարյանի «Մովսես ապեր» (հեռուստաթատրոն)։

Կինոյում հիշարժան է նրա խաղը «Կյանքի լավագույն կեսը» (Հայկ, 1979), «Հին օրերի երգը» (Մուշեղ, 1982), «Սայաթ-Նովա» (Շալիկո), «Քաոս», «Համագյուղացիներ», «Օգոստոս», «Խոշոր շահում» (Սերժիկ) ֆիլմերում։

Պարգևատրվել է ՀԽՍՀ Պետական մրցանակով (1981), Մովսես Խորենացու մեդալով (1999)։

Շահում Արամի Ղազարյանը մնաց Ախալցխայից Երևան տանող հայկական բեմի կամուրջը՝ իր խորքային դերերով, մանկավարժական նվիրումով և անսահման սիրով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական թատրոնի և կինոյի խորքերով ու հավերժականությամբ։

Русский

глубокий актёр армянской сцены и экрана

Шагум Арамович Казарян скончался 9 января 2007 года в Ереване в возрасте 74 лет — армянский актёр, заслуженный артист Армянской ССР (1978), всю жизнь посвятивший армянскому театру и кино, ставший одной из самых ярких фигур Театра им. Сундукяна и Театра Гамазгайн. Родился 22 сентября 1932 года в Ахалцихе.

В 1955 году окончил Ереванский художественно-театральный институт. В 1955–1993 годах был актёром Театра им. Сундукяна в Ереване, с 1993 года — актёром Театра Гамазгайн. С 1997 года преподавал в Ереванском государственном институте театра и кино, с 2005 года — профессор. Выступал также с декламацией.

Его ролям свойственны психологическая глубина, мягкое и точное воспроизведение типических черт. Лучшие роли:

• Келин («Святая святых», Друце),
• Васильков («Бешеные деньги», Островский),
• Абисогом-ага («Мецапатива мурацканнер», Паронян),
• Дени («Чашка доброты», Сароян),
• Мушет Галшоян «Мампре аркан» и Арташес Калантарян «Мовсес Апер» (телетеатр).

В кино запомнились роли в фильмах «Лучшая половина жизни» (Айк, 1979), «Песня старых дней» (Мушет, 1982), «Саят-Нова» (Шалико), «Хаос», «Односельчане», «Август», «Крупный выигрыш» (Сержик).

Награждён Государственной премией АрмССР (1981), медалью Мовсеса Хоренаци (1999).

Шагум Арамович Казарян остался мостом армянской сцены от Ахалцихе до Еревана — своими глубокими ролями, педагогической преданностью и бесконечной любовью, вдохновляя поколения глубинами армянского театра и кино и вечностью.

English

Profound Actor of the Armenian Stage and Screen

Shagum Aramovich Ghazaryan died on January 9, 2007, in Yerevan at the age of 74 — Armenian actor, Honored Artist of the Armenian SSR (1978), who dedicated his entire life to Armenian theater and cinema, becoming one of the brightest figures of the Sundukyan Theater and the Hamazgayin Theater. Born on September 22, 1932, in Akhaltsikhe.

In 1955 graduated from the Yerevan Art and Theater Institute. In 1955–1993 was an actor at the Sundukyan Theater in Yerevan, since 1993 — actor at the Hamazgayin Theater. Since 1997 taught at the Yerevan State Institute of Theater and Cinema, since 2005 — professor. Also performed declamation.

His roles are characterized by psychological depth, soft and precise reproduction of typical features. Best roles:

• Kelin (“Holy of Holies”, Drutse),
• Vasilkov (“Mad Money”, Ostrovsky),
• Abisoghom-aga (“Metsapativa Muratskanner”, Paronyan),
• Deni (“A Cup of Kindness”, Saroyan),
• Mushet Galshoyan “Mampre Arkan” and Artashes Kalantaryan “Movses Aper” (television theater).

In cinema remembered for roles in films “The Best Half of Life” (Hayk, 1979), “Song of Old Days” (Mushet, 1982), “Sayat-Nova” (Shaliko), “Chaos”, “Fellow Villagers”, “August”, “Big Win” (Serzhik).

Awarded the State Prize of the Armenian SSR (1981), Medal of Movses Khorenatsi (1999).

Shagum Aramovich Ghazaryan remained the bridge of the Armenian stage from Akhaltsikhe to Yerevan — with his profound roles, pedagogical dedication, and boundless love, inspiring generations with the depths of Armenian theater and cinema and eternity.

1. Շահում Արամի Ղազարյան՝ հայ դերասան և վաստակավոր արտիստ / Шагум Арамович Казарян — армянский актёр и заслуженный артист / Shagum Aramovich Ghazaryan — Armenian Actor and Honored Artist
2. Շահում Արամի Ղազարյան՝ Սունդուկյանի թատրոնի և կինոյի լեգենդ / Шагум Арамович Казарян — легенда Театра Сундукяна и кино / Shagum Aramovich Ghazaryan — Legend of Sundukyan Theater and Cinema
3. Շահում Արամի Ղազարյան՝ Ախալցխայից Երևան / Шагум Арамович Казарян — от Ахалцихе до Еревана / Shagum Aramovich Ghazaryan — From Akhaltsikhe to Yerevan
4. Շահում Արամի Ղազարյան՝ ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ և պրոֆեսոր / Шагум Арамович Казарян — заслуженный артист АрмССР и профессор / Shagum Aramovich Ghazaryan — Honored Artist of the Armenian SSR and Professor
5. Շահում Արամի Ղազարյան՝ հայկական բեմի և էկրանի խորքային դերասան / Шагум Арамович Казарян — глубокий актёр армянской сцены и экрана / Shagum Aramovich Ghazaryan — Profound Actor of the Armenian Stage and Screen