Նա առաջինն էր, որ վերլուծեց Գրիգոր Նարեկացու թողած ժառանգությունը որպես արվեստի գործ և նրան դասեց համաշխարհային գրականության հսկաների կողքին

1954 թվականի հունիսի 8-ին Փարիզում մահացել է գրող, քննադատ, բանասեր, լրագրող, հասարակական գործիչ Արշակ Օվանեսիչ Չոպանյանը։

Նա խոսեց գրական նոր երևույթների մասին՝ հաճախ առաջին անգամ բնորոշելով դրանց հեղինակների ստեղծագործական ինքնատիպությունը (Վ. Թեքեյան, Սիամանթո, Դ. Վարուժան, Է. Չարենց, Մ. Զարիֆյան ևն)։ Նա նաև հոդվածներ է նվիրել արևմտաեվրոպական և ռուս գրողներին։
Չոպանյանի քննադատական ​​և գիտական ​​բանասիրական գործունեությունը առանձնահատուկ նշանակություն ունի։ Նա նորովի է մեկնաբանել հայ գրականության բազմաթիվ երեւույթներ։ Հրատարակել է «Քուչակ պատրիարքի դիվանը» 1902 թվականին, «Նագաշ Հովնաթան աշուղը և Հովնաթան Հովնաթանյան նկարիչը» 1910 թվականին, «Արիական էջերը»՝ 1912 թվականին, «Բուրաստանը հայրերի» 1940 թվականին և այլ ուսումնասիրություններ։ Կազմել և հրատարակել են Պ.Դուրյանը (1894թ.) և Մ.Պեշիկթաշլյանը (1907թ.), որոնց նվիրել է նաև հետազոտություններ։
Չոպանյանը մեծ աշխատանք է կատարել Եվրոպայում հայ գրականությունը ներկայացնելու և հայկական շահերը պաշտպանելու գործում։ Թարգմանել և ֆրանսերեն հրատարակել է հին և նոր շրջանի հայ բանաստեղծների ստեղծագործությունները, որոնք ամփոփվել են «Վարդենիք Հայաստան» ժողովածուում (հատոր 1–3, 1918–29)։

8 июня 1954 года в Париже— скончался Аршак Ованесович Чопанян-писатель, критик, филолог, журналист и общественный деятель.
Он первым проанализировал наследие Григора Нарекаци как произведение искусства и поставил его рядом с гигантами мировой литературы. Он говорил о новых литературных явлениях, часто впервые характеризуя творческое своеобразие их авторов (В. Текеян, Сиаманто, Д. Варужан, Э. Чаренц, М. Зарифян и др.). Он также посвящал статьи западноевропейским и русским писателям.
Особое значение имеет критическая и научная филологическая деятельность Чопаняна. Он по-новому интерпретировал многие явления армянской литературы. Он опубликовал «Диван Патриарха Кучака» в 1902 году, «Нагаш Овнатан Ашуг и Овнатан Овнатанян Художник» в 1910 году, «Арийские страницы» в 1912 году, «Бурастан отцов» в 1940 году и другие исследования. Составил и опубликовал П. Дурьян (1894) и М. Пешикташляна (1907), которым он также посвятил исследования.
Чопанян проделал огромную работу по представлению армянской литературы в Европе и защите армянских интересов. Он перевел и опубликовал на французском языке произведения армянских поэтов старого и нового периода, которые были обобщены в сборнике «Варденик Армения» (т. 1-3, 1918-29).

On June 8, 1954, in Paris, Arshak Ovanesovich Chopanyan, writer, critic, philologist, journalist and public figure, died. He was the first to analyze the legacy of Grigor Narekatsi as a work of art and put him next to the giants of world literature. He spoke about new literary phenomena, often for the first time characterizing the creative originality of their authors (V. Tekeyan, Siamanto, D. Varuzhan, E. Charents, M. Zarifyan, etc.). He also devoted articles to Western European and Russian writers. Chopanyan’s critical and scientific philological activity is of particular importance. He interpreted many phenomena of Armenian literature in a new way. He published “The Divan of Patriarch Kuchak” in 1902, “Nagash Hovnatan Ashug and Hovnatan Hovnatanyan the Artist” in 1910, “Aryan Pages” in 1912, “Burastan of the Fathers” in 1940 and other studies. Compiled and published by P. Duryan (1894) and M. Peshiktashlyan (1907), to whom he also devoted research. Chopanyan did a great job of presenting Armenian literature in Europe and protecting Armenian interests. He translated and published in French the works of Armenian poets of the old and new periods, which were summarized in the collection “Vardenik Armenia” (vol. 1-3, 1918-29).