Հիմնվելով ժողովուրդների ինքնորոշման անքակտելի իրավունքի վրա՝ հիմնված Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ժողովրդի կամքի վրա՝

1992 թվականի հունվարի 6-ին ԼՂՀ Գերագույն խորհուրդն ընդունեց «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պետական անկախության մասին» հռչակագիրը։

  1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին կայացած հանրապետական հանրաքվեով,
գիտակցելով պատասխանատվությունը պատմական հայրենիքի ճակատագրի համար.
վերահաստատելով հավատարմությունը 1991 թվականի սեպտեմբերի 2-ի Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հռչակման մասին հռչակագրի սկզբունքներին.
ձգտելով կարգավորել հարաբերությունները հայ և ադրբեջանցի ժողովուրդների միջև.
ցանկանալով պաշտպանել ԼՂՀ բնակչությանը ագրեսիայից և ֆիզիկական ոչնչացման սպառնալիքից.
զարգացնել Լեռնային Ղարաբաղի անկախ ժողովրդական ինքնակառավարման փորձը 1918-1920 թթ.
1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ Խորհրդային Միության պաշտոնական փլուզումից ընդամենը մի քանի օր առաջ, Լեռնային Ղարաբաղում միջազգային դիտորդների ներկայությամբ տեղի ունեցավ հանրաքվե, որին քվեարկեց բնակչության ճնշող մեծամասնությունը՝ 99,89%-ը (108615 մարդ). Ադրբեջանից լիակատար անկախության համար։  Դեկտեմբերի 28-ին հաջորդած խորհրդարանական ընտրություններում ընտրվեց ԼՂՀ խորհրդարանը, որը կազմեց առաջին կառավարությունը՝ Արթուր Մկրտչյանի գլխավորությամբ։

6 января 1992 года- Верховный Совет НКР – принял Декларацию «О государственной независимости Нагорно-Карабахской Республики».
Исходя из неотъемлемого права народов на самоопределение, основываясь на волеизъявлении народа Нагорно-Карабахской Республики, выраженном путем состоявшегося 10 декабря 1991 года Республиканского референдума,
осознавая ответственность за судьбу исторической Родины;
подтверждая приверженность принципам Декларации о провозглашении Нагорно-Карабахской Республики от 2 сентября 1991 года;
стремясь к нормализации отношений между армянским и азербайджанским народами;
желая защитить население НКР от агрессии и угрозы физического уничтожения;
развивая опыт независимого народного самоуправления Нагорного Карабаха 1918-1920 годов
10 декабря 1991 года, всего за несколько дней до официального распада Советского Союза, в Нагорном Карабахе в присутствии международных наблюдателей состоялся референдум, на котором подавляющее большинство населения – 99,89%  (108615 человек) высказалось за полную независимость от Азербайджана. На последовавших за этим парламентских выборах 28 декабря был избран парламент НКР, который сформировал первое правительство которое возглавил Артур Мкртчян.

January 6, 1992 – The Supreme Council of the NKR adopted the Declaration “On the State Independence of the Nagorno-Karabakh Republic”.
Proceeding from the inalienable right of peoples to self-determination, based on the expression of the will of the people of the Nagorno-Karabakh Republic, expressed through the Republican referendum held on December 10, 1991,
realizing the responsibility for the fate of the historical Homeland;
confirming commitment to the principles of the Declaration on the Proclamation of the Nagorno-Karabakh Republic of September 2, 1991;
striving to normalize relations between the Armenian and Azerbaijani peoples;
desiring to protect the population of the NKR from aggression and the threat of physical destruction;
developing the experience of independent people’s self-government of Nagorno-Karabakh in 1918-1920
On December 10, 1991, just a few days before the official collapse of the Soviet Union, a referendum was held in Nagorno-Karabakh in the presence of international observers, in which the overwhelming majority of the population – 99.89% (108,615 people) voted for complete independence from Azerbaijan. In the subsequent parliamentary elections on December 28, the NKR parliament was elected, which formed the first government headed by Artur Mkrtchyan.

1992-ci il yanvarın 6-da DQR Ali Soveti “Dağlıq Qarabağ Respublikasının dövlət müstəqilliyi haqqında” Bəyannamə qəbul etdi.
1991-ci il dekabrın 10-da keçirilmiş Respublika referendumu ilə ifadə olunmuş Dağlıq Qarabağ Respublikası xalqının iradəsinə əsaslanan xalqların ayrılmaz öz müqəddəratını təyin etmək hüququna əsaslanaraq,
tarixi Vətənin taleyi üçün məsuliyyəti dərk etmək;
1991-ci il 2 sentyabr tarixli Dağlıq Qarabağ Respublikasının elan edilməsi haqqında Bəyannamənin prinsiplərinə sadiqliyini təsdiq edərək;
erməni və Azərbaycan xalqları arasında münasibətləri normallaşdırmağa çalışır;
DQR əhalisini təcavüzdən və fiziki məhv olmaq təhlükəsindən qorumaq istəyən;
1918-1920-ci illərdə Dağlıq Qarabağın müstəqil xalq özünüidarəsi təcrübəsinin inkişaf etdirilməsi
1991-ci il dekabrın 10-da Sovet İttifaqının rəsmi dağılmasına bir neçə gün qalmış Dağlıq Qarabağda beynəlxalq müşahidəçilərin iştirakı ilə referendum keçirildi və orada əhalinin böyük əksəriyyəti – 99,89%-i (108615 nəfər) səs verdi. Azərbaycandan tam müstəqillik üçün.  Dekabrın 28-də keçirilən növbəti parlament seçkilərində Artur Mkrtçyanın rəhbərlik etdiyi ilk hökuməti formalaşdıran DQR parlamenti seçildi.