Նրա օրոք Կիլիկիայի համար բարենպաստ պայմաններ ստեղծվեցին երկրի զարգացման համար

1198 թվականի հունվարի 6-ին Տարսոնի մայր տաճարում տեղի ունեցավ Կիլիկիայի հայոց թագավոր Լեւոն Բ-ի թագադրման արարողությունը։

Լեւոն Բ-ն Կիլիկիայի իշխան է դարձել 1187 թվականին՝ եղբոր մահից հետո հաջորդելով եղբորը՝ Ռուբենին։
  Խաչակիրների կողմից Երուսաղեմի գրավումից հետո Եգիպտոսի սուլթանությունը զբաղված էր խաչակիրների ունեցվածքը նվաճելով և Կիլիկիայի համար արտաքին վտանգ չկար։
Երրորդ խաչակրաց արշավանքը կազմակերպվեց 1189 թվականին՝ Երուսաղեմը մուսուլմաններից հետ գրավելու համար։  Օգտվելով ստեղծված իրավիճակից՝ Լևոն Բ-ն փորձեց Կիլիկիան վերածել Հայկական թագավորության, դրա համար կապվեց Սրբազան Հռոմեական կայսր Ֆրիդրիխ Ա Բարբարոսայի հետ և արշավին աջակցելու դիմաց թագ խնդրեց։  Միապետները համաձայնության եկան, բայց, ցավոք, Ֆրիդրիխը արշավի սկզբում խեղդվեց Կիլիկիայի գետերից մեկում, և Լեւոնի թագադրումը հետաձգվեց։
Տարիներ անց Եգիպտոսի հզորացումից և Երուսաղեմի անկումից հետո խաչակիրների դիրքերը շատ դժվարացան։  Արեւմտյան Եվրոպայի քրիստոնյա պետությունները սկսեցին մեծ հույսեր կապել Կիլիկիայի վրա, ինչը զարմանալի չէ, քանի որ 12-րդ դարի վերջում Կիլիկիայի Իշխանությունը դարձավ Մերձավոր Արեւելքի ամենահզոր քրիստոնեական պետությունը։  Արտաքին թշնամիների դեմ տարած հաղթանակները, երկրի սահմանների ընդլայնումն ու ամրապնդումը բարձրացրեցին Լեւոն Բ-ի հեղինակությունը։
Օգտվելով այս ամենից՝ Լեւոն իշխանը շարունակեց իր քայլերը դեպի թագավորական թագը ստանալու ուղղությամբ։  Նա բանակցություններ սկսեց Հռոմի պապի և Սրբազան Հռոմեական կայսր Հենրիխ VI-ի հետ։  1197 թվականին Հենրին Լեւոնին ուղարկեց թագը։  Նրան թագ է ուղարկել նաև Բյուզանդիայի կայսր Ալեքսիոս III Անգելոսը։
1198 թվականի հունվարի 6-ին՝ Սուրբ Ծննդյան օրը, Տարսոնի տաճարում Լևոն Բ-ն հանդիսավորությամբ օծվել է Կիլիկիայի Թագավորության թագավոր։  Լևոնին ձեռնադրել է Հայոց կաթողիկոս Գրիգոր Ապիրատը։

6 января 1198 года состоялась коронация армянского короля Киликии Левона II в Тарсонском соборе.
Левон II стал князем Киликии в 1187 году, сменив своего брата Рубена после его смерти.
Во время правления Левона II для Киликии были созданы благоприятные условия для развития страны. После захвата Иерусалима крестоносцами султанат Египта был занят завоеванием владений крестоносцев и для Киликии не было внешних угроз.
Для отвоевания Иерусалима у мусульман в 1189 году был организован третий крестовый поход. Воспользовавшись ситуацией, Левон II попытался превратить Киликию в Армянское Королевство, для этого он связался с императором Священной Римской империи Фридрихом I Барбаросса и попросил корону в обмен на поддержку похода. Монархи пришли к соглашению, но, к сожалению, Фридрих утонул в одной из киликийских рек в начале похода, и коронация Левона была отложена.
Спустя годы, после усиления Египта и падения Иерусалима, положение крестоносцев стало очень тяжелым. На Киликию стали возлагать большие надежды христианские государства Западной Европы, что неудивительно, ведь в конце XII века Киликийское княжество стало самым могущественным христианским государством на Ближнем Востоке. Победы над внешними врагами, расширение и укрепление границ страны подняли авторитет Левона II.
Воспользовавшись всем этим, князь Левон продолжил свои шаги к получению королевской короны. Он начал переговоры с Папой и императором Священной Римской империи Генрихом VI. В 1197 году Генрих послал Левону корону. Византийский император Алексиос III Ангел также прислал ему корону.
Левон II был торжественно помазан королем Киликийского королевства 6 января 1198 года, в день Рождества, в Тарсонском соборе. Армянский католикос Григор Апират рукоположил Левона.

On January 6, 1198, the coronation of the Armenian King of Cilicia Levon II took place in the Cathedral of Tarson.
Levon II became the Prince of Cilicia in 1187, replacing his brother Ruben after his death.
During the reign of Levon II, favorable conditions were created for the development of Cilicia. After the capture of Jerusalem by the Crusaders, the Sultanate of Egypt was busy conquering the lands of the Crusaders and there were no external threats to Cilicia.
In order to recapture Jerusalem from the Muslims, the Third Crusade was organized in 1189. Taking advantage of the situation, Levon II tried to turn Cilicia into the Armenian Kingdom, for this he contacted the Emperor of the Holy Roman Empire Frederick I Barbarossa and asked for the crown in exchange for support for the campaign. The monarchs came to an agreement, but, unfortunately, Frederick drowned in one of the Cilician rivers at the beginning of the campaign, and the coronation of Levon was postponed.  Years later, after the strengthening of Egypt and the fall of Jerusalem, the situation of the Crusaders became very difficult. Christian states of Western Europe began to place great hopes on Cilicia, which is not surprising, because at the end of the 12th century, the Cilician Principality became the most powerful Christian state in the Middle East. Victories over external enemies, expansion and strengthening of the country’s borders raised the authority of Levon II.
Taking advantage of all this, Prince Levon continued his steps to obtain the royal crown. He began negotiations with the Pope and the Holy Roman Emperor Henry VI. In 1197, Henry sent Levon a crown. The Byzantine Emperor Alexios III Angelos also sent him a crown.
Levon II was solemnly anointed King of the Kingdom of Cilicia on January 6, 1198, on Christmas Day, in the Cathedral of Tarsus. Armenian Catholicos Grigor Apirat ordained Levon.