Հայոց Եկեղեցու Լուսավորչական Հայրապետ

1267 թվականի ապրիլի կամ մայիսի 9, Հռոմկլա, Կիլիկիայի Հայկական Թագավորություն մահացել է
Կոստանդին Ա Բարձրաբերդցին (1221-1267)  Ամենայն Հայոց կաթողիկոս, հայոց եկեղեցու և պետականության ամրապնդման խորհրդանիշ:

Նրա կրթությունը սկսվել է Տարսոնի մոտակայքում գտնվող Մլիճ վանքում՝ գրչության նշանավոր կենտրոնում, ապա շարunակվել Հռոմկլայի կաթողիկոսարանում: Նա ծառայել է որպես Մլիճի և, հավանաբար, Բարձրաբերդի եպիսկոպոս, մինչև Կոստանդին պայլի առաջարկով ընտրվել է կաթողիկոս: 
Նրա գահակալության ընթացքում ավարտվել է Սսի Սուրբ Սոֆիա եկեղեցու կառուցումը (1220-ականներ), վերակառուցվել է Արտազի Սուրբ Թադեի վանքը (1247), հիմնվել են նոր դպրոցներ և միաբանություններ: Կոստանդին Ա-ն վարել է հայոց եկեղեցու անկախության և մշակութային զարգացման քաղաքականություն: Նա գլխավորել է Զապել թագուհու հուղարկավորությունը (1252), մասնակցել հայ-մոնղոլական բանակցություններին (1242, 1259) և ամրապնդել հայ-մոնղոլական դաշինքը Հուլավու խանի հետ: 1243-ին Սսում Վարդան Արևելցու հետ կազմակերպել է ժողով, որի որոշումները հաստատվել են Հայաստանի արևելքում: 
Կոստանդին Ա-ն դիմակայել է արտաքին ճնշումներին, մերժել Հռոմի պապի դավանաբանական վիճաբանությունները (1264-1266) և աջակցել Կիլիկիայից լատինադավանների վտարմանը: Նա հովանավորել է մշակույթը՝ խթանելով Թորոս Ռոսլինի և Հովհաննես Գրչի ձեռագրերի ստեղծումը, հիմնել Անբերդի եպիսկոպոսական թեմը և նվիրատվություններ կատարել Հովհաննավանքին, Խորանաշատին ու այլ վանքերին: Նրա ժառանգությունը հայոց եկեղեցու և մշակույթի վերածնունդն է: 

Константин I Барцрбердци: Светлый Патриарх Армянской Церкви- скончался
9 апреля или мая 1267 года, Хромкла, Киликийское Армянское Царство
Константин I Барцрбердци (1221-1267) был Католикосом Всех Армян, символом укрепления армянской церкви и государственности. Его образование началось в монастыре Млич близ Тарсона, известном центре переписки, а затем продолжилось в католикосате Хромклы. Он служил епископом Млича и, вероятно, Барцрберда, пока Константин пайл не выдвинул его на пост католикоса. 
Во время его правления завершилось строительство церкви Святой Софии в Сисе (1220-е годы), был восстановлен монастырь Святого Фаддея в Артазе (1247), основаны новые школы и монашеские общины. Константин I проводил политику независимости армянской церкви и культурного развития. Он возглавил похороны царицы Забел (1252), участвовал в армяно-монгольских переговорах (1242, 1259) и укрепил союз с Хулагу-ханом. В 1243 году вместе с Варданом Аревелци созвал в Сисе собрание, решения которого были утверждены в восточной Армении. 
Константин I противостоял внешним давлениям, отвергая богословские споры, инициированные Римским папой (1264-1266), и поддерживал изгнание латинян из Киликии. Он покровительствовал культуре, способствуя созданию рукописей Торосом Рослином и Ованесом Грчем, основал епархию Анберда и жертвовал монастырям Хованаванк, Хоранашат и другим. Его наследие — возрождение армянской церкви и культуры. 

Constantine I of Barcrberd: The Radiant Patriarch of the Armenian Church- died
April or May 9, 1267, Hromkla, Cilician Armenian Kingdom
Constantine I of Barcrberd (1221-1267) served as the Catholicos of All Armenians, a beacon of strength for the Armenian Church and statehood. His education began at the Mlich Monastery near Tarsus, a renowned scriptorium, and continued at the Hromkla Catholicosate. He served as bishop of Mlich and likely Barcrberd before being nominated as catholicos by Constantine Payl. 
During his tenure, the construction of the Holy Sophia Church in Sis was completed (1220s), the Saint Thaddeus Monastery in Artaz was restored (1247), and new schools and monastic communities were established. Constantine I pursued a policy of independence for the Armenian Church and cultural advancement. He led Queen Zabel’s funeral procession (1252), participated in Armenian-Mongol negotiations (1242, 1259), and strengthened the alliance with Hulagu Khan. In 1243, alongside Vardan Areveltsi, he convened a council in Sis, whose resolutions were ratified in eastern Armenia. 
Constantine I resisted external pressures, rejecting theological disputes initiated by the Roman Pope (1264-1266) and supporting the expulsion of Latins from Cilicia. He patronized culture, promoting the creation of manuscripts by Toros Roslin and Hovhannes Grch, established the Anberd episcopal diocese, and made donations to Hovhanavank, Khoranashat, and other monasteries. His legacy is the renaissance of the Armenian Church and culture.