Հերոսի Ճանապարհը՝ Պատերազմից խաղաղություն

1917 թվականի մայիսի 17-ին, Սյունիքի մարզի Բնունիս գյուղում, ծնվեց Անդրանիկ Ալեքսանդրի Մանուկյանը՝ Խորհրդային Միության հերոս:

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին նա փայլեց Սևաստոպոլի, Ստալինգրադի, Կուրսկի պաշտպանությունում, Ուկրաինայի ազատագրում և Բեռլինի գրավում: 1943 թվականին նշանակվեց 1-ին գվարդիական տանկային բրիգադի հետախուզության պետ՝ 8-րդ գվարդիական մեքենայացված կորպուսում, 1-ին գվարդիական տանկային բանակ, 1-ին Բելառուսական ճակատ: 1945 թվականի հունվարին Լեհաստանի օկուպացիայի ժամանակ հետախուզական գործողությունների համար արժանացավ Խորհրդային Միության հերոսի կոչման: Նա մասնակցեց Օդեր գետի հատմանը, Ֆրանկֆուրտի և Օդերի գրավմանը: Պարգևատրվել է Լենինի, Կարմիր Դրոշի և Կարմիր Աստղի շքանշաններով: 1946 թվականին զորացրվել է և աշխատանք սկսել Բաքվում: Ծառայել է ներքին գործերի համակարգում՝ հասնելով գնդապետի կոչման (բանակից զորացրվել է գեներալ-մայորի կոչումով): 1973 թվականին տեղափոխվել է Երևան, որտեղ ապրել է մինչև 1986 թվականը՝ իր մահը:

Путь Героя: От Войны к Миру
17 мая 1917 года в селе Бнунис (Сисианский район) родился Андраник Александрович Манукян — Герой Советского Союза. В годы Второй мировой войны он отличился в боях за оборону Севастополя, Сталинграда, Курска, освобождение Украины и взятие Берлина. В 1943 году был назначен начальником разведки 1-й гвардейской танковой бригады 8-го гвардейского механизированного корпуса 1-й гвардейской танковой армии 1-го Белорусского фронта. За разведывательные операции во время оккупации Польши в январе 1945 года ему присвоили звание Героя Советского Союза. Он участвовал в форсировании реки Одер, взятии Франкфурта и Одера. Награждён орденами Ленина, Красного Знамени, Красной Звезды. Демобилизовался в 1946 году и начал работать в Баку. Служил в системе внутренних дел, дослужился до звания полковника (уволен из армии в звании генерал-майора). С 1973 года жил в Ереване, где и умер в 1986 году.

A Hero’s Journey: From War to Peace
On May 17, 1917, in the village of Bnunis (Sisian District), Andranik Alexandrovich Manukyan was born — a Hero of the Soviet Union. During World War II, he distinguished himself in the defense of Sevastopol, Stalingrad, and Kursk, as well as in the liberation of Ukraine and the capture of Berlin. In 1943, he was appointed head of intelligence for the 1st Guards Tank Brigade of the 8th Guards Mechanized Corps, 1st Guards Tank Army, 1st Belorussian Front. For his reconnaissance operations during the occupation of Poland in January 1945, he was awarded the title of Hero of the Soviet Union. He also participated in the crossing of the Oder River and the capture of Frankfurt and Oder. He was decorated with the Orders of Lenin, the Red Banner, and the Red Star. Demobilized in 1946, he began working in Baku. He served in the internal affairs system, rising to the rank of colonel (retired from the army as a major general). In 1973, he moved to Yerevan, where he lived until his death in 1986.