Արցախի Հանրապետության պետական օրհներգի հեղինակը

21 մայիսի, 1948, Արփագետիկում, Հադրութի շրջան- ծնվել է Վարդան (Սլավիկ) Սարգսի Հակոբյան, հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր (1998), պրոֆեսոր, Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2005)։

1969 թ. ավարտել է Բաքվի մանկավարժական ինստիտուտը։ 1969-1983 թթ. աշխատել է Ստեփանակերտի «Սովետական Ղարաբաղ» օրաթերթում, 1976-1983 թթ.՝ որպես գլխավոր խմբագրի տեղակալ։ 1983-1991 թթ. եղել է Լեռնային Ղարաբաղի գրողների միության պատասխանատու քարտուղար, 1991 թ.-ից՝ ԼՂՀ գրողների միության նախագահ և «Եղիցի լույս» պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր։ 1982 թ.-ից Հայաստանի Գրողների միության անդամ է։ Վարդան անունը նրան կնքել է Հովհաննես Շիրազը։ 
Հակոբյանի պիեսները՝ «Հայելիներ» (1979), «Քո սերը քո տունն է» (1981), «Ես հրաժարվում եմ ինձանից», «Արցախյան բալլադ», բեմադրվել են Ստեփանակերտի Վահրամ Փափազյանի անվան թատրոնում և Հայաստանի այլ թատրոններում։ Նրա բանաստեղծությունների ժողովածուները՝ «Մեղեդիներ» (1969), «Շանթահար կաղնին» (1974), «Մայրանում է լույսը» (1975), «Անմարելի-անմեկնելի» (1981), «Վաղվա աչքերով» (1987), «Արցախա ծուխ» (1989), «Ամարասի զանգերը» (1989) և այլն, արտացոլում են ժամանակակից մարդու խոհերն ու զգացմունքները՝ կարոտ, սեր, հայրենիք։ 
Հակոբյանը հիմնադրել և խմբագրել է «Արցախ» (1989) և «Պըլը-Պուղի» (1991) հանդեսները։ Նրա ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, վրացերեն, անգլերեն և այլ լեզուներով։ 
Պարգևներ 
Արցախի «Մեսրոպ Մաշտոց» շքանշան 
«Վաչագան Բարեպաշտ» մեդալ 
«Մայրական երախտագիտություն՝ Արցախի քաջորդիներին» մեդալ 
Ֆրիտյոֆ Նանսենի մեդալ 
Գարեգին Նժդեհի մեդալ 
Մ. Շոլոխովի մեդալ 
Հայաստանի մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալ 
Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործիչ (2005) 
ՀԳՄ «Գրական թերթի» մրցանակ 
Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակ 
Հայաստանի նախագահի մրցանակ 
Համահայկական «Վահագն» մրցանակ

21 мая 1948, Арпагетик, Гадрутский район- родился  Вардкес (Славик) Саргисович Акопян, армянский поэт, драматург, доктор филологических наук (1998), профессор, заслуженный деятель культуры Армении (2005). Автор государственного гимна Республики Арцах. 
В 1969 году окончил Бакинский педагогический институт. В 1969–1983 годах работал в степанакертской газете «Советский Карабах», в 1976–1983 годах — заместителем главного редактора. В 1983–1991 годах — ответственный секретарь Нагорно-Карабахского отделения Союза писателей, с 1991 года — председатель Союза писателей НКР и главный редактор газеты «Егици луйс». С 1982 года — член Союза писателей Армении. Имя Вардкес ему дал Ованес Ширак. 
Пьесы Акопяна — «Зеркала» (1979), «Твой дом — твоя любовь» (1981), «Я отказываюсь от себя», «Арцахская баллада» — ставились в Степанаакертском армянском драматическом театре им. Ваграма Папазяна и других театрах Армении. Его поэтические сборники — «Мелодии» (1969), «Громом пораженный дуб» (1974), «Свет зарождается» (1975), «Негасимый-непостижимый» (1981), «Глазами завтра» (1987), «Арцахский дым» (1989), «Колокола Амараса» (1989) и др. — посвящены размышлениям современного человека, темам любви, тоски и родины. 
Акопян основал и редактировал журналы «Арцах» (1989) и сатирический «Плы-Пуги» (1991). Его произведения переведены на русский, украинский, грузинский, английский и другие языки. 
Награды 
Орден «Месроп Маштоц» (Арцах) 
Медаль «Вачаган Барепашт» 
Медаль «Материнская благодарность героям Арцаха» 
Медаль Фритьофа Нансена 
Медаль Гарегина Нжде 
Медаль М. Шолохова 
Золотая медаль Министерства культуры Армении 
Заслуженный деятель культуры Армении (2005) 
Премия «Литературной газеты» Союза писателей Армении 
Премия им. Аветика Исаакяна 
Премия Президента Армении 
Всеармянская премия «Ваагн»

The Soul of Artsakh
May 21, 1948, Arpagetik, Hadrut District- was born Vardan (Slavik) Sargsi Hakobyan, Armenian poet, playwright, Doctor of Philological Sciences (1998), professor, Honored Cultural Figure of Armenia (2005). Author of the national anthem of the Republic of Artsakh. 
In 1969, he graduated from the Baku Pedagogical Institute. From 1969 to 1983, he worked at the Stepanakert newspaper Soviet Karabakh, serving as deputy editor-in-chief from 1976 to 1983. From 1983 to 1991, he was the executive secretary of the Nagorno-Karabakh branch of the Writers’ Union, and from 1991, he served as chairman of the Artsakh Writers’ Union and editor-in-chief of its newspaper Yegitsi Luys. Since 1982, he was a member of the Writers’ Union of Armenia. His name, Vardan, was given to him by the poet Hovhannes Shiraz. 
Hakobyan’s plays, including Mirrors (1979), Your Love Is Your Home (1981), I Renounce Myself, and Artsakh Ballad, were staged at the Vahram Papazyan Armenian Dramatic Theater in Stepanakert and other Armenian theaters. His poetry collections—Melodies (1969), Thunderstruck Oak (1974), The Light Is Born (1975), Unquenchable-Unfathomable (1981), Through Tomorrow’s Eyes (1987), Artsakh Smoke (1989), Bells of Amaras (1989), and others—explore the thoughts and emotions of modern individuals, focusing on themes of love, longing, and homeland. 
Hakobyan founded and edited the journals Artsakh (1989) and the satirical Ply-Pughi (1991). His works have been translated into Russian, Ukrainian, Georgian, English, and other languages. 
Awards 
Mesrop Mashtots Order (Artsakh) 
Vachagan Barepasht Medal 
Maternal Gratitude to Artsakh Heroes Medal 
Fridtjof Nansen Medal 
Garegin Nzhdeh Medal 
M. Sholokhov Medal 
Golden Medal of the Ministry of Culture of Armenia 
Honored Cultural Figure of Armenia (2005) 
Literary Newspaper Award (Writers’ Union of Armenia) 
Avetik Isahakyan Award 
President of Armenia Award 
Pan-Armenian Vahagn Award