Հայաստանի Առաջին  Հանրապետության վերջին վարչապետը՝

1969 թվականի մայիսի 21-ին Բեյրութում վախճանվեց Սիմոն Գազարի Վրացյանը (Կրուզյան), հայ պետական գործիչ։

1920 թվականի նոյեմբերի 25-ից դեկտեմբերի 2-ը: Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին Վրացյանը գտնվում էր Թիֆլիսում, որտեղ մասնակցում էր հայկական կամավորական ջոկատների ձևավորմանը, որոնք Կովկասյան ճակատում պայքարում էին թուրքական զորքերի դեմ: 1918 թվականին նա ընտրվեց Անդրկովկասյան սեյմի անդամ: Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո նշանակվեց Հանրապետության դիվանագիտական առաքելության ղեկավար՝ Ռուսաստանի հարավում գործող Դենիկինի Կամավորական բանակի մոտ: 1919 թվականին ընտրվեց Հայաստանի Հանրապետության խորհրդարանի պատգամավոր, իսկ հետագայում դարձավ դաշնակցական կառավարության գյուղատնտեսության և աշխատանքի նախարար: Հայաստանում խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո Վրացյանը գաղթեց արտերկիր՝ ապրելով Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և Լիբանանում: 1967 թվականին նա հրատարակեց իր վեցհատոր «Կյանքի ճանապարհներով» հուշագրությունը՝ թողնելով անգնահատելի ժառանգություն հայ ժողովրդի պատմության և պայքարի մասին: 


21 мая 1969 года в Бейруте скончался Симон Газарович Врацян (Крузян), государственный деятель, последний премьер-министр Республики Армения с 25 ноября по 2 декабря 1920 года. В начале Первой мировой войны он находился в Тифлисе, участвуя в формировании армянских добровольческих дружин, сражавшихся на Кавказском фронте против турецких войск. В 1918 году Врацян был избран членом Закавказского сейма. После провозглашения независимости Армении он был назначен руководителем дипломатической миссии республики при Добровольческой армии генерала Деникина на юге России. В 1919 году стал депутатом парламента Армении, а затем министром сельского хозяйства и труда в правительстве Дашнакцутюн. После установления советской власти в Армении Врацян эмигрировал, жил во Франции, США и Ливане. В 1967 году он опубликовал шеститомные воспоминания «По дорогам жизни», оставив бесценное свидетельство о борьбе и истории армянского народа. 


On May 21, 1969, in Beirut, Simon Gazarovich Vratsian (Kruzian), a prominent statesman and the last Prime Minister of the Republic of Armenia from November 25 to December 2, 1920, passed away. At the outbreak of World War I, he was in Tiflis, contributing to the formation of Armenian volunteer units that fought against Turkish forces on the Caucasian front. In 1918, he was elected a member of the Transcaucasian Seim. Following Armenia’s declaration of independence, Vratsian was appointed head of the republic’s diplomatic mission to General Denikin’s Volunteer Army in southern Russia. In 1919, he became a member of the Armenian parliament and later served as the Minister of Agriculture and Labor in the Dashnak government. After the establishment of Soviet power in Armenia, Vratsian emigrated, living in France, the United States, and Lebanon. In 1967, he published his six-volume memoir, Along the Paths of Life, leaving an invaluable legacy of the Armenian people’s history and struggle.