Դարձավ հայ եկեղեցու ու մշակույթի վերածննդի խորհրդանիշ։ 

1632 թվականի մայիսի 21, Երևանում — մահացել է  Մովսես Գ Տաթևացի (հայտնի է նաև որպես Մովսես Գ Սյունեցի, Աճանանցի, Խոտանանցի, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս 1629 թվականից։

ծնվ. 1578, գ. Խոտանան, Սյունիք, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս 1629 թվականից,ամփոփվել Կոզեռնի գերեզմանոցում։ Նա հաջորդել է Դավիթ Դ Վաղարշապատցուն
Մովսես Գ Տաթևացին կրթություն է ստացել Տաթևի վանքում, որտեղ 1592 թվականին ձեռնադրվել է կուսակրոն աբեղա։ Այնուհետև մեկնել է Ամիդ և մինչև 1606 թվականը աշակերտել Սրապիոն Եդեսացուն։ 1610 թվականին Երուսաղեմում դարձել է Սուրբ Հարություն տաճարի լուսարար, իսկ 1613-ին վերադարձել է Տաթև՝ մտնելով Սյունյաց Մեծ անապատ։ Նախքան կաթողիկոս դառնալը՝ նա հիմնել է դպրոցներ, կարգավորել Սյունիքի վանքերը և նպաստել կրթության զարգացմանը։ 
1620-ականներին Երևանում քարոզել է Սուրբ Կաթողիկե եկեղեցում, վերաշինել Սուրբ Անանիա առաքյալ անապատը և վերաբացել Հովհաննավանքի ու Սաղմոսավանքի վանական դպրոցները։ 1623 թվականին ձեռնադրվել է եպիսկոպոս, իսկ 1626-ին այցելել է Սպահան։ 1627 թվականին Պարսից շահ Աբբաս I-ը, տպավորված նրա կատարած Սուրբ Ծննդյան արարողությամբ, նրան շնորհել է Սուրբ Էջմիածնի վանքի լուսարարի պաշտոն և վանքը նորոգելու թույլտվություն։ Մովսես Գ-ն վերանորոգել է Էջմիածնի վանքը, Վեհարանը և պարիսպները։ 
1629 թվականի հունվարի 13-ին պաշտոնապես օծվել է Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս։ Նա ստացել է շահի հրովարտակներ՝ հաստատելու իր կաթողիկոսությունը և զիջելու Էջմիածնի վանքի պարտքերը։ Իր աշակերտների՝ Փիլիպոս Աղբակեցու, Խաչատուր Կեսարացու, Եսայի Կարճավանցու և այլոց հետ վերակենդանացրել է Արևելյան Հայաստանի մշակութային, կրթական և գրական կյանքը, վերականգնել եկեղեցիներն ու վանքերը։ 
Մովսես Գ Տաթևացու գահակիցը եղել է Փիլիպոս Ա Աղբակեցին։ Նրա ժառանգությունը մնում է հայ ժողովրդի հոգևոր և մշակութային վերածննդի խորհրդանիշ։ 

21 мая 1632 года, Ереван — Мовсес III Татеваци (также известен как Мовсес III Сюнеци, Аджананци, Хотананци, род. 1578, с. Хотанан, Сюник), Католикос Всех Армян с 1629 года, скончался в Ереване и был похоронен на кладбище Козерн. Он сменил Давида IV Вагаршапатци и стал символом возрождения армянской церкви и культуры. 
Биография
Мовсес III получил образование в Татевском монастыре, где в 1592 году был рукоположен в монахи. Затем он отправился в Амид, где до 1606 года учился у Серапиона Эдесского. В 1610 году стал ризничим храма Святого Воскресения в Иерусалиме, а в 1613 году вернулся в Татев, вступив в Сюникскую Великую пустынь. До избрания католикосом он основывал школы, реформировал монастыри Сюника и способствовал развитию образования. 
В 1620-х годах Мовсес проповедовал в ереванской церкви Святой Катогике, восстановил пустынь Святого Анании и возродил монастырские школы Ованаванка и Сагмосаванка. В 1623 году он был рукоположен в епископы, а в 1626 году посетил Исфахан. В январе 1627 года персидский шах Аббас I, впечатленный его службой на Рождество, даровал ему должность ризничего Эчмиадзинского монастыря и разрешение на его реставрацию. Мовсес III восстановил Эчмиадзинский монастырь, Вехаран и укрепления. 
13 января 1629 года он был официально посвящён в Католикосы Всех Армян. Он получил от шаха указы, подтверждающие его католикосство и списание долгов Эчмиадзина. Вместе со своими учениками — Филиппосом Агулеци, Хачатуром Кесараци, Есаи Карчаванци и другими — он возродил культурную, образовательную и литературную жизнь Восточной Армении, восстановив церкви и монастыри. 
Преемником Мовсеса III Татеваци стал Филиппос I Агулеци. Его наследие остаётся символом духовного и культурного возрождения армянского народа. 

May 21, 1632, Yerevan —died  Movses III Tatevatsi (also known as Movses III Syunetsi, Adjanantsi, Khotanantsi, born 1578, Khotanan village, Syunik), Catholicos of All Armenians from 1629, was buried at Kozern Cemetery. Succeeding David IV Vagharshapatsi, he became a beacon of Armenian ecclesiastical and cultural revival. 
Movses III was educated at Tatev Monastery, where he was ordained a celibate priest in 1592. He then traveled to Amid, studying under Serapion Edessatsi until 1606. In 1610, he became the sacristan of the Holy Resurrection Church in Jerusalem, returning to Tatev in 1613 to join the Syunik Great Hermitage. Before becoming Catholicos, he founded schools, reformed Syunik’s monasteries, and promoted education. 
In the 1620s, Movses preached at the Holy Katoghike Church in Yerevan, restored the Saint Ananias Hermitage, and reopened the monastic schools of Hovanavank and Saghmosavank. Ordained a bishop in 1623, he visited Isfahan in 1626. In January 1627, Persian Shah Abbas I, inspired by Movses’ Christmas liturgy, granted him the position of sacristan of Etchmiadzin Monastery and permission to restore it. Movses renovated the monastery, the Veharan, and its fortifications. 
On January 13, 1629, he was officially consecrated as Catholicos of All Armenians. He secured decrees from the Shah affirming his catholicosate and forgiving Etchmiadzin’s debts. Alongside his disciples—Philippus Aghbaketsi, Khachatur Kesaratsi, Esayi Karchavantsi, and others—he revitalized Eastern Armenia’s cultural, educational, and literary life, restoring churches and monasteries. 
Movses III Tatevatsi was succeeded by Philippus I Aghbaketsi. His legacy endures as a symbol of the Armenian people’s spiritual and cultural renaissance.