Հայ Քանդակագործության Պայծառ Դեմք

Նունե Իգորի Թումանյանը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Երևանում, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ։ Հայտնի հայ քանդակագործ է։

1980 թվականին ավարտել է Հակոբ Կոջոյանի անվան արվեստի դպրոցը, 1984 թվականին՝ Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի քանդակի բաժինը։ 1984-1985 թվականներին որպես ազատ ունկնդիր մասնակցել է Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի գծանկարի և քանդակագործության դասընթացներին։ 1985-1991 թվականներին սովորել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի քանդակագործության բաժնում։ 1994-2009 թվականներին աշխատել է Երևանի գեղարվեստի պետական ակադեմիայում, իսկ 2009 թվականից դոցենտ է։ 1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ Նրա հայտնի աշխատանքներից են «Զաբել Եսայանի հուշարձան» (2022), «Լույսի ճանապարհ», «Երջանկության անիվ» (2013), «Լիալուսին» (2000), «Անուշ» (2006) և այլն։ Նրա ստեղծագործությունները ցուցադրվել են անհատական և խմբակային ցուցահանդեսներում՝ Ռավեննայում (Իտալիա), Մոսկվայում, Շարջայում (ԱՄԷ) և Երևանում։ Արժանացել է մի շարք մրցանակների, այդ թվում՝ Շարջայի բիենալեի «Խաղաղության թեմայով արվեստի լավագույն գործ» մրցանակին (2014)։Հայերեն գրավիչ վերնագրերի տարբերակներ  «Նունե Թումանյան՝ Հայ Քանդակագործության Պայծառ Դեմք» 
«Նունե Թումանյանի Արվեստը՝ Հայկական Հոգու Խորհրդանիշ» 
«Հայ Քանդակի Ճանապարհին՝ Նունե Թումանյանի Ստեղծագործական Ուղին»

Русский

Яркое лицо армянской скульптуры

Нунэ Игоревна Туманян родилась 23 октября 1963 года в Ереване, Армянская ССР, СССР. Известный армянский скульптор. В 1980 году окончила художественную школу имени Акопа Коджояна, в 1984 году — отделение скульптуры художественного училища имени Паноса Терлемезяна. В 1984–1985 годах посещала курсы рисунка и скульптуры в Санкт-Петербургской академии художеств в качестве вольного слушателя. В 1985–1991 годах училась на отделении скульптуры Ереванского художественно-театрального института. С 1994 по 2009 год работала в Ереванской государственной художественной академии, с 2009 года — доцент. С 1996 года является членом Союза художников Армении. Среди её известных работ: памятник Забел Есаян (2022), «Путь света», «Колесо счастья» (2013), «Полнолуние» (2000), «Ануш» (2006) и др. Её произведения экспонировались на персональных и групповых выставках в Равенне (Италия), Москве, Шардже (ОАЭ) и Ереване. Получила ряд наград, включая приз биеннале в Шардже за лучшее произведение на тему мира (2014).Варианты привлекательных заголовков на русском  «Нунэ Туманян: Яркое лицо армянской скульптуры» 
«Искусство Нунэ Туманян: Символ армянской души» 
«Путь Нунэ Туманян: Творчество в сердце армянской скульптуры»

English

A Bright Figure in Armenian Sculpture

Nune Igorevna Tumanyan was born on October 23, 1963, in Yerevan, Armenian SSR, USSR. She is a renowned Armenian sculptor. In 1980, she graduated from the Akop Kodjoyan Art School, and in 1984, from the sculpture department of the Panos Terlemezyan Art College. In 1984–1985, she attended drawing and sculpture courses at the St. Petersburg Academy of Arts as a free listener. From 1985 to 1991, she studied at the sculpture department of the Yerevan Art and Theater Institute. From 1994 to 2009, she worked at the Yerevan State Academy of Fine Arts, and since 2009, she has been an associate professor. She has been a member of the Artists’ Union of Armenia since 1996. Her notable works include the Zabel Yesayan Monument (2022), “The Path of Light,” “The Wheel of Happiness” (2013), “Full Moon” (2000), “Anush” (2006), and others. Her works have been exhibited in solo and group exhibitions in Ravenna (Italy), Moscow, Sharjah (UAE), and Yerevan. She has received several awards, including the Sharjah Biennale award for the best work on the theme of peace (2014).Attractive Headline Options in English  “Nune Tumanyan: A Bright Figure in Armenian Sculpture” 
“Nune Tumanyan’s Art: A Symbol of the Armenian Spirit” 
“Nune Tumanyan’s Journey: Crafting the Soul of Armenian Sculpture”