Նկարչուհի, որի վրձինը պատմեց ցավի և հույսի մասին. Երկրաշարժի տարեգրությունից մինչև հավերժական արվեստ

1959 թվականի նոյեմբերի 7-ին Լոռու մարզի Արևածագ գյուղում ծնվեց Արաքս Աշոտի Աբրահամյանը՝ հայ նկարչուհի և բանաստեղծուհի, ով իր կարճ, բայց վառ կյանքով դարձավ հայկական արվեստի խորհրդանիշ: Այս տաղանդավոր ստեղծագործողը, ով մահացավ 1993 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Երևանում, թողեց ժառանգություն, որը հուզում է սրտերը իր խորությամբ և գույներով:

Արաքսը ծնվեց Աշոտ և Անահիտ Աբրահամյանների ընտանիքում և 1983 թվականին ավարտեց Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի նկարչա-գծագրական ֆակուլտետը: Նրա արվեստը ծաղկեց դժվարին ժամանակներում՝ 1988 թվականի Սպիտակի երկրաշարժից հետո: Աղետի հաջորդ օրը նա մեկնեց Գյումրի՝ մասնակցելու փրկարարական աշխատանքներին, և այդ փորձառությունը ծնեց «Տարեգրություն 88» շարքը՝ գործեր, որոնք պատմում են ցավի և վերածննդի մասին:

Նրա ստեղծագործական ճանապարհը լցված էր ցուցահանդեսներով: 1991 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Հայաստանի ժուռնալիստի տանը բացվեց նրա առաջին անհատական ցուցահանդեսը՝ անկախ Հայաստանում առաջինը: Հոկտեմբերի 26-ին՝ Դսեղում, նոյեմբերի 8-ին մասնակցեց «Բոլոր մուսաները Էջմիածնում» փառատոնին, իսկ նոյեմբերի 22-ին՝ Ալավերդիում: Նրա աշխատանքները ցուցադրվեցին հանրապետական փառատոներում և Հալեպի հայկական համայնքում: 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Գյումրու Երիտասարդական Պալատում կայացավ երկրաշարժին նվիրված նրա ստեղծագործությունների ցուցահանդեսը:

Արաքս Աբրահամյանը ոչ միայն նկարչուհի էր, այլև բանաստեղծուհի՝ իր գործերում միահյուսելով գույներն ու բառերը: Նրա արվեստը մնում է որպես հույսի լույս դժվարին ժամանակներում՝ ոգեշնչելով նոր սերունդներին:

#### Версия на русском:

Художница, чья кисть рассказала о боли и надежде

7 ноября 1959 года в селе Аревацаг Лорийской области родилась Аракс Ашотовна Абрамян — армянская художница и поэтесса, ставшая символом армянского искусства в своей короткой, но яркой жизни. Эта талантливая творец, ушедшая из жизни 25 декабря 1993 года в Ереване, оставила наследие, трогающее сердца своей глубиной и красками.

Аракс родилась в семье Ашота и Анаит Абрамян и в 1983 году окончила факультет живописи и графики Педагогического института имени Х. Абовяна в Ереване. Её искусство расцвело в трудные времена — после Спитакского землетрясения 1988 года. На следующий день после катастрофы она отправилась в Гюмри для участия в спасательных работах, и этот опыт породил серию «Хроника 88» — работы, рассказывающие о боли и возрождении.

Её творческий путь был наполнен выставками: 24 сентября 1991 года в Доме журналиста Армении открылась её первая персональная выставка — первая в независимой Армении. 26 октября — в Дсехе, 8 ноября она участвовала в фестивале «Все музы в Эчмиадзине», а 22 ноября — в Алаверди. Её работы выставлялись на республиканских фестивалях и в армянской общине Алеппо. 7 декабря 2016 года в Молодёжном дворце Гюмри состоялась выставка её произведений, посвящённых землетрясению.

Аракс Абрамян была не только художницей, но и поэтессой, сплетая в своих работах цвета и слова. Её искусство остаётся светом надежды в трудные времена, вдохновляя новые поколения.

#### English Version

The Artist Whose Brush Told Tales of Pain and Hope

On November 7, 1959, in the village of Arevatsag in Lori Province, Araks Ashoti Abrahamyan was born — an Armenian artist and poet who became a symbol of Armenian art in her short but vibrant life. This talented creator, who passed away on December 25, 1993, in Yerevan, left a legacy that touches hearts with its depth and colors.

Araks was born into the family of Ashot and Anahit Abrahamyan and graduated from the painting and graphics faculty of the Kh. Abovyan Pedagogical Institute in Yerevan in 1983. Her art flourished in challenging times — after the 1988 Spitak earthquake. The day after the disaster, she went to Gyumri to participate in rescue efforts, and that experience gave birth to the “Chronicle 88” series — works that narrate pain and rebirth.

Her creative path was filled with exhibitions: On September 24, 1991, her first solo exhibition opened at the House of Journalists in Armenia — the first in independent Armenia. October 26 in Dsegh, November 8 she participated in the “All Muses in Etchmiadzin” festival, and November 22 in Alaverdi. Her works were shown at republican festivals and in the Armenian community of Aleppo. On December 7, 2016, an exhibition of her earthquake-dedicated works took place at the Youth Palace in Gyumri.

Araks Abrahamyan was not only an artist but also a poet, weaving colors and words in her creations. Her art remains a beacon of hope in difficult times, inspiring new generations.