Հայկական Միասնության Երազող և Ավանտյուրիստ

Սերժ Ջիլավյանը մահացել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Հայաստանի Ագարակ գյուղում՝ կյանքի վերջին տարիները անցկացնելով անվասայլակին գամված, ռուսական հաշմանդամության կենսաթոշակով ապրելով՝ թողնելով հետևում բազմակողմանի և հակասական կերպար՝ որպես 1980-ականների մուլտիմիլիոներ, բարերար, Հայկական միջազգային ասամբլեայի նախագահ, ով համարվում էր «բոլոր հայերի նախագահի» թեկնածու, բայց կորցրել էր ամեն ինչ՝ մեղադրվելով խարդախություններում և բանտարկվելով։ Ծնվել է 1952 թվականին։ 

Ջիլավյանը հարստացել է 1980-ականներին Ուզբեկստանում ձեռնարկատիրությամբ՝ ստեղծելով մեծ կապիտալ, բայց նույնքան արագ կորցրել է այն։ Մամուլը գրում էր, որ նրան վտարել են երկրից խարդախությունների պատճառով, իսկ ինքը պնդում էր, որ պատճառը ԽՍՀՄ փլուզումն էր։ Հետագայում Ռուսաստանում վերականգնել է բիզնեսը՝ ստեղծելով բազմաճյուղ կոնցեռն՝ զբաղվելով օծանելիքի, ավտոմեքենաների և տրիկոտաժի մեծածախ առևտրով, մերձեցել ռուսական էլիտային, հիմնադրել Հայկական միջազգային ասամբլեան՝ նպատակ ունենալով միավորել հայերին և օգնել Հայաստանին։ Հենց այդ շրջանում շրջապատը համոզում էր նրան դառնալ Հայաստանի նախագահ, բայց երբ փորձեց՝ սկսվեցին հետապնդումներ և քրեական գործեր։ 

Վերջին տարիներին ապրել է ծննդավայր Ագարակում՝ առանց փողի, միայնակ և հիվանդ։ Մեկ հարցազրույցում ասել էր. «Ես շատ արդար մարդ էի, հոգնել եմ այս կյանքից»։ 

Սերժ Ջիլավյանը մնաց հայկական միասնության երազողը և ավանտյուրիստը՝ իր բարերարությամբ, բիզնեսով և անսահման նվիրումով ոգեշնչելով սերունդներին հայկական սփյուռքի խորքերով և ճակատագրի դրամայով։



### Русский
Мечтатель армянского единства и авантюрист

Серж Джилавян скончался 15 декабря 2019 года в селе Агарак Армении, проведя последние годы в инвалидном кресле, живя на российскую пенсию по инвалидности, оставив после себя многогранный и противоречивый образ — как мультимиллионер 1980-х, меценат, председатель Армянской международной ассамблеи, считавшийся кандидатом в «президенты всех армян», но потерявший всё, обвинённый в мошенничестве и отсидевший в тюрьме. Родился в 1952 году.

Джилавян разбогател в 1980-е в Узбекистане благодаря предпринимательству, сколотив крупное состояние, но так же быстро его потерял. СМИ писали, что его выслали из страны за мошенничество, сам он утверждал, что причиной стал распад СССР. Затем возобновил бизнес в России, создав многоотраслевой концерн по оптовой торговле парфюмерией, автомобилями и трикотажем, сблизился с российской элитой, основал Армянскую международную ассамблею с целью объединения армян и помощи Армении. Именно тогда окружение уговаривало его стать президентом Армении, но когда он попытался — начались преследования и уголовные дела.

Последние годы жил в родном Агараке без денег, одиноко и больным. В одном интервью сказал: «Я был очень справедливым человеком, устал от этой жизни».

Серж Джилавян остался мечтателем армянского единства и авантюристом — своей благотворительностью, бизнесом и безграничной преданностью, вдохновляя поколения глубинами армянской диаспоры и драмой судьбы.

 

### English
Dreamer of Armenian Unity and Adventurer

Serzh Jilavyan passed away on December 15, 2019, in the village of Agaрак, Armenia, spending his last years confined to a wheelchair, living on a Russian disability pension, leaving behind a multifaceted and controversial figure — as a multimillionaire of the 1980s, philanthropist, chairman of the Armenian International Assembly, considered a candidate for “president of all Armenians”, but losing everything, accused of fraud and imprisoned. Born in 1952.

Jilavyan grew rich in the 1980s in Uzbekistan through entrepreneurship, amassing a large fortune but losing it just as quickly. Media wrote that he was expelled from the country for fraud, while he claimed the reason was the collapse of the USSR. Later revived business in Russia, creating a multi-industry concern in wholesale trade of perfumes, cars, and knitwear, getting close to the Russian elite, founding the Armenian International Assembly to unite Armenians and help Armenia. It was then that his circle persuaded him to become President of Armenia, but when he tried — persecutions and criminal cases began.

His final years were spent in native Agaрак without money, lonely and ill. In one interview he said: “I was a very fair person, tired of this life”.

Serzh Jilavyan remained the dreamer of Armenian unity and adventurer — with his philanthropy, business, and boundless dedication, inspiring generations with the depths of the Armenian diaspora and the drama of fate.