Մասնակցել է  մեկ տասնյակից ավել բնակավայրերի ազատագրմանը, բազմիցս ցուցաբերել խիզախություն և հերոսություն։ «Իգլա» զենիթահրթիռային կայանքով խոցել է հակառակորդի MIG-25 կործանիչ

Փետրվարի 14, 1994 Քարվաճառում– զոհվել է  Պետրոս Արշալույսի Գևոնդյանը (Պետո)՝ ազատամարտիկ, Ղարաբաղյան պատերազմի լեգենդար հրամանատար, ԼՂՀ պաշտպանության բանակի մայոր, Արցախի հերոս (Ոսկե արծվի շքանշան) հետմահու):

Նրա արմատները գալիս են Սասունի Ղևոնդների հայ իշխանական տոհմից։
1990 թվականին գրանցվել է որպես կամավոր Արցախյան ազատամարտում։  1990 թվականից՝ Պռոշյանի կամավորական ջոկատի հրամանատարի տեղակալ, Շուշիի առանձին գումարտակի հրամանատարի տեղակալ։
Օղակ գործողության ժամանակ ժամանել է Արցախ, մասնակցել Գետաշենի, Մարտունաշենի, Շաումյանի պաշտպանությանը, բազմաթիվ մարտերի։
  Պետրոս Գևոնդյանը մասնակցել է Շաումյանի, Մարտակերտի, Մարտունու, Հադրութի շրջանների մեկ տասնյակ բնակավայրերի ազատագրմանը, բազմիցս ցուցաբերել խիզախություն և հերոսություն։  1993 թվականին «Իգլա» զենիթահրթիռային կայանքով խոցվել է հակառակորդի MIG-25 կործանիչը։
Այնուհետեւ նրա գումարտակը մասնակցում է ռազմական գործողություններին Կուբաթլու – Ջեբրայիլ, Զանգելան – Ֆուզուլի ուղղություններով։  Նրանք այս ուղղությամբ մնում են Կարախանբեյլիի մոտ մինչև 1994 թվականի հունվարի վերջը։
1994 թվականի փետրվարին Պետոյի գումարտակը մասնակցում է Օմարի լեռնանցքի համար մղվող մարտին։  Հայկական կազմավորումների խիզախ և վճռական գործողությունների շնորհիվ Օմարի լեռնանցքը անցնում է ԼՂՀ պաշտպանության բանակի վերահսկողության տակ։
1994 թվականի փետրվարի 14 – Պետրոս Գևոնդյանը մահացել է Գանձակ-Քելբաջար ճանապարհի խաչմերուկում։  Վիրավոր ընկերոջը ականապատ դաշտից դուրս բերելու փորձի ժամանակ Պետոն զոհվել է   ականի պայթյունից ՝ զինադադարի համաձայնագրի կնքումից ընդամենը երկու ամիս առաջ։
Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պաշտպանությունը կազմակերպելու գործում ցուցաբերած բացառիկ ծառայությունների, ցուցաբերած արիության և անձնական խիզախության համար հետմահու պարգևատրվել է Արցախի բարձրագույն պարգևով՝ «Ոսկե արծիվ» և «Մարտական խաչ» 1-ին աստիճանի շքանշաններով։14 февраля 1994 года в Карвачаре- погиб  Петрос Аршалуйсович Гевондян (Пето)-   воин освободитель,  легендарный командир Карабахской войны, майор Армии обороны НКР, Герой Арцаха (с вручением ордена «Золотой Орел»)(посмертно).
Его корни восходят к армянскому княжескому роду Гевондов из Сасуна.
В 1990 – записался добровольцем Арцахской борьбы за свободу. С 1990 г. — заместитель командира прошянского добровольческого отряда, заместитель командира шушинского отдельного батальона.
Прибыл в Арцах во время операции «Кольцо», участвовал в обороне Геташена, Мартунашен, Шаумяна, в многочисленных боях.
Петрос Гевондян принимал участие в освобождении десятка населенных пунктов Шаумяновского, Мартакертского, Мартунинского, Гадрутского районов, многократно проявлял отвагу и героизм. В 1993 году из противовоздушной установки «Игла» сбил вражеский истребитель «МИГ-25».
Затем его батальон участвует в боевых действиях на направлениях Кубатлу – Джебраил, Зангелан – Физули. На этом направлении вблизи Караханбейли, они остаются до конца января 1994 года.
В феврале 1994 – батальон Пето участвует в битве за Омарский перевал. Благодаря доблести и решительным действиям армянских формирований Омарский перевал переходит под контроль Армии Обороны НКР.
14 февраля 1994 – Петрос Гевондян погиб на перекрестке дороги Гандзак – Кельбаджар. Пытаясь вынести с минного поля раненого товарища, Пето подорвался на мине, не дожив всего двух месяцев до заключения соглашения о прекращении огня.
За исключительные заслуги в организации защиты Нагорно-Карабахской Республики, проявленное мужество и личную отвагу посмертно был награжден высшей наградой Арцаха орденами “Золотой Орел” и “Боевой Крест” первой степени.

14 февраля 1994 года в Карвачаре- погиб  Петрос Аршалуйсович Гевондян (Пето)-   воин освободитель,  легендарный командир Карабахской войны, майор Армии обороны НКР, Герой Арцаха (с вручением ордена «Золотой Орел»)(посмертно).
Его корни восходят к армянскому княжескому роду Гевондов из Сасуна.
В 1990 – записался добровольцем Арцахской борьбы за свободу. С 1990 г. — заместитель командира прошянского добровольческого отряда, заместитель командира шушинского отдельного батальона.
Прибыл в Арцах во время операции «Кольцо», участвовал в обороне Геташена, Мартунашен, Шаумяна, в многочисленных боях.
Петрос Гевондян принимал участие в освобождении десятка населенных пунктов Шаумяновского, Мартакертского, Мартунинского, Гадрутского районов, многократно проявлял отвагу и героизм. В 1993 году из противовоздушной установки «Игла» сбил вражеский истребитель «МИГ-25».
Затем его батальон участвует в боевых действиях на направлениях Кубатлу – Джебраил, Зангелан – Физули. На этом направлении вблизи Караханбейли, они остаются до конца января 1994 года.
В феврале 1994 – батальон Пето участвует в битве за Омарский перевал. Благодаря доблести и решительным действиям армянских формирований Омарский перевал переходит под контроль Армии Обороны НКР.
14 февраля 1994 – Петрос Гевондян погиб на перекрестке дороги Гандзак – Кельбаджар. Пытаясь вынести с минного поля раненого товарища, Пето подорвался на мине, не дожив всего двух месяцев до заключения соглашения о прекращении огня.
За исключительные заслуги в организации защиты Нагорно-Карабахской Республики, проявленное мужество и личную отвагу посмертно был награжден высшей наградой Арцаха орденами “Золотой Орел” и “Боевой Крест” первой степени.

On February 14, 1994 in Karvachar – died, Petros Arshaluysovich Gevondyan (Peto) – a warrior-liberator, a legendary commander of the Karabakh war, a major of the NKR Defense Army, a Hero of Artsakh (with the award of the Golden Eagle Order) (posthumously).
His roots go back to the Armenian princely family of the Gevonds from Sasun.
In 1990, he signed up as a volunteer for the Artsakh struggle for freedom. Since 1990 – deputy commander of the Proshyan volunteer detachment, deputy commander of the Shushi separate battalion.
Arrived in Artsakh during Operation Ring, participated in the defense of Getashen, Martunashen, Shahumyan, in numerous battles.
Petros Gevondyan took part in the liberation of dozens of settlements in the Shahumyan, Martakert, Martuni and Hadrut regions, and repeatedly demonstrated courage and heroism. In 1993, he shot down an enemy MIG-25 fighter jet from an Igla anti-aircraft gun.
Then his battalion took part in combat operations in the Kubatlu-Jebrail and Zangelan-Fizuli directions. They remained in this direction, near Karakhanbeyli, until the end of January 1994.
In February 1994, Peto’s battalion took part in the battle for the Omar Pass. Thanks to the valor and decisive actions of the Armenian formations, the Omar Pass came under the control of the NKR Defense Army.
February 14, 1994 – Petros Gevondyan died at the Gandzak-Kelbajar road junction.  Trying to carry a wounded comrade out of a minefield, Peto stepped on a mine, not living to see the signing of a ceasefire agreement just two months before. For exceptional merits in organizing the defense of the Nagorno-Karabakh Republic, demonstrated courage and personal bravery, he was posthumously awarded the highest award of Artsakh, the Golden Eagle and the First Class Combat Cross.