Ստեղծեց Հայաստանի Արդյունաբերության սյունաքարը

27 ապրիլի, 1912 թ., Բաքու՝ ծնվեց Էդգար Լազարի Տեր-Ղազարյանը, հայտնի քիմիկ-տեխնոլոգ, Հայկական ԽՍՀ ԳԱ թղթակից անդամ, ում ներդրումը հայկական և խորհրդային արդյունաբերության մեջ անգնահատելի է:

1936 թվականից Տեր-Ղազարյանը ղեկավարում էր Երևանի «Նաիրիտ» սինթետիկ կաուչուկի գործարանի նախագծումը: 1944-1946 թվականներին նա ԱՄՆ-ում՝ «Դյուպոն» ընկերության ձեռնարկություններում, ուսումնասիրեց սինթետիկ կաուչուկի արտադրության առանձնահատկությունները: Նա աշխատել է որպես գլխավոր ինժեներ նիկոտինի (Բաբուշկինո, 1938-1939), սինթետիկ կաուչուկի գործարաններում (Երևան, 1943-1953, Սումգայիթ, 1953-1957): Տեր-Ղազարյանի ղեկավարությամբ իրականացվեց Երևանի սինթետիկ կաուչուկի գործարանի վերակառուցումը, ներդրվեցին քլորոպրենի երկաստիճան ռեկտիֆիկացիան, քլորբենզոլի անընդհատ արտադրությունը և էմուլսիոն պոլիմերացման գործընթացը: Քլորբենզոլի ստացման նրա մեթոդը կիրառվեց Չինաստանում, Լեհաստանում և ԽՍՀՄ այլ գործարաններում: 1957 թվականին նա նշանակվեց Քիմիական արդյունաբերության և գունավոր մետաղագործության ավտոմատացման ինստիտուտի տնօրեն (Վանաձոր): Էդգար Տեր-Ղազարյանի նորարարությունները հիմք դրեցին հայկական արդյունաբերության զարգացմանը՝ նրա անունը դարձնելով գիտության և տեխնոլոգիայի խորհրդանիշ: 

Мастер химии, столп армянской индустрии
27 апреля 1912 года в Баку родился Эдгар Лазаревич Тер-Газарян, выдающийся химик-технолог, член-корреспондент АН Армянской ССР, чей вклад в армянскую и советскую промышленность неоценим. С 1936 года он руководил проектированием Ереванского завода синтетического каучука «Наирит». В 1944–1946 годах Тер-Газарян изучал особенности производства синтетического каучука на предприятиях компании «Дюпон» в США. Он работал главным инженером на никотиновом заводе (Бабушкино, 1938–1939), а также на заводах синтетического каучука в Ереване (1943–1953) и Сумгаите (1953–1957). Под его руководством была проведена реконструкция Ереванского завода, внедрены двухступенчатая ректификация хлоропрена, непрерывное производство хлорбензола и процесс эмульсионной полимеризации. Метод получения хлорбензола был применён в Китае, Польше и на других заводах СССР. В 1957 году Тер-Газарян был назначен директором Института автоматизации производств химической промышленности и цветной металлургии в Ванадзоре. Его инновации заложили основу для развития армянской промышленности, сделав его имя символом науки и технологий. 

Master of Chemistry, Pillar of Armenian Industry
Born on April 27, 1912, in Baku, Edgar Lazarevich Ter-Ghazaryan was an eminent chemical technologist and corresponding member of the Armenian SSR Academy of Sciences, whose contributions to Armenian and Soviet industry are invaluable. From 1936, he led the design of the Yerevan Synthetic Rubber Plant “Nairit.” Between 1944 and 1946, he studied synthetic rubber production at DuPont’s facilities in the United States. Ter-Ghazaryan served as chief engineer at a nicotine plant (Babushkino, 1938–1939) and synthetic rubber plants in Yerevan (1943–1953) and Sumgait (1953–1957). Under his leadership, the Yerevan plant underwent reconstruction, introducing two-stage chloroprene rectification, continuous chlorobenzene production, and emulsion polymerization processes. His chlorobenzene production method was adopted in China, Poland, and other Soviet factories. In 1957, he was appointed director of the Institute of Automation for Chemical Industry and Non-Ferrous Metallurgy in Vanadzor. Edgar Ter-Ghazaryan’s innovations laid the groundwork for Armenian industrial development, cementing his legacy as a symbol of science and technology.