Գրականության և Հայրենասիրության Վառ Խորհրդանիշ

2 մայիսի, 1965 թ., Երևանում մահացել է Հրաչյա Քոչարը (Գաբրիելյան), գրող, հրապարակախոս, հասարակական գործիչ, Հայկական ԽՍՀ առաջին ազգային մրցանակակիր և ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ:

Նրա անվանի «Նահապետ» ստեղծագործությունը 1967 թվականին արժանացել է պետական մրցանակի՝ դառնալով հայ գրականության կարևոր խորհրդանիշ: Հրաչյա Քոչարի ստեղծագործությունները լի են հայրենասիրությամբ, մարդկային արժեքներով և խոր իմաստությամբ, որոնք ոգեշնչել են սերունդներ: Նա մահացել է 1965 թվականի մայիսի 2-ին Երևանում, սակայն նրա ժառանգությունը շարունակում է ապրել: Ի նշան նրա ներդրումների՝ Երևանում մի փողոց անվանակոչվել է նրա պատվին:

19 января 1910 года, Багреванд, Армения — родился Грачья Кочар (Габриелян), писатель, публицист, общественный деятель, первый национальный лауреат Армянской ССР и член Союза писателей СССР. Его знаменитое произведение «Наапет» в 1967 году было удостоено государственной премии, став важным символом армянской литературы. Творчество Грачьи Кочара пронизано патриотизмом, человеческими ценностями и глубоким смыслом, вдохновляя поколения. Он скончался 2 мая 1965 года в Ереване, но его наследие продолжает жить. В его честь названа улица в Ереване, что подчеркивает его вклад в культуру и литературу Армении.

May 2, 1965, Yerevan, Armenia — Hrachya Kochar (Gabrielyan) passed away- a writer, publicist, public figure, the first national laureate of the Armenian SSR, and a member of the USSR Writers’ Union. His renowned work Nahapet earned him a state prize in 1967, becoming a significant milestone in Armenian literature. Hrachya Kochar’s works are imbued with patriotism, human values, and profound meaning, inspiring generations. He passed away on May 2, 1965, in Yerevan, yet his legacy endures. In recognition of his contributions, a street in Yerevan bears his name, honoring his impact on Armenian culture and literature.