Կիլիկիայի Թագավորական Փառքը

2 մայիսի, 1219 թ., Սիս, Հայկական Կիլիկիայի թագավորություն — մահացել է Լևոն Երկրորդ Ռուբինյանը, Հայկական Կիլիկիայի թագավորը 1198 թվականի հունվարի 6-ից: Լևոնը Կապանի՝

երկրի կարևոր ամրոցի տերն էր և աջակցում էր իր եղբորը՝ Ռուբեն Գ-ին, պետության պաշտպանության և կառավարման գործում: Ռուբեն Գ-ի գերեվարությունից հետո Լևոնը կենտրոնացրեց երկրի իշխանությունը իր ձեռքերում: Լևոնի և Հեթումյան իշխան Բակուրանի ջանքերով Անտիոքից վերադարձած Ռուբեն Գ-ն կամավոր հանձնեց իշխանությունը Լևոնին և նահանջեց Արկայակագնի վանք, որտեղ նույն թվականին մահացավ: Լևոնի օրոք Հայկական Կիլիկիայի թագավորության սահմանները ձգվում էին Սելևկիայից մինչև Անտիոք, Միջերկրական ծովից մինչև Տավրոս և Հակատավրոս լեռները: Բացի Կիլիկիայից, Լևոնի իշխանության ներքո էին Պամֆիլիան, Իսավրիան, Լիկաոնիան և Գերմանիկան: Երկրի սահմանները պաշտպանելու համար Լևոնը վերակառուցեց հին ամրոցները, կառուցեց նոր ամրություններ և բազմաթիվ դիտաշտարակներ, ստեղծեց հզոր մշտական բանակ և սահմանեց ռազմական պատրաստության կանոններ: Նա կարգավորեց կառավարման մարմինները, թագավորական հաստատությունները, սահմանեց վասալների պարտականությունները և ամրապնդեց օրինականությունը: Պետական հարկերը կայունացնելու համար Լևոնը հաշվառեց երկրի գյուղերը, ագարակները, այգիներն ու արոտավայրերը: Նրա հրամանով վերանորոգվեցին հին վանքերը, հիմնվեցին նորերը, և դրանց կից բացվեցին դպրոցներ: Լևոնը իր պալատ հրավիրեց բազմաթիվ գիտնականների և նկարիչների՝ նրանց համար ստեղծելով արտոնյալ պայմաններ: Նրա կառավարման շնորհիվ Կիլիկիայի Հայաստանը դարձավ մշակութային և ռազմական հզոր կենտրոն:

2 мая 1219 года, Сис, Армянское Киликийское царство — скончался Левон Второй Рубинян, армянский царь с 6 января 1198 года. Левон владел Капаном, важной крепостью страны, и поддерживал своего брата Рубена III в обороне и управлении государством. После пленения Рубена III Левон сосредоточил власть в своих руках. Благодаря усилиям Левона и хетумийского князя Бакурана вернувшийся из Антиохии Рубен III добровольно передал власть Левону и удалился в монастырь Аркаякагни, где скончался в том же году. Во времена правления Левона границы Армянского Киликийского царства простирались от Селевкии до Антиохии, от Средиземного моря до гор Тавра и Антитавра. Помимо Киликии, под его властью находились Памфилия, Исаврия, Ликаония и Германика. Для защиты границ Левон перестроил старые крепости, возвел новые укрепления и множество сторожевых башен, создал мощную постоянную армию и установил правила военной подготовки. Он упорядочил органы управления, королевские учреждения, определил обязанности вассалов и укрепил легитимность. Для стабилизации государственных налогов Левон провел учет деревень, ферм, садов и пастбищ страны. По его приказу были отремонтированы старые монастыри, основаны новые, а при них открыты школы. Левон пригласил ко двору ученых и художников, создав для них привилегированные условия. Благодаря его правлению Киликийская Армения стала мощным культурным и военным центром.

May 2, 1219, Sis, Armenian Kingdom of Cilicia — Levon II Rubinyan, Armenian king since January 6, 1198, passed away. Levon was the lord of Kapan, a key fortress of the kingdom, and supported his brother, Ruben III, in defending and governing the state. Following Ruben III’s capture, Levon consolidated power in his hands. Through the efforts of Levon and the Hethumid prince Bakuran, Ruben III, upon returning from Antioch, voluntarily relinquished power to Levon and retired to the Arkaikagni Monastery, where he died that same year. During Levon’s reign, the borders of the Armenian Kingdom of Cilicia stretched from Seleucia to Antioch, from the Mediterranean Sea to the Taurus and Anti-Taurus Mountains. In addition to Cilicia, Levon’s rule extended over Pamphylia, Isauria, Lycaonia, and Germanica. To protect the kingdom’s borders, Levon rebuilt old fortresses, constructed new fortifications and numerous watchtowers, established a strong standing army, and set regulations for military training. He streamlined administrative bodies, royal institutions, defined the roles of vassals, and reinforced legitimacy. To stabilize state taxes, Levon conducted a census of the country’s villages, farms, gardens, and pastures. By his decree, old monasteries were restored, new ones founded, and schools established alongside them. Levon invited numerous scholars and artists to his court, providing them with privileged conditions. Under his rule, Cilician Armenia became a formidable cultural and military center.