Հույզերի և Հիշողության Նկարիչ  ՝ «Ծառ Մարդիկ» Շարքի Հեղինակ 

Գագիկ Հենրիկի Սիրավյանը ծնվել է 1970 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երևանում, Հայկական ԽՍՀ, ԽՍՀՄ։ Հայ նկարիչ, Հայաստանի վաստակավոր նկարիչ Հենրիկ Սիրավյանի որդին, նկարիչներ Դավիթ և Նունե Սիրավյանների եղբայրը։

1989 թվականին ավարտել է Երևանի Փանոս Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարի բաժինը, 1995 թվականին՝ Երևանի գեղարվեստի ինստիտուտի գեղանկարի բաժինը։ 2013 թվականին ուսուցողական այցով ստեղծագործել է Բուդապեշտի (Հունգարիա) Ամադեուս հիմնադրամում։ 1996 թվականից Հայաստանի նկարիչների միության անդամ է։ Աշխատելով տարբեր նյութերով՝ մատիտ, ջրաներկ, գուաշ, ակրիլ, յուղաներկ, Սիրավյանն իր արվեստով բացահայտում է մարդկային զգացմունքներն ու հույզերը, հատկապես «Ծառ մարդիկ» և «Իմ ծառերը» շարքերում, որտեղ ծառերը խորհրդանշում են մարդկային կյանքի ցիկլը, սերը, կորուստները, հիշողությունն ու հույզերի շարժը։ Նրա աշխատանքները գտնվում են ԱՄՆ-ի, Ավստրիայի, Նորվեգիայի, Գերմանիայի, Շվեյցարիայի, Իսպանիայի, Իտալիայի և Հայաստանի մասնավոր հավաքածուներում։ Անհատական ցուցահանդեսներ՝ «Սեր, կորուստներ և նրանց գույները» (2004, Գրիմստադ, Նորվեգիա), «Իմ ծառերը» (2014, Դալան պատկերասրահ, Երևան), «Ծառեր, դեպի ձեզ եմ գալիս» (2015, Ռուս-Հայկական համալսարան)։ Մասնակցել է խմբակային ցուցահանդեսների Հայաստանում, Վրաստանում, ՄԱԿ-ի գրասենյակում, ներառյալ Հայոց Ցեղասպանության 100-ամյակին նվիրված «Այրվող հիշողություն» ցուցահանդեսը (2015)։ Գրքերի նկարազարդումներ՝ Դավիթ Խաչիյանի «Զրադաշտի անտիպներից» (2002), Աշոտ Բեգլարյանի «Ղարաբաղյան օրագիր» (2015)։ «Իմ ծառերը մարդիկ են. ծառի մեջ ես տեսնում եմ «իմ մարդուն»։ Նրանց մեջ այնքա՜ն ուժ, ուրախություն ու տխրություն, սեր ու հավատ կա»։ Գագիկ Սիրավյանի ստեղբացագործությունը հայկական նկարչության ժամանակակից դեմք է, որը միավորում է հույզերի խորությունը և բնության խորհրդավորությունը։

—

### Русский
Художник эмоций и памяти Автор серии «Дерево-люди»

Гагик Генрикович Сираваян родился 16 октября 1970 года в Ереване, Армянская ССР, СССР. Армянский художник, сын заслуженного художника Армении Генрика Сираваяна, брат художников Давида и Нуне Сираваян. В 1989 году окончил факультет живописи Ереванского художественного училища им. Паноса Терьлемезяна, в 1995 году — факультет живописи Ереванского художественного института. В 2013 году провёл творческую поездку в Amadeus Foundation в Будапеште (Венгрия). С 1996 года — член Союза художников Армении. Работая с различными материалами — карандаш, акварель, гуашь, акрил, масло, — Сираваян раскрывает человеческие эмоции и чувства, особенно в сериях «Дерево-люди» и «Мои деревья», где деревья символизируют цикл человеческой жизни, любовь, потери, память и движение эмоций. Его работы находятся в частных коллекциях США, Австрии, Норвегии, Германии, Швейцарии, Испании, Италии и Армении. Персональные выставки: «Любовь, потери и их цвета» (2004, Гримстад, Норвегия), «Мои деревья» (2014, галерея Далан, Ереван), «Деревья, к вам иду» (2015, Русско-Армянский университет). Участвовал в групповых выставках в Армении, Грузии, офисе ООН, включая «Горячая память» к 100-летию Геноцида армян (2015). Иллюстрации книг: «Из неопубликованного Зрадашта» Давида Хачияна (2002), «Карабахский дневник» Ашота Бегларяна (2015). «Мои деревья — это люди. В дереве я вижу «своего человека». В них столько силы, радости и грусти, столько любви и веры». Творчество Гагика Сираваяна — современное лицо армянской живописи, объединяющее глубину эмоций и таинственность природы.

—

### English
Painter of Emotions and Memory Creator of “Tree People” Series

Gagik Henrikovich Siravyan was born on October 16, 1970, in Yerevan, Armenian SSR, USSR. An Armenian painter, son of Merited Artist of Armenia Henrik Siravyan, and brother of artists David and Nune Siravyan. In 1989, he graduated from the Painting Department of Yerevan Panos Terlememezian Art School, and in 1995 from the Painting Department of Yerevan Art Institute. In 2013, he conducted a creative residency at the Amadeus Foundation in Budapest, Hungary. Since 1996, he has been a member of the Union of Artists of Armenia. Working with various media—pencil, watercolor, gouache, acrylic, oil—Siravyan reveals human emotions and feelings, especially in his “Tree People” and “My Trees” series, where trees symbolize the cycle of human life, love, loss, memory, and emotional movement. His works are held in private collections in the USA, Austria, Norway, Germany, Switzerland, Spain, Italy, and Armenia. Solo exhibitions: “Love, Loss, and Their Colors” (2004, Grimstad, Norway), “My Trees” (2014, Dalan Gallery, Yerevan), “Trees, I Come to You” (2015, Russian-Armenian University). Participated in group exhibitions in Armenia, Georgia, UN Office, including “Burning Memory” for the 100th anniversary of the Armenian Genocide (2015). Book illustrations: David Khachiyan’s “From Unpublished Zradash t” (2002), Ashot Beglaryan’s “Karabakh Diary” (2015). “My trees are people. In a tree, I see ‘my person’. They hold so much strength, joy and sadness, love and faith.” Gagik Siravyan’s art is a modern face of Armenian painting, blending emotional depth with nature’s mystery.

—