Հայկական գույների կախարդուհին, որի վրձինը երգեց կյանքը

1959 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևանում ծնվեց Արփենիկ Գևորգի Ղափանցյանը՝ հայ նկարչուհի, որի կտավները դարձան հայկական արվեստի ամենավառ էջերից մեկը:

Այս տաղանդավոր ստեղծագործողը, ով մահացել է 2015 թվականի մայիսի 30-ին, իր ողջ կյանքը նվիրեց գույներին՝ ստեղծելով աշխատանքներ, որոնք լցված են կենսախնդությամբ, հայկական բնությամբ և կնոջ նուրբ հոգու խորությամբ:

Արփենիկը 1981 թվականին ավարտել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետը՝ սովորելով մեծանուն մաեստրոների մոտ: Արդեն 1980-ականներից նա ակտիվորեն մասնակցում էր ցուցահանդեսների՝ Հայաստանում և արտերկրում: Նրա անհատական ցուցահանդեսները տեղի են ունեցել Երևանում (1992, 1999, 2004, 2009, 2014), Մոսկվայում, Բեյրութում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում և այլուր: Աշխատանքները ցուցադրվել են Հայաստանի ազգային պատկերասրահում, Հայաստանի նկարիչների միության սրահներում և մասնավոր հավաքածուներում:

Արփենիկ Ղափանցյանի ոճը յուրահատուկ է՝ վառ, արևոտ գույներ, դինամիկ կոմպոզիցիաներ, հայկական գյուղական կյանքի, ծաղիկների, կանանց և երեխաների պատկերներ: Նրա կտավները հաճախ համեմատում են Մարտիրոս Սարյանի հետ՝ նույն ջերմությամբ և լույսով լցված: Ամենահայտնի շարքերից են «Հայկական բակեր», «Ծաղիկներ», «Կանայք», «Երեխաներ»: Նա եղել է Հայաստանի նկարիչների միության անդամ 1989 թվականից և արժանացել բազմաթիվ մրցանակների:

Արփենիկը ոչ միայն նկարիչ էր, այլև ուսուցչուհի՝ դասավանդելով և ոգեշնչելով երիտասարդ սերնդին: Նրա գործերը մնում են որպես հայկական գեղանկարչության ոսկե ֆոնդի մաս՝ հիշեցնելով, որ իսկական արվեստը ծնվում է սիրուց և արևից:

#### Русская версия 

Волшебница армянских красок, чья кисть пела о жизни

11 ноября 1959 года в Ереване родилась Арпеник Геворговна Капанцян — армянская художница, чьи полотна стали одной из самых ярких страниц армянского искусства. Эта талантливая создательница, ушедшая из жизни 30 мая 2015 года, посвятила всю свою жизнь цветам, создавая работы, полные жизнерадостности, армянской природы и тонкой женской души.

Арпеник окончила в 1981 году факультет живописи Ереванского художественно-театрального института, училась у выдающихся мастеров. С 1980-х она активно участвовала в выставках в Армении и за рубежом. Персональные выставки проходили в Ереване (1992, 1999, 2004, 2009, 2014), Москве, Бейруте, Франции, США и других странах. Работы экспонировались в Национальной картинной галерее Армении, залах Союза художников Армении и частных коллекциях.

Стиль Арпеник Капанцян уникален — яркие, солнечные краски, динамичные композиции, образы армянской сельской жизни, цветов, женщин и детей. Её полотна часто сравнивают с творчеством Мартироса Сарьяна — та же теплота и свет. Самые известные серии: «Армянские дворики», «Цветы», «Женщины», «Дети». С 1989 года она была членом Союза художников Армении и удостоена множества наград.

Арпеник была не только художницей, но и педагогом — преподавала и вдохновляла молодое поколение. Её работы остаются частью золотого фонда армянской живописи, напоминая, что настоящее искусство рождается из любви и солнца.

#### English Version

The Enchantress of Armenian Colors Whose Brush Sang of Life

On November 11, 1959, in Yerevan, Arpenik Gevorgovna Ghapantsyan was born — an Armenian artist whose canvases became one of the brightest pages in Armenian art. This talented creator, who passed away on May 30, 2015, devoted her entire life to colors, producing works filled with joy of life, Armenian nature, and the subtle depth of a woman’s soul.

Arpenik graduated in 1981 from the painting faculty of the Yerevan Art-Theater Institute, studying under renowned masters. From the 1980s, she actively participated in exhibitions in Armenia and abroad. Solo exhibitions were held in Yerevan (1992, 1999, 2004, 2009, 2014), Moscow, Beirut, France, the USA, and elsewhere. Her works were displayed at the National Gallery of Armenia, the halls of the Artists’ Union of Armenia, and in private collections.

Arpenik Ghapantsyan’s style is unique — vibrant, sunny colors, dynamic compositions, images of Armenian rural life, flowers, women, and children. Her canvases are often compared to those of Martiros Saryan — the same warmth and light. The most famous series include “Armenian Courtyards,” “Flowers,” “Women,” “Children.” Since 1989, she was a member of the Artists’ Union of Armenia and received numerous awards.

Arpenik was not only an artist but also a teacher — she taught and inspired the younger generation. Her works remain part of the golden fund of Armenian painting, reminding us that true art is born from love and sunlight.