Արամ Խաչատուրյանի ձայնը ՝ Հայ Սովետական Երաժշտագետ 

Գեորգի Մկրտչի Խուբովը մահացել է 1981 թվականի նոյեմբերի 11-ին Մոսկվայում՝ կյանքի 79-րդ տարում, թողնելով հետևում սովետական երաժշտարվեստի անգերազանցելի ժառանգություն՝ որպես ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1969), «Սովետսկայա մուզիկա» ամսագրի խմբագիր (1952–1957) և ՍՍՀՄ կոմպոզիտորների միության քարտուղար։

Ծնվել է 1902 թվականի ապրիլի 26 (մայիսի 9)-ին Կարսում, Ռուսական կայսրություն։ Կարսահայ ընտանիքի զավակը, ով դարձել է Մոսկվայի երաժշտական կյանքի կենտրոնական դեմքերից մեկը՝ իր հոդվածներով, մենագրություններով և անսպառ նվիրումով խորհրդային երաժշտության գործին։ Հեղինակել է «Ա. Պ. Բորոդին» (1933), «Սեբաստիան Բախ» (1936), «Երաժշտության և երաժիշտների մասին» (1959), «Արամ Խաչատուրյան» (1962), «Մ. Պ. Մուսորգսկի» (1969) մենագրությունները՝ դառնալով Արամ Խաչատուրյանի արվեստի ամենախոսուն մեկնաբանը։ Նրա աշխատանքները դասական են դարձել սովետական երաժշտագիտության մեջ՝ համատեղելով խոր վերլուծություն, գեղարվեստական խոսք և հայրենասիրական ոգի։ Գեորգի Խուբովը մնաց հայկական և ռուսական երաժշտական աշխարհների միացնող կամուրջը՝ իր գրքերով, խմբագրական աշխատանքով և անսահման սիրով երաժշտարվեստի հանդեպ ոգեշնչելով սերունդներին խորհրդային մշակույթի ոսկե դարաշրջանում։

—

### Русский
Армянский голос советской музыковедения

Георгий Мкртичевич Хубов скончался 11 ноября 1981 года в Москве на 79-м году жизни, оставив неизгладимое наследие советского музыкального искусства как заслуженный деятель искусств РСФСР (1969), главный редактор журнала «Советская музыка» (1952–1957) и секретарь Союза композиторов СССР. Родился 26 апреля (9 мая) 1902 года в Карсе, Российская империя. Сын карсской армянской семьи, ставший одной из центральных фигур московской музыкальной жизни благодаря статьям, монографиям и беззаветной преданности советскому музыкальному делу. Автор монографий «А. П. Бородин» (1933), «Себастьян Бах» (1936), «О музыке и музыкантах» (1959), «Арам Хачатурян» (1962), «М. П. Мусоргский» (1969) — наиболее проникновенный интерпретатор творчества Арама Хачатуряна. Его труды стали классикой советского музыкознания, сочетая глубокий анализ, художественное слово и патриотический дух. Георгий Хубов остался соединяющим мостом между армянским и русским музыкальными мирами, вдохновляя поколения своей редакционной работой, книгами и безграничной любовью к музыкальному искусству в золотую эпоху советской культуры.

—

### English
The Armenian Voice of Soviet Musicology

Georgy Mkrtichovich Khubov passed away on November 11, 1981, in Moscow at the age of 79, leaving an indelible legacy in Soviet musical art as Honored Artist of the RSFSR (1969), editor-in-chief of *Soviet Music* magazine (1952–1957), and Secretary of the USSR Composers’ Union. Born on April 26 (May 9), 1902, in Kars, Russian Empire. A son of a Kars Armenian family who became one of the central figures of Moscow’s musical life through his articles, monographs, and unwavering dedication to Soviet music. Author of *A. P. Borodin* (1933), *Sebastian Bach* (1936), *On Music and Musicians* (1959), *Aram Khachaturian* (1962), *M. P. Mussorgsky* (1969) — the most eloquent interpreter of Aram Khachaturian’s oeuvre. His works became classics of Soviet musicology, blending profound analysis, artistic expression, and patriotic spirit. Georgy Khubov remained the connecting bridge between Armenian and Russian musical worlds, inspiring generations through his editorial work, books, and boundless love for music during the golden era of Soviet culture.

—