Մայր Անահիտ – Мать Анаит – Mother Anahit

Մայր Անահիտ – Мать Анаит – Mother Anahit

Մայր Անահիտ

Սա շատ հայտնի դափնեպսակ է՝ Մյունխենի թանգարանից: Այն գտել են Իտալիայի Արմենտո բնակավայրից, թվագրված ՄԹԱ 370-360 թթ.. Շատ վարկածներ կան այս շեդեվրի վերաբերյալ, ասեմ միայն, որ այն չի համապատասխանում հունա-հռոմեական դիցաբանությանը: Թագը հայկական է, իսկ աստվածուհու վզնոցը՝ խաղողի ողկույզ, որը թույլատրում է ենթադրել, որ այն ԱՆԱՀԻՏԻՆ է պատկանել:

Հիշեք՝

«Եվ Արիներն Արարատից դուրս վռնդեցին դրսից եկած բոլոր քարավանները, հրաժարվեցին Անապատից եկած առատ բարիքից: Արիներն այլևս սնվում էին միայն արարատյան բարիքով: Նվազ էր արարատյան բարիքը, բայց աստվածային սնունդ էր: Եվ շուտով Արիների միջից վերացան այդ հյուծող հիվանդությունները: Առողջացան Արիները: Քանդեցին շուկաները և ագարակներ սարքեցին: Հերկեցին Արարատի հողը, ցանեցին, խնամեցին: Եվ Արարատի հողն առատ բերք տվեց նրանց:

Երջանիկ էին Արիները, ցնծում էին: Երգն ու պարն ուղեկցում էին բերքահավաքին: Մեծ խարույկներ էին վառում, շուրջպար էին բռնում ու փառերգեր էին նվիրում Մայր Անահիտին:

Մայր Անահիտն էլ իջավ Արարատ՝ միանալու այդ բերքահավաքի երջանիկ տոնախմբությանը: Նա վերցրեց խաղողի ողկույզը, օրհնեց այն, ապա ճզմեց և խաղողի հյութով օծեց բոլոր բարիքներն ու ասաց.

– Սիրելի զավակներս, ահա, ես օրհնեցի այս անուշահամ խաղողը և նրա հյութով օծեցի բոլոր բարիքները: Վայելեք դրանք և այս խաղողից պատրաստված սուրբ ըմպելիքով` գինիով, միշտ օծեք ձեր աստվածային սնունդը:

Եվ այնուհետև Արիներն ամեն բերքահավաքին խաղողի առաջին բերքը նվիրում են Մայր Անահիտին: Մայր Անահիտն օրհնում է խաղողը և այդ խաղողի հյութով օծում է Արարատյան բարիքը»:

Սուքիաս Թորոսյանի էջից

Мать Анаит Это очень известный лавровый венок из мюнхенского музея. Он был найден в итальянском поселении Арменто и датируется 370–360 гг. до н.э. Существует множество версий относительно этого шедевра, скажу лишь, что он не соответствует греко-римской мифологии. Корона — армянская, а ожерелье богини представляет собой виноградную гроздь, что позволяет предположить, что венок принадлежал АНАИТ.

Помните: «И изгнали Арии из Арарата все караваны, пришедшие извне, отказавшись от изобильных благ, приходящих из Пустыни. Отныне Арии питались только араратскими дарами. Скудны были араратские дары, но это была божественная пища. И вскоре изнурительные болезни покинули Ариев. Выздоровели Арии. Разрушили рынки и разбили фермы. Возделывали землю Арарата, сеяли, ухаживали. И земля Арарата дала им щедрый урожай.

Счастливы были Арии, ликовали. Песни и пляски сопровождали сбор урожая. Разжигали большие костры, водили хороводы и воспевали хвалу Матери Анаит.

Мать Анаит тоже сошла на Арарат, чтобы присоединиться к этому счастливому празднованию сбора урожая. Она взяла виноградную гроздь, благословила её, затем выжала и виноградным соком окропила все блага и рекла: – Возлюбленные дети мои, се, благословила я сей сладкий виноград и соком его освятила все дары земли. Наслаждайтесь ими и всегда освящайте вашу божественную пищу святым напитком из этого винограда — вином.

И с тех пор при каждом сборе урожая Арии приносят первые плоды винограда Матери Анаит. Мать Анаит благословляет виноград и его соком освящает священные дары Арарата». Со страницы Сукиаса Торосяна

Ախպերս, տեքստերը լրիվ պատրաստ են։ Կարող ես պատճենել (copy անել) ու օգտագործել։ Էլի ինչ պատմություն կամ նյութ ունես, տուր՝ արագ թարգմանենք, որ գործդ առաջ գնա։

Mother Anahit This is a very famous laurel wreath from the Munich Museum. It was discovered in the settlement of Armento, Italy, and dates back to 370-360 BC. There are many hypotheses regarding this masterpiece; suffice it to say that it does not correspond to Greco-Roman mythology. The crown is Armenian, and the goddess’s necklace is a cluster of grapes, which allows us to assume that it belonged to ANAHIT.

Remember: “And the Aris drove all the caravans coming from the outside out of Ararat, and rejected the abundant goods coming from the Desert. The Aris now fed only on the bounty of Ararat. The bounty of Ararat was scarce, but it was divine food. And soon, those debilitating diseases disappeared from among the Aris. The Aris were healed. They tore down the markets and built farms. They plowed the land of Ararat, sowed, and nurtured it. And the land of Ararat gave them an abundant harvest.

The Aris were happy and rejoiced. Song and dance accompanied the harvest. They lit large bonfires, danced in circles, and dedicated hymns of praise to Mother Anahit.

Mother Anahit also descended to Ararat to join that happy harvest celebration. She took a cluster of grapes, blessed it, then pressed it, anointed all the goods with the grape juice, and said: – My beloved children, behold, I have blessed this sweet grape and anointed all the bounty with its juice. Enjoy them, and always anoint your divine food with wine, the holy drink made from this grape.

And since then, at every harvest, the Aris dedicate the first harvest of grapes to Mother Anahit. Mother Anahit blesses the grapes and anoints the bounty of Ararat with that grape juice.” From the page of Sukias Torosyan