1973 թվականին ԽՍՀՄ չեմպիոն, Երևանի «Արարատ» ակումբի կազմում ԽՍՀՄ գավաթի կրկնակի հաղթող.

1951 թվականի հունիսի 6-ին Թուրքմենական ԽՍՀ Մերի քաղաքում – ծնվել է Նազար Սամվելի Պետրոսյանը՝ խորհրդային ֆուտբոլիստ և մարզիչ, խաղացել է կիսապաշտպանի և հարձակվողի դիրքերում։

Նա «Արարատում» հանդես է եկել մինչև 1977 թվականը, անցկացրել է 160 հանդիպում, խփել 20 գոլ։
Երկու անգամ ընդգրկվել է ԽՍՀՄ մրցաշրջանի 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում և թիմի հետ միասին դարձել ԽՍՀՄ չեմպիոն և փոխչեմպիոն, երկու անգամ հաղթող և ԽՍՀՄ գավաթի եզրափակիչ, մասնակցել է Եվրոպայի գավաթի հանդիպումներ.
1978 թվականին, Խորհրդային բանակ զորակոչվելու կապակցությամբ, Նազարը տեղափոխվում է Մոսկվայի ԲԿՄԱ, որտեղ խաղացել է մինչև 1980 թվականը, որի ընթացքում անցկացրել է 53 հանդիպում և խփել 9 գոլ։
1981 թվականին տեղափոխվել է «Կուբան», որտեղ այդ մրցաշրջանում անցկացրել է 9 հանդիպում հիմնական կազմում և ևս 8 հանդիպում պահեստայինների կազմում, որոնցում դարձել է 1 գոլի հեղինակ։
1982 թվականին նա վերադարձել է հայրենի Արարատ, որտեղ խաղացել է մինչև 1984 թվականի իր խաղային կարիերայի ավարտը և մասնակցել 56 հանդիպման, որոնցում դարձել է 1 գոլի հեղինակ։
1990 թվականին արդեն որպես խաղացող-մարզիչ Աբովյան քաղաքի «Կոտայքի» կազմում անցկացրել է 15 հանդիպում և խփել 2 գոլ։
Ազգային հավաքականում
ԽՍՀՄ գլխավոր հավաքականի կազմում իր նորամուտը նշել է 1976 թվականի նոյեմբերի 28-ին Արգենտինայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում։  Հաջորդ հանդիպումը անցկացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 1-ին Բրազիլիայի հավաքականի դեմ, իսկ վերջինը՝ 3-րդը՝ 1977 թվականի մարտի 23-ին՝ Հարավսլավիայի հավաքականի դեմ։
Մարզչական
Խաղային կարիերան ավարտելուց հետո զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ՝ գլխավորելով Աբովյանից Կոտայքի թիմը, այդ թվում՝ որպես խաղացող-մարզիչ։  Այնուհետեւ գլխավորել է Հայաստանի օլիմպիական հավաքականը, այնուհետեւ ԲԿՄԱ է հրավիրվել իր լավագույն ընկեր Ալեքսանդր Տարխանովի կողմից, ում հետ ընկերություն է անում 1978 թվականից։
Այնուհետև նա աշխատել է տարբեր պաշտոններում «Տորպեդո-Լուժնիկի» ակումբում, Ռուսաստանի հավաքականում և Ռամենսկու Սատուրնում։
2005 թվականից Մոսկվայի «Նիկա» ակումբի տնօրենների խորհրդի նախագահն է։

6 июня 1951года в Мары, Туркменская ССР — родился Назар Самвелович Петросянц- советский футболист и тренер, играл на позициях полузащитника и нападающего.
Чемпион СССР 1973 года, двухкратный обладатель Кубка СССР в составе ереванского клуба “Арарат”
В «Арарате» выступал до 1977 года, сыграл 160 матчей, забил 20 мячей.
Дважды попадал в список 33 лучших футболистов сезона в СССР и стал, вместе с командой, по одному разу чемпионом и вице-чемпионом СССР, дважды обладателем и один раз финалистом Кубка СССР, участвовал в матчах еврокубков.
В 1978 году, в связи с призывом в Советскую Армию, Назар перешёл в московский ЦСКА, в составе которого выступал до 1980 года, проведя за это время 53 матча и забив 9 мячей.
В 1981 году перешёл в «Кубань», в составе которой в том сезоне сыграл 9 матчей за основной состав и ещё 8 матчей за дубль, в которых забил 1 мяч.
В 1982 году вернулся в родной «Арарат», в составе которого выступал вплоть до завершения карьеры игрока в 1984 году, сыграл в 56 матчах, в которых забил 1 гол.
В 1990 году, уже в качестве играющего тренера, провёл 15 матчей и забил 2 мяча за «Котайк» из города Абовян.
В сборной
В составе главной национальной сборной СССР дебютировал 28 ноября 1976 года в товарищеском матче со сборной Аргентины. Следующий матч сыграл 1 декабря того же года против сборной Бразилии, а последний — 3-й — 23 марта 1977 года против сборной Югославии.
Тренерская
После завершения карьеры игрока, занялся тренерской деятельностью, руководил командой «Котайк» из Абовяна, в том числе и в качестве играющего тренера. Затем возглавлял олимпийскую сборную Армении, затем был приглашён в ЦСКА своим лучшим другом Александром Тархановым, с которым дружит с 1978 года.
После работал на различных должностях в клубе «Торпедо-Лужники», в сборной России, в раменском «Сатурне».
С 2005 года является председателем совета директоров московского клуба «Ника»

June 6, 1951 in Mary, Turkmen SSR – Nazar Samvelovich Petrosyants was born – Soviet football player and coach, played in the positions of midfielder and striker.
USSR champion in 1973, two-time winner of the USSR Cup as part of the Yerevan club “Ararat”
He played for Ararat until 1977, played 160 matches, scored 20 goals.
Twice he was included in the list of 33 best football players of the season in the USSR and became, together with the team, once champion and vice-champion of the USSR, twice winner and once finalist of the USSR Cup, and participated in European Cup matches.
In 1978, in connection with conscription into the Soviet Army, Nazar moved to Moscow CSKA, where he played until 1980, during which time he played 53 matches and scored 9 goals.
In 1981 he moved to Kuban, where that season he played 9 matches for the main team and 8 more matches for the reserve team, in which he scored 1 goal.
In 1982, he returned to his native Ararat, where he played until the end of his playing career in 1984, and played in 56 matches, in which he scored 1 goal.
In 1990, already as a player-coach, he played 15 matches and scored 2 goals for Kotayk from the city of Abovyan.
In the national team
He made his debut as part of the main USSR national team on November 28, 1976 in a friendly match with the Argentina national team. The next match was played on December 1 of the same year against the Brazilian national team, and the last – the 3rd – on March 23, 1977 against the Yugoslav national team.
Coaching
After finishing his playing career, he took up coaching, leading the Kotayk team from Abovyan, including as a player-coach. Then he headed the Armenian Olympic team, then was invited to CSKA by his best friend Alexander Tarkhanov, with whom he has been friends since 1978.
Afterwards he worked in various positions at the Torpedo-Luzhniki club, in the Russian national team, and at Ramensky’s Saturn.
Since 2005, he has been Chairman of the Board of Directors of the Moscow club “Nika”