իսկապես ուներ հայ ազգականներ, բանաստեղծություններում  հիշատակել է հայերին

1841 թվականի հուլիսի 27-ին Պյատիգորսկում մենամարտւմ զոհվել է Միխայիլ Յուրիի Լերմոնտովը

Նրա  կողմից ջերմորեն սիրված տատիկի քրոչ ամուսնն էր՝ ծնունդով Քիզլյարից հայ գեներալ-մայոր Ակիմ Վասիլևիչ Խաստատովը բազմաթիվ հայտնի մարտերի մասնակից է եղել։ Ինքը՝  Սուվորովը, գովել է նրան քաջության և խիզախության համար։ Հայտնի է, որ նա երկու անգամ այցելել է Խասատովների կալվածք և մտերիմ է եղել Ակիմ Վասիլևիչի թոռան՝ Ակիմ Պավլովիչ Շան-Գիրեի հետ, հաստատապես հայտնի է, որ նա պահել է իր եղբոր հսկայական արխիվը, որից Լերմոնտովի բազմաթիվ անհայտ գործեր են  տպագրվել , դեռևս հեղափոխությունից առաջ՝ ներառյալ նամակներով։
Խոսելով Լերմոնտովի ստեղծագործության հայկական մոտիվների մասին՝ առաջին հերթին պետք է նշել «Բանաստեղծը» պոեմը, որտեղ հիշատակվում է «Հայկական ճամբարային խանութը»։
Այս բանաստեղծության սևագրային տարբերակում հիշատակվում է թիֆլիսցի նշանավոր զինագործ, հայ Գևրգ Էլյարովը։
«Մեր ժամանակի հերոսը» վեպում «Բելա» պատմվածքում հիշատակվում են հայեր, իսկ հայերեն հիշատակումներ են հանդիպում նաև «Վրաց երգում»։

27 июля 1841 года в Пятигорске- на дуэли погиб Михаил Юрьевич Лермонтов- армянские родственники у Лермонтова действительно были- сестра горячо любимой им бабушки была замужем за армянином- ее муж генерал-майора А. В. Хастатова — армянин из Кизляра (Северный Кавказ). Аким Васильевич Хастатов — был участником многих знаменитых сражений. За смелость и отвагу его хвалил сам А. В. Суворов. Известно, что он дважды гостил в имении Хасатовых и был близок со своим троюродным братом внуком Акима Васильевича- Акимом Павловичем Шан-Гиреем.Точно известно, что у него хранился огромный архив брата, из которого еще до революции было опубликовано немало неизвестных произведений Лермонтова, в том числе и писем.

Говоря об армянских мотивах в творчестве Лермонтова, нужно прежде всего отметить стихотворение «Поэт», в котором упоминается «походная лавка армянина».

В черновом варианте этого стихотворения, упоминается известный тифлисский оружейник армянин Геург Элиаров.

В романе «Герой нашего времени», в повести «Бэла» упоминаются армяне, армянское упоминание встречается и в «Грузинской песне».

On July 27, 1841, Mikhail Yuryevich Lermontov died in a duel in Pyatigorsk. Lermontov really did have Armenian relatives: the sister of his beloved grandmother was married to an Armenian. Her husband, Major General A. V. Khastatov, was an Armenian from Kizlyar (North Caucasus). Akim Vasilyevich Khastatov was a participant in many famous battles. A. V. Suvorov himself praised him for his courage and bravery. It is known that he visited the Khasatov estate twice and was close to his second cousin, Akim Vasilyevich’s grandson, Akim Pavlovich Shan-Girey. It is known for sure that he kept a huge archive of his brother, from which many unknown works of Lermontov, including letters, were published even before the revolution. Speaking about Armenian motifs in Lermontov’s works, it is necessary first of all to note the poem “The Poet”, which mentions “the camp shop of an Armenian”.
In the draft version of this poem, the famous Tiflis gunsmith, the Armenian Georg Eliar, is mentioned.
In the novel “A Hero of Our Time”, in the story “Bela” Armenians are mentioned, and an Armenian reference is also found in “The Georgian Song”.