Իր խելամիտ որոշումներով կարճ ժամկետում մեծ հեղինակություն ձեռք բերեց

1862 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Ելիզավետպոլի գավառի Վարտաշեն գյուղում ծնվել է Մովսես Միխաիլի Սիլիկյանը (Մոիսեյ Սիլիկով)՝ գեներալ-մայոր։

Այդ ժամանակաշրջանի բոլոր հայ գեներալներից Սիլիկովն ամենատաղանդավոր զորավարն էր։  Ինչպես մյուս գեներալներն ու բարձրաստիճան սպաները, նա չէր խոսում իր մայրենի լեզվով և բավականաչափ հստակ չէր հասկանում իր ժողովրդին, նրա ռազմական ավանդույթներին և ազգային բանակի անձնակազմի առանձնահատկություններին:  Սակայն, ի տարբերություն այլ զորավարների, գեներալ Սիլիկովը համեմատաբար կարճ ժամանակահատվածում թուրքերի հետ առաջին մարտերի ընթացքում կարողացավ իր խելամիտ որոշումներով մեծ հեղինակություն ձեռք բերել իր ենթակա ստորաբաժանումների սպաներից և զինվորների մեծ մասից։ իրավիճակին և զորքերի մարտական գործողությունների իր օպերատիվ ղեկավարությանը։
Զինվորական ծառայությունը սկսել է 1884 թվականին Կովկասում՝ նշանակում ստանալով Երևանի հրամանատարի տեղակալի պաշտոնում։  Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1915 թվականի նոյեմբերից, դարձել է 2-րդ (Երևան) կովկասյան գնդի հրամանատար։  Սիլիկյանը մասնակցել է Կովկասյան ռազմաճակատի բոլոր մարտական գործողություններին Առաջին համաշխարհային պատերազմի առաջինից մինչև վերջին օրը։
1918 թվականի փետրվարին Թուրքիան, խախտելով պայմանագրի պայմանները, ներխուժեց Անդրկովկասի սահմանները և սկսեց արագ առաջխաղացում դեպի Երևան։  Սակայն մայիսին այն կանգնեցվել է Սարդարապատի տարածքի մոտ։  Մայիսի 21-ից մայիսի 29-ը այստեղ տեղի է ունեցել մարտ, որի արդյունքում հայկական զորքերը Մ.Սիլիկյանի հրամանատարությամբ վճռական հարված են հասցրել հակառակորդին՝ կանգնեցնելով ագրեսորին։
Խորհրդային իշխանության հաստատմամբ և մինչև կյանքի վերջ գեներալ Սիլիկյանը հալածվել է պետական անվտանգության մարմինների կողմից, չորս անգամ ձերբակալվել և 1937 թվականի նոյեմբերի 22-ին 74 տարեկանում գնդակահարվել՝ կիսելով նրա ողբերգական ճակատագիրը։ նախկին ռուսական և ազգային բանակների հազարավոր սպաներ։

14 сентября 1862 года  в селе Варташен Елизаветпольской губернии- родился Мовсес Михайлович Силикян (Моисей Силиков)- Генерал-майор.
Изо всех армянских генералов того периода Силиков был наиболее одаренным военоначальником. Как и другие генералы и большинство старших офицеров, он не владел родным языком и не имел достаточно ясного представления о своем народе, его боевых традициях и специфических особенностях личного состава национальной армии. Однако, в отличие от других военных руководителей, генералу Силикову за относительно короткий срок в ходе первых же боев с турками удалось своими разумными и соответствовавшими обстановке решениями и оперативным руководством боевыми действиями войск снискать большой авторитет со стороны офицеров и основной массы солдат подчиненных частей.
Военную службу начал в 1884 г. на Кавказе, получив назначение на должность заместителя военного коменданта Еревана. В годы Первой мировой войны с ноября 1915 г. становится командиром 2-го (Ереванского) кавказского полка. Силикян участвовал во всех военных операциях на Кавказском фронте с первого до последнего дня Первой мировой войны.
В феврале 1918 г. Турция, нарушив условия договора от, вторглась в границы Закавказья и начала быстрое продвижение к Еревану. Однако в мае была остановлена у местности Сардарапат. С 21 по 29 мая здесь состоялось сражение, в результате которого армянскими войсками под командованием М. Силикяна врагу был нанесен решительный удар, остановивший агрессора.
С установлением советской власти и до конца своей жизни генерал Силикян подвергался гонениям со стороны органов госбезопасности, четыре раза он был арестован и 22 ноября 1937 г. в возрасте 74 лет расстрелян, разделив трагическую судьбу тысяч офицеров бывшей российской и национальной армий.

On September 14, 1862, in the village of Vartashen in the Yelizavetpol province, Movses Mikhail Silikyan (Moisey Silikov), Major General, was born. Of all the Armenian generals of that period, Silikov was the most gifted military leader. Like other generals and most senior officers, he did not speak his native language and did not have a clear enough idea of his people, their military traditions and the specific features of the personnel of the national army. However, unlike other military leaders, General Silikov, in a relatively short period of time, during the first battles with the Turks, managed to earn great authority from the officers and the bulk of the soldiers of the subordinate units with his reasonable and appropriate decisions and operational leadership of the combat operations of the troops. He began his military service in 1884 in the Caucasus, receiving an appointment to the post of deputy military commandant of Yerevan.  During the First World War, from November 1915, he became the commander of the 2nd (Yerevan) Caucasian Regiment. Silikyan participated in all military operations on the Caucasian Front from the first to the last day of the First World War.
In February 1918, Turkey, violating the terms of the treaty, invaded the borders of Transcaucasia and began a rapid advance towards Yerevan. However, in May, it was stopped near the Sardarapat area. From May 21 to 29, a battle took place here, as a result of which the Armenian troops under the command of M. Silikyan dealt a decisive blow to the enemy, stopping the aggressor.
With the establishment of Soviet power and until the end of his life, General Silikyan was persecuted by the state security agencies, he was arrested four times and on November 22, 1937, at the age of 74, he was shot, sharing the tragic fate of thousands of officers of the former Russian and national armies.