1917 թվականի հոկտեմբերի 30-ին Թիֆլիսում  ծնվել  է կրկեսի արտիստ Լեւոն Սահակի Այկազունին   Հայաստանի վաստակավոր արտիստ (1956)։  

Նա առաջին մոտոցիկլետային ակրոբատներից էր (մոտոցիկլետով ուղղահայաց պատի վրայով):   Այկազունիի վերջին և լավագույն ելույթը մոտոցիկլետների մրցավազքն էր երկար տարածության և բարձրության վրա ձգված լարով:  Մահացել է ներկայացման ժամանակ։

30 октября 1917 года а Тифлисе – погиб  Левон Саакович Айказуни- артист цирка.  Заслуженный артист Армении (1956).  Один из основателей армянского циркового коллектива.
Он был одним из первых акробатов на мотоциклах (проезд на мотоцикле через вертикальную стену).  Последним и лучшим номером Айказуни стал мотопробег по канату, натянутому на большую дистанцию и высоту. Погиб во время  выступления.

On October 30, 1917, in Tiflis , Levon Sahak Aykazuni, a circus artist, was born. Honored Artist of Armenia (1956). One of the founders of the Armenian circus group. He was one of the first motorcycle acrobats (riding a motorcycle through a vertical wall). Aikazuni’s last and best number was a motorcycle ride along a rope stretched over a long distance and height. He died during the performance.

1918 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կնքվեց Մուդրոսի զինադադարը, պայմանագիր, որը նշանավորեց Օսմանյան կայսրության պարտությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմում։ 

Պայմանագրի նպատակը այսպես կոչված «Արևելյան հարցի» վերջնական լուծումն էր՝ օսմանյան պետականության փաստացի ոչնչացման միջոցով։
Մուդրոսի զինադադարի պայմանները վերանայվեցին Փարիզի խաղաղության կոնֆերանսի ժամանակ, որը տեղի ունեցավ 1919 թվականի հունվարի 18-ին։  1919 թվականի հունվարի վերջին Անտանտի Գերագույն խորհուրդը որոշեց Հայաստանը, Սիրիան, Պաղեստինը, Արաբիան և Միջագետքը անջատել Օսմանյան կայսրությունից։
Սակայն Մուդրոսի զինադադարը վերջնականապես դադարեց գործել 1922 թվականի Մուդանյան զինադադարի ստորագրումից հետո։

30 октября 1918 года было подписано Мудросское перемирие — договор, ознаменовавший поражение Османской империи в Первой мировой войне. Фактически это означало победу Армении в Первой Мировой Войне.
Целью договора было окончательное разрешение так называемого «Восточного вопроса» путем фактического уничтожения османской государственности.
Условия Мудросского перемирия были пересмотрены в ходе Парижской мирной конференции, прошедшей 18 января 1919 года. В конце января 1919 года Верховный совет Антанты принял решение об отделении от Османской империи Армении, Сирии, Палестины, Аравии и Месопотамии.
Однако Мудросское перемирие окончательно утратило силу после подписания Муданийского перемирия 1922 года.

On October 30, 1918, the Armistice of Mudros was signed – an agreement that marked the defeat of the Ottoman Empire in World War I. In fact, this meant the victory of Armenia in World War I.
The goal of the agreement was the final resolution of the so-called “Eastern Question” by effectively destroying the Ottoman state.
The terms of the Armistice of Mudros were revised during the Paris Peace Conference, held on January 18, 1919. At the end of January 1919, the Supreme Council of the Entente decided to separate Armenia, Syria, Palestine, Arabia and Mesopotamia from the Ottoman Empire.
However, the Armistice of Mudros was finally invalidated after the signing of the Armistice of Mudani in 1922.

30 Ekim 1918’de Osmanlı İmparatorluğu’nun Birinci Dünya Savaşı’ndaki yenilgisini simgeleyen Mondros Mütarekesi imzalandı.  Aslında bu, Birinci Dünya Savaşı’nda Ermenistan’ın zaferi anlamına geliyordu.
Antlaşmanın amacı, Osmanlı devletinin fiilen yok edilmesi yoluyla sözde “Doğu Sorunu”nun nihai çözümüydü.
Mondros Mütarekesi’nin şartları 18 Ocak 1919’da toplanan Paris Barış Konferansı’nda revize edildi.  Ocak 1919’un sonunda İtilaf Devletleri Yüksek Konseyi, Ermenistan, Suriye, Filistin, Arabistan ve Mezopotamya’nın Osmanlı İmparatorluğu’ndan ayrılmasına karar verdi.
Ancak Mondros Mütarekesi, 1922 Mudanya Mütarekesi’nin imzalanmasıyla nihayet geçerliliğini yitirdi.

1959 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Երեւանում մահացել է Լեւոն Ալեքսանդրի Քալանթարը (Քալանթարյան) Վրաստանի եւ Հայաստանի մի շարք թատրոնների դերասան, ռեժիսոր։ 

1928–30-ին եղել է Բաքվի հայկական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, 1930–31-ին՝ «Հայֆիլմ» կինոստուդիայի տնօրեն։
1931–35-ին՝ Երեւանի բանվորական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։  Գորկի.
1937-43-ին և 1952-59-ին՝ Երևանի ռուսական թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր։  Ստանիսլավսկին.
ԽՍՀՄ-ում Լեւոն Քալանթարի անունը տրվել է Կամոյի պետական դրամատիկական թատրոնին։

29 октября  1959 года в Ереване – скончался  Левон Александрович Калантар (Калантарян)— актер и режиссёр ряда театров Грузии и Армении. Организатор армянского театра в Тбилиси, один из организаторов Театра имени Сундукяна в Ереване.
В 1928-30 — главный режиссёр Бакинского армянского театра, в 1930-31 — режиссёр к/с «Арменфильм».
В 1931-35 главный режиссёр Ереванского рабочего театра им. Горького.
В 1937-43 и в 1952-59 — главный режиссёр Ереванского русского театра им. Станиславского.
В СССР имя Левона Калантара было присвоено Государственному драматическому театру в Камо.

On October 29, 1959, Levon Aleksandr Kalantar (Kalantaryan), an actor and director of a number of theaters in Georgia and Armenia, passed away in Yerevan. He was the organizer of the Armenian theater in Tbilisi and one of the organizers of the Sundukyan Theater in Yerevan.
In 1928-30, he was the chief director of the Baku Armenian Theater, and in 1930-31, he was the director of the Armenfilm film studio.
In 1931-35, he was the chief director of the Yerevan Gorky Workers’ Theater.
In 1937-43 and in 1952-59, he was the chief director of the Yerevan Stanislavsky Russian Theater.
In the USSR, the name of Levon Kalantar was given to the State Drama Theater in Kamo.

1899 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Թիֆլիսում ծնվել է Ակիմ Թամիրովը (Օվակիմ Միքայելի Թամիրյան), թատրոնի և կինոյի ամերիկացի դերասան (Բաքվի նավթարդյունաբերող Միքայել Թամիրովի որդին)։

Նա երկու անգամ առաջադրվել է «Օսկար» մրցանակի՝ երկրորդ պլանի լավագույն դերասան անվանակարգում՝ հոլիվուդյան դասական «Գեներալի մահը լուսաբացին» (1936) և «Ո՞ւմ համար են հնչում զանգերը» (1944) ֆիլմերի համար։   արժանացել է «Ոսկե գլոբուսի» «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում։
1960 թվականին նրա աստղը բացվեց Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։

29 октября 1899 года в Тифлисе- родился Аким Тамиров (Оваким Микаелович Тамирян) – американский актёр театра и кино (сын бакинского нефтепромышленника Микаэла Тамирова).
Дважды номинировался на премию «Оскар» за лучшую мужскую роль второго плана за классические голливудские фильмы «Смерть генерала на рассвете» (1936) и «По ком звонит колокол» (1944).  Получил «Золотой глобус» в номинации «Лучший актер второго плана».
В 1960 году его звезда была открыта на Аллее славы в Голливуде.

Akim Tamirov (Ovakim Mikael Tamiryan) was born on October 29, 1899 in Tiflis – American theater and film actor (son of Baku oil industrialist Mikael Tamirov).
He was twice nominated for an Oscar for Best Supporting Actor for the classic Hollywood films “The Death of a General at Dawn” (1936) and “For Whom the Bell Tolls” (1944). He received a Golden Globe for Best Supporting Actor.
In 1960, his star was unveiled on the Hollywood Walk of Fame.

1968 թ-ի հոկտեմբերի 29-ի Երևանում- ծնվել է Վարդան Բարեղամի Խաչատրյանը–  ֆուտբոլիստ, պաշտպան։ Հանդես է եկել հայկական, ռուսական և ուկրաինական ակումբներում։

Կարիերան սկսել է Երևանի Արարատի կազմում, որտեղ անկացրել է իր կարիերայի մեծ մասը։ Վարդանը այն ֆուտբոլիստներից մեկն էր, ում բախտ վիճակվեց մասնակցել 1992 թվականի հոկտեմբերի 14-ին մասնակել Հայաստանի հավաքականի առաջին պատմական հանդիպմանը։Հավաքականի կազմում անցկացրել է 30 հանդիպում և դարձել մեկ գոլի հեղինակ՝ Վրաստանի հավաքականի դեմ խաղում։

Вардан Барегамовтч Хачатрян родился 29 октября 1968 года в Ереване, футболист, защитник.  Первый капитан национальной сборной.  Играл в армянских, российских и украинских клубах. Свою карьеру начал в ереванском «Арарате», где провел большую часть своей карьеры.  Вардан был одним из футболистов, которым посчастливилось принять участие в первом историческом матче сборной Армении 14 октября 1992 года. Он сыграл в составе сборной 30 матчей и забил один гол в матче против сборной Грузии.

Vardan Baregham Khachatryan was born on October 29, 1968 in Yerevan, football player, defender.  The first captain of the national team.  He played in Armenian, Russian and Ukrainian clubs. He started his career in Yerevan Ararat, where he spent most of his career.  Vardan was one of the football players who was lucky enough to participate in the first historical match of the Armenian national team on October 14, 1992. He played 30 matches in the national team and scored one goal in the match against the Georgian national team.

1949 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Փարիզի արվարձանում՝ Նոյ-սյուր-Սենում, վախճանվեց Գեորգի Իվանի Գյուրջիևը հայ մտավորական, միստիկ, հոգևոր ուսուցիչ, կոմպոզիտոր, պարուսույց և փիլիսոփա

  Մեծ հաջողությունների հասան իրենց բիզնեսում նրա  բիզնեսի կանխատեսման եզակի արվեստ կիրառած  այնպիսի ընկերություններում, ինչպիսիք են Dutch Shell Company, McKinsey, BMW, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտ և այլն:

29 октября 1949 года в пригороде Парижа Ньойи-сюр-Сен- скончался Георгий Иванович Гурджиев- армянский интеллектуал, мистик, духовный учитель, композитор, хореограф и философ. Уроженец Гюмри
Идеи Гурджиева впоследствии были использованы представителями крупного бизнеса, добившимися больших успехов в своем бизнесе , которое использовалось как уникальное искусство бизнес-прогнозирования в таких компаниях, как Dutch Shell Company, McKinsey, BMW, Массачусетском технологическом институте и др.

1971 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Երեւանում մահացել է Միքայել Դավթի Մազմանյանը ճարտարապետ, ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ (1959 թ.), ՀԽՍՀ վաստակավոր ճարտարապետ (1968 թ.)

Նրա գլխավորությամբ մշակվել են Երեւանի տարբեր թաղամասերի (1955-1969) նախագծեր, Կենտրոնի մանրամասն հատակագիծ (1967-1968), 1 մլն բնակչի գլխավոր հատակագիծ (1971)։
Մանուկների աշխարհի շենքի ճարտարապետ, Սասունցի Դավթի հուշարձան

29 октября 1971 года в  Ереване- скончался Микаэл Давидович Мазманян- архитектор, Заслуженный деятель искусств СССР (1959), Заслуженный архитектор СССР (1968).
Под его руководством были разработаны проекты различных районов Еревана (1955-1969 гг.), детальный план Центра (1967-1968 гг.), генеральный план на 1 миллион жителей (1971 г.).
Архитектор здания Детского мира , памятника Давиду Сасунскому

On October 29, 1971, Mikael Davidovich Mazmanyan, an architect, Honored Artist of the USSR (1959), Honored Architect of the USSR (1968), passed away in Yerevan.
Under his leadership, projects for various districts of Yerevan (1955-1969), a detailed plan for the Center (1967-1968), and a general plan for 1 million residents (1971) were developed.
Architect of the Children’s World building, the monument to David of Sasun

1977 թ-ի հոկտեմբերի 29-ին Երևանում – ծնվել է Գաբրիել Կիմի Բալայանը–  իրավագետ-սահմանադրագետ, իրավաբանական գիտությունների թեկնածո:

Գործուղվել է ԱՄՆ որտեղ  մեկ տարի  հետազոտել է  Պետական վերահսկողության սահմանադրաիրավական հիմքերը ԱՄՆ-ում թեման։ Աշխատել է կրթական , մադու իրավունքների , ռազմական ոլորտներում, ներկայացրել է Հայաստանը միջազգային կազմակերպություններում ։ 2018 թվականի մայիսի 29-ին նշանակվել է  պաշտպանության նախարարի տեղակալ

29 октября 1977 года в Ереване родился Габриэл Кимовтч  Балаян, армянский юрист-конституционалист, кандидат юридических наук.  Его отправили в США, где он в течение года исследовал конституционные и правовые основы государственного контроля в США.  Он работал в сферах образования, прав женщин, военной службы, представлял Армению в международных организациях.  29 мая 2018 года назначен заместителем министра обороны.

On October 29, 1977, Gabriel Kimi Balayan, Armenian jurist-constitutionalist, candidate of legal sciences, was born in Yerevan.  He was sent to the USA where he researched the constitutional and legal foundations of State control in the USA for a year.  He worked in the fields of education, rights of women, military, represented Armenia in international organizations.  On May 29, 2018, he was appointed Deputy Minister of Defense

1950 թ-ի հոկտեմբերի 28-ին  Ստեփանավանում- ծնվել է Վեհարի Արտավազդի Սաքանյանը– բժիշկ, մոլեկուլային կենսաբան։ Կենսաբանական գիտությունների դոկտոր (1987), պրոֆեսոր (1989)։ Հայաստանի գիտությունների ազգային ակադեմիայի արտասահմանյան անդամ (28.11.2008)

1982 թ. փայլուն կրդություն և աշխատանանքային փորձբ ձեռք բերած եկել է Երևան և կենսատեխնոլոգիայի գիտահետազոտական ինստիտուտում հիմնել գենային ինժեներիայի լաբորատորիա։ Հիմնելով այդ լաբորատորիան, իր իսկ պատրաստած կադրերի հետ միասին Վեհարի Սաքանյանը առաջինը նախկին Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միությունում ձեռնամուխ եղավ ստանալու մի շարք ամինաթթուների և ֆերմենտների բարձրակտիվ շտամ-արտադրիչներ, որոնք մինչ այժմ էլ մրցունակ են միջազգային շուկայում։ Մոսկվայում 1987 թ. արդյունաբերական մանրէների գենետիկայի և սելեկցիայի ինստիտուտում Վեհարի Սաքանյանը պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն։ Ներկայումս Վեհարի Սաքանյանը զբաղվում է սպիտակուցների և հակամարմինների փոքրագույն մոլեկուլների ուսումնասիրության չիպային տեխնոլոգիայի մշակմամբ, որը հնարավորություն կտա ստեղծելու նոր հակաքաղցկեղային գործոններ (կաթնագեղձի քաղցկեղ)։ Այս մշակումները բավական խոստումնալից են կլինիկական փորձարկումների անցնելու համար։

28 октября 1950 года в Степанаване родился Вехари Артаваздович Саканян, врач, молекулярный биолог.  Доктор биологических наук (1987 г.), профессор (1989 г.).  Иностранный член Национальной академии наук Армении (28.11.2008) 1982 г.  Он приехал в Ереван с блестящим образованием и опытом работы и основал лабораторию генной инженерии в НИИ биотехнологии.  Создав эту лабораторию, Вехари Саканян вместе со своим подготовленным коллективом первым в бывшем Союзе Советских Социалистических Республик поставил задачу получить ряд высокоактивных штаммов-продуцентов аминокислот и ферментов, до сих пор конкурентоспособных в международный рынок.  в Москве в 1987 году  Вехари Саканян защитил докторскую диссертацию в Институте генетики и селекции промышленных микробов.  В настоящее время Вехари Саканян занимается разработкой технологии чипов для исследования мельчайших молекул белков и антител, что позволит создать новые противораковые факторы (рак молочной железы).  Эти разработки достаточно многообещающи, чтобы перейти к клиническим испытаниям.

On October 28, 1950, Vehari Artavazdi Sakanyan was born in Stepanavan, doctor, molecular biologist.  Doctor of biological sciences (1987), professor (1989).  Foreign member of the National Academy of Sciences of Armenia (28.11.2008) 1982  He came to Yerevan with brilliant education and work experience and established a genetic engineering laboratory at the Research Institute of Biotechnology.  By founding that laboratory, Vehari Sakanyan, together with his own prepared staff, was the first in the former Union of Soviet Socialist Republics to set out to obtain a number of highly active strain-producers of amino acids and enzymes, which are still competitive in the international market.  in Moscow in 1987  Vehari Sakanyan defended his doctoral thesis at the Institute of Genetics and Selection of Industrial Microbes.  Currently, Vehari Sakanyan is engaged in the development of chip technology for the study of the smallest molecules of proteins and antibodies, which will enable the creation of new anti-cancer factors (mammary gland cancer).  These developments are promising enough to move into clinical trials.