Արամյան դպրոցում դասավանդել են Րաֆֆին և Հրաչյա Աճառյանը։

 1851 թվականի փետրվարի 19-ին, Թավրիզի Ղալա թաղամասի եկեղեցու բակում՝ բացվել է  Արամյան դպրոցը– Սահակ եպսիսկոպոս Սաթունյանի նախաձեռնությամբ։

Մինչև 1875 թվականը կոչվել է Ներսիսյան (ի պատիվ Ներսես Շնորհալիի), հետագայում՝ իրանահայ բարերար Արամյանի անունով։ Սկզբում արական դպրոց էր, 1887 թվականին տեղափոխվելով Թումանյանցների միջոցներով կառուցված Աննայան դպրոցի շենքը և միանալով օրիորդաց դպրոցին՝ դարձել է երկսեռ և կոչվել Արամյան-Աննայան ազգային դպրոց։ 1852 թվականին ունեցել է 60 աշակերտ, հաջորդ տարի՝ 100։ Հետագայում աշակերտների թիվը հասել է 240-260-ի։
Դասավանդվել են հայերեն, ռուսերեն, ֆրանսերեն, պարսկերեն և այլ առարկաներ։ Ուսուցումը հայերեն էր։ Դպրոցի առաջին տեսուչը Տեր Հովսեփ քահանան էր։ Գործել է մինչև 1936 թվականը։ 1851-1875 թվականներին կոչվել է Ներսիսյան (Ներսես Շնորհալու անունով), այնուհետև՝ Արամյան դպրոց։
1909 թվականին, թեմական–կենտրոնական միջնակարգ դպրոցի հիմնադրումից հետո, Արամյան դպրոց դարձավ նրա նախապատրաստականներից մեկը։ Արամյան դպրոց մեծ գործ է կատարել պարսկահայերի լուսավորության ասպարեզում։ Սինչև 1936 վարժարանը տվել է շուրջ 1300 ընթացավարտ։ Ավարտողները հնարավորություն են ունեցել ուսումը շարունակել Թավրիզի թեմական–կենտրոնական միջնակարգ դպրոցում։ Արամյան դպրոցում դասավանդել են Րաֆֆին և Հրաչյա Աճառյանը։

  19 февраля 1851 года во дворе церкви в районе Гала Тебриза по инициативе епископа Саака Сатуняна была открыта школа Арамяна .  До 1875 года он назывался Нерсисяном (в честь Нерсеса Шнорали), позже – по имени ирано-армянского мецената Арамяна.  Сначала это была мужская школа, в 1887 году она была перенесена в здание Аннаянской школы, построенной на средства Туманцев и присоединившись к женской школе, стала двуполой и стала называться Арамян-Аннаянской национальной школой.  В 1852 году у него было 60 учеников, в следующем году — 100.  Позже число студентов достигло 240-260 человек.
Преподавались армянский, русский, французский, персидский и другие предметы.  Преподавание было армянским.  Первым инспектором школы был священник Тер Овсеп.  Он действовал до 1936 года.  В 1851-1875 годах она называлась Нерсисянской (в честь Нерсеса Шноралу), а затем Арамянской школой.
В 1909 году, после основания епархиально-центральной средней школы, Арамянская школа стала одной из ее подготовительных школ.  Арамейская школа проделала большую работу в области просвещения персидских армян.  С 1936 года школу выпустило около 1300 выпускников.  Выпускники получили возможность продолжить обучение в епархиально-центральной средней школе Тебриза.  Раффи и Грачья Ачарян преподавали в Арамянской школе.

On February 19, 1851, in the courtyard of a church in the Gala district of Tabriz, the Aramyan school was opened on the initiative of Bishop Sahak Satunyan. Until 1875, it was called Nersisyan (in honor of Nerses Shnorhali), later – after the Iranian-Armenian philanthropist Aramyan. At first it was a boys’ school, in 1887 it was moved to the building of the Annayan school, built with funds from the Tumans and, joining the girls’ school, became bisexual and was called the Aramyan-Annayan national school. In 1852, it had 60 students, the following year – 100. Later, the number of students reached 240-260 people. Armenian, Russian, French, Persian and other subjects were taught. The teaching was Armenian. The first inspector of the school was priest Ter Hovsep.  It operated until 1936. In 1851-1875 it was called Nersisyan (in honor of Nerses Shnorhalu), and then Aramyan School. In 1909, after the founding of the diocesan central secondary school, Aramyan School became one of its preparatory schools. Aramyan School did a great job in the field of education of Persian Armenians. Since 1936, about 1,300 graduates have graduated from the school. Graduates were given the opportunity to continue their education at the diocesan central secondary school of Tabriz. Raffi and Hrachya Acharyan taught at Aramyan School.

   در 19 فوریه 1851 مدرسه آرامیان در حیاط کلیسایی در منطقه گالا تبریز به ابتکار اسقف ساهاک ساتونیان افتتاح شد.   تا سال 1875 نرسیسیان (به افتخار نرسس شنورالی) بعدها – به نام آرامیان نیکوکار ارمنی ایرانی- نامیده می شد.   در ابتدا یک مدرسه مردانه بود، در سال 1887 به ساختمان مدرسه آنایان منتقل شد که با هزینه تومانتسف ها ساخته شد و با پیوستن به مدرسه زنان دوجنسیتی شد و شروع به نامگذاری مدرسه ملی آرامیان-آنایان کرد.   در سال 1852 او 60 شاگرد داشت، سال بعد – 100. بعدها تعداد دانش آموزان به 240-260 نفر رسید.
دروس ارمنی، روسی، فرانسوی، فارسی و غیره تدریس می شد.   تدریس ارمنی بود.   اولین بازرس مدرسه کشیش تر هوسپ بود.   تا سال 1936 کار کرد.   در 1851-1875 مدرسه نرسیسیان (به افتخار نرسس شنورالو) و سپس مدرسه آرامیان نامیده شد.
در سال 1909 پس از تأسیس دبیرستان مرکزی حوزوی، مدرسه آرامیان یکی از مدارس مقدماتی آن شد.   مکتب آرامی در تعلیم و تربیت ارامنه پارس کار بزرگی انجام داد.   از سال 1936، این مدرسه حدود 1300 فارغ التحصیل فارغ التحصیل شده است.   فارغ التحصیلان فرصت ادامه تحصیل در دبیرستان مرکزی حوزوی تبریز را داشتند.   رافی و هراچیا آچاریان در مدرسه آرامیان تدریس می کردند.