«Նավթի արքա»  համարվում էր իր ժամանակի ամենահարուստ մարդկանցից մեկը։

1911  թ-ի ապրիլի 19-ին Սանկտ-Պետերբուրգում մահացել է Ալեքսանդր Մանթաշյանցը՝ նավթային մագնատ և մարդասեր։

Տարբերվել է իր համեստությամբ , սեփական կառքը չուներ, հաճախ քայլում էր կամ տրամվայով էր օգտվում։
Մանթաշյանցը զբաղվում էր նավթի արտահանմամբ
1899 թվականին Մանթաշյանը հիմնադրել է «Ալեքսանդր Մանթաշև և Կո» ընկերությունը, որը 20-րդ դարի սկզբին արտադրում էր Բաքվի նավթի կեսից ավելին։
Ալեքսանդր Շիրվանզադեն հայ բարերար Ալեքսանդր Մանթաշևի սգագրում գրելէ.  Նա չի զոհաբերել դատարկ ունայնությունից կամ հետին մղումներից ելնելով, նա զոհաբերել է, քանի որ իր զգայուն հոգին այդպես է թելադրել:  Նրա բարեգործությունը միշտ կրում էր ճշմարիտ քրիստոնեության դրոշմը. նրա ձախ ձեռքը չգիտեր, թե ինչ է տալիս իր աջը…»:
Նրա կարողությունը ժառանգել են չորս որդիներ, որոնցից մեկը՝ Հովսեփ Մանթաշևը, արտագաղթից վերադարձել է Հայաստան, որտեղ փոքր-ինչ փոխել է ազգանունը (Մանթաշյան) և չի գովազդել իր ծագումը։

19 апреля 1911 года в Петербурге скончался нефтяной магнат и меценат Александр Манташянц.—  нефтяной магнат и меценат, при этом отличался скромностью, не имел собственного экипажа, ходил пешком или ездил на трамвае.
Манташянц занимался экспортом нефти и получил прозвище «Король нефти». Он считался одним из самых богатых людей своего времени.
В 1899 году Манташян основал компанию «Александр Манташев и Ко», добывавшую в начале ХХ века более половины бакинской нефти.
Александр Ширванзаде оплакал смерть армянского мецената Александра Манташева, написав: «Не количество огромных сумм, а сердце — вот то, что играло единственную и величайшую роль в благотворительности Манташева. Он жертвовал не из пустого тщеславия или заднего умысла, он жертвовал потому, что так диктовала его чувствительная душа. Его благотворительность всегда носила печать истинного христианства: левая рука не знала, что правая дает…»
Его состояние унаследовали четыре сына, один из которых Овсеп Манташев вернулся из эмиграции в Армению, где немного изменил фамилию (Манташян) и не афишировал своё происхождение.

On April 19, 1911, oil magnate and philanthropist Alexander Mantashyants died in St. Petersburg. — oil magnate and philanthropist, but he was modest, did not have his own carriage, walked or rode a tram.
Mantashyants was engaged in oil export and was nicknamed the “King of Oil”. He was considered one of the richest people of his time.
In 1899, Mantashyan founded the company “Alexander Mantashev and Co.”, which produced more than half of Baku’s oil at the beginning of the 20th century.
Alexander Shirvanzade mourned the death of the Armenian philanthropist Alexander Mantashev, writing: “Not the number of huge sums, but the heart – that is what played the only and greatest role in Mantashev’s charity. He donated not out of empty vanity or ulterior motives, he donated because his sensitive soul dictated it. His charity always bore the stamp of true Christianity: the left hand did not know that the right hand was giving…” His fortune was inherited by four sons, one of whom, Hovsep Mantashev, returned from emigration to Armenia, where he slightly changed his surname (Mantashyan) and did not advertise his origins.