Հայ Բեմի Շողացող Աստղ

Հունիսի 22, 2024, Երևանում՝ մահացել է դերասանուհի, Հայաստանի վաստակավոր արտիստ, բեմական խոսքի պրոֆեսոր
Լալա Բաբկենի Մնացականյանը

ծնվել է 1957 թվականի հոկտեմբերի 8-ին Երևանում, մտավորական ընտանիքի օրրանում, որտեղ արվեստն ու գիտությունը միահյուսվել էին: Նրա մայրը՝ Էլիզա Գյուլեսերյանը, բեմական խոսքի դոցենտ էր, իսկ հայրը՝ Բաբկեն Մնացականյանը, մաթեմատիկոս և գիտությունների թեկնածու: Ընտանիքի երրորդ աղջիկը՝ Լալան, մեծացել է ստեղծագործական և կրթական միջավայրում, որը ձևավորել է նրա բազմաշերտ անհատականությունը և նվիրվածությունը հայ արվեստին: 
Երևանի համար 78 դպրոցն ավարտելուց հետո Լալան ընդունվել է Երևանի գեղարվեստա-թատերական ինստիտուտի դերասանական բաժին, որն ավարտել է 1978 թվականին կարմիր դիպլոմով: Նրա տաղանդը շուտով ծաղկել է հայ բեմում, կինոյում և հեռուստատեսությունում: Լալան խաղացել է բազմաթիվ դերեր՝ սկսած Կառլո Գոլդոնիի «Երկու տիրոջ ծառայից» Սմերալդինայից մինչև Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի «Սիրային Նախատինք» մոնոներկայացման Գրացիելլա: Նա հանդես է եկել Երևանի Երիտասարդական Էքսպերիմենտալ Թատրոնում, Վանաձորի դրամատիկական թատրոնում, Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում, «Մետրո» թատրոնում և Մհեր Մկրտչյանի անվան արտիստական թատրոնում՝ յուրաքանչյուր դերում բերելով անկրկնելի խորություն և հմայք: 
Լալայի ստեղծագործական կյանքը սահմանափակված չէր միայն դերասանությամբ: Նա եղել է 140 մանրապատումների սցենարիստ և դերակատար, ստեղծել է հեռուստատեսային ծրագրեր, ինչպիսիք են «Ինչ կա չկա» և «Լալա ընդ Հարութ» երգիծական հաղորդաշարերը: 1991 թվականից նա դասավանդել է Երևանի Կինոյի և թատրոնի պետական ինստիտուտում՝ դառնալով բեմական խոսքի պրոֆեսոր: Նրա համահեղինակությամբ ստեղծված «Գեղարվեստական խոսքի մատուցման արվեստը» դասագիրքը դարձել է հայերենով առաջին և միակ ուսումնական ձեռնարկը՝ անգնահատելի ներդրում հայ թատերական կրթության մեջ: 
Լալայի կարիերան պսակվել է բազմաթիվ մրցանակներով, ներառյալ Հայաստանի վաստակավոր արտիստի կոչումը (2006), Կիևի «Վիդլուննյա» և Բրեստի «Բելայա Վեժա» միջազգային փառատոների մրցանակները: Նրա կյանքն ընդհատվել է հանկարծամահությամբ 2024 թվականի հունիսի 22-ին Երևանում, սակայն նրա ժառանգությունը՝ որպես հայ բեմի անմար աստղ, շարունակում է փայլել: 

Светило Армянской Сцены
22 июня 2024 года, в  Ереване- скончалась актриса, заслуженная артистка Армении, профессор сценической речи
Лала Бабкеновна Мнацаканян родилась 8 октября 1957 года в Ереване, в семье интеллигентов, где искусство и наука переплелись в гармоничном союзе. Ее мать, Элиза Гюлесерян, была доцентом сценической речи, а отец, Бабкен Мнацаканян, математиком и кандидатом наук. Будучи третьей дочерью в семье, Лала росла в творческой и образовательной среде, которая сформировала ее многогранную личность и преданность армянскому искусству. 
Окончив ереванскую школу №78, Лала поступила на актерский факультет Ереванского государственного художественно-театрального института, который завершила в 1978 году с красным дипломом. Ее талант вскоре расцвел на армянской сцене, в кино и на телевидении. Лала исполнила множество ролей, от Смеральдины в «Слуге двух господ» Карло Гольдони до Грациеллы в моноспектакле «Любовные упреки мужу в кресле» по Габриэлю Гарсиа Маркесу. Она выступала в Ереванском молодежном экспериментальном театре, Ванадзорском драматическом театре, Академическом театре имени Габриэла Сундукяна, театре «Метро» и Художественном театре имени Мгера Мкртчяна, привнося в каждую роль неповторимую глубину и обаяние. 
Творческая жизнь Лалы не ограничивалась актерской игрой. Она была сценаристом и актрисой 140 миниатюр, создавала телепрограммы, такие как сатирические шоу «Что есть, чего нет» и «Лала и Арут». С 1991 года Лала преподавала в Ереванском государственном институте театра и кино, став профессором сценической речи. Ее соавторство в учебнике «Искусство подачи художественного слова» стало первым и единственным пособием на армянском языке, внесшим неоценимый вклад в театральное образование. 
Карьера Лалы была увенчана множеством наград, включая звание заслуженной артистки Армении (2006) и призы международных фестивалей «Видлуння» в Киеве и «Белая Вежа» в Бресте. Ее жизнь оборвалась внезапной смертью 22 июня 2024 года в Ереване, но ее наследие как неугасимой звезды армянской сцены продолжает сиять. 

A Shining Star of the Armenian Stage
June 22, 2024, Yerevan, Armenia died Actress, Honored Artist of Armenia, Professor of Stage Speech
Lala Babkenovna Mnatsakanyan was born on October 8, 1957, in Yerevan, in a family of intellectuals where art and science intertwined. Her mother, Eliza Gyuleseryan, was an associate professor of stage speech, and her father, Babken Mnatsakanyan, was a mathematician and candidate of sciences. As the third daughter in the family, Lala grew up in a creative and educational environment that shaped her multifaceted personality and devotion to Armenian art. 
After graduating from Yerevan’s School No. 78, Lala enrolled in the acting department of the Yerevan State Institute of Arts and Theater, graduating in 1978 with a red diploma. Her talent soon blossomed on the Armenian stage, in cinema, and on television. Lala performed numerous roles, from Smeraldina in Carlo Goldoni’s The Servant of Two Masters to Graciela in the monologue Love Complaints to the Husband in the Armchair based on Gabriel García Márquez. She performed at the Yerevan Youth Experimental Theater, Vanadzor Drama Theater, Gabriel Sundukyan Academic Theater, Metro Theater, and Mher Mkrtchyan Artistic Theater, bringing unparalleled depth and charm to each role. 
Lala’s creative life extended beyond acting. She was the screenwriter and performer of 140 miniatures and created television programs such as the satirical shows What’s There, What’s Not and Lala and Harut. Since 1991, she taught at the Yerevan State Institute of Theater and Cinema, becoming a professor of stage speech. Her co-authored textbook The Art of Delivering Artistic Speech became the first and only manual in Armenian, making an invaluable contribution to theatrical education. 
Lala’s career was crowned with numerous awards, including the title of Honored Artist of Armenia (2006) and prizes from the international festivals “Vidlunnya” in Kyiv and “Belaya Vezha” in Brest. Her life ended with sudden death on June 22, 2024, in Yerevan, but her legacy as an enduring star of the Armenian stage continues to shine.