Հայ Բեմի Առաջնակարգ Դերասան

Լևոն Բոգդանի Զոհրաբյանը մահացել է 1969 թվականի օգոստոսի 29-ին Լենինականում (այժմ՝ Գյումրի), Հայկական ԽՍՀ։ Հայ դերասան, նա հայտնի է իր բազմակողմանի դերակատարումներով թատրոնում և կինոյում։

Ծնվել է Բաթումում, Բաթումի գավառ, հարուստ ընտանիքում։ Հաճախել է ռուսական ուսումնարան։ Բաթումը դարասկզբին հայկական մշակույթի կենտրոն էր, հատկապես թատրոնի առումով։ Զոհրաբյանի բեմական առաջին փորձերը եղել են Բաթումի ռուսական թատերախմբում (1910-1913)։ 1919-1921 թվականներին սովորել է ռուսական թատերական ստուդիայում, ինչը խորացրել է նրա հակումը դեպի ռուսական դերասանական դպրոցը։ 1913 թվականին միացել է հայկական թատերախմբին՝ հաղթահարելով հայերենի թերի իմացությունը և դառնալով հայ բեմի նշանավոր դերասան։ Լենինականի Երկրորդ պետթատրոնում (այժմ՝ Գյումրիի Վարդան Աճեմյանի անվան դրամատիկական թատրոն) նա դարձել է առաջնակարգ դերասան։ Թատրոնում խաղացել է բազմաթիվ դերեր, այդ թվում՝ Լյապկին-Տյապկին և Զեմլյանիկա (Ն. Գոգոլի «Ռևիզոր»), Աբիսողոմ աղա (Հ. Պարոնյանի «Մեծապատիվ մուրացկանները»), Զիմզիմով (Գ. Սունդուկյանի «Պեպո»)։ Կինոյում նկարահանվել է ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Սևանի ձկնորսները» (1939, Աղաբեկ), «Դավիթ Բեկ» (1943, Բայանդուր) և «Հասցեատիրոջ որոնումները» (1955, Գրիգոր Խրիստոֆորովիչ)։ Զոհրաբյանի դերասանական արվեստը, որը համատեղում էր ռուսական և հայկական թատերական ավանդույթները, նրան դարձրել է հայ թատրոնի նշանավոր կերպար։ 

—

**Русский** 

Первоклассный актер армянской сцены

Левон Богданович Зограбян скончался 29 августа 1969 года в Ленинакане (ныне Гюмри), Армянская ССР. Армянский актер, известный своими разносторонними ролями в театре и кино. Родился в Батуме, Батумская область, в состоятельной семье. Учился в русской школе. Батум начала XX века был центром армянской культуры, особенно театра. Первые сценические опыты Зограбяна прошли в русской театральной труппе Батума (1910–1913). В 1919–1921 годах он учился в русской театральной студии, что укрепило его приверженность русской актерской школе. В 1913 году присоединился к армянской театральной труппе, преодолев недостаточное знание армянского языка и став выдающимся актером армянской сцены. Во Втором государственном театре Ленинакана (ныне Гюмрийский драматический театр имени Вардана Аджемяна) он стал первоклассным актером. Исполнил множество ролей, включая Ляпкина-Тяпкина и Землянику (Н. Гоголь, «Ревизор»), Абисогома-ага (Г. Паронян, «Почтенные нищие»), Зимзимова (Г. Сундукян, «Пепо»). В кино снимался в фильмах, таких как «Рыбаки Севана» (1939, Агабек), «Давид-Бек» (1943, Баяндур) и «В поисках адресата» (1955, Григор Христофорович). Актерское мастерство Зограбяна, сочетавшее русские и армянские театральные традиции, сделало его знаковой фигурой армянского театра. 

—

**English** 

A First-Class Actor of the Armenian Stage

Levon Bogdani Zohrabyan passed away on August 29, 1969, in Leninakan (now Gyumri), Armenian SSR. An Armenian actor, he was renowned for his versatile roles in theater and film. Born in Batumi, Batumi Province, in a wealthy family, he attended a Russian school. Early 20th-century Batumi was a hub of Armenian culture, particularly theater. Zohrabyan’s initial stage experiences were with a Russian theater troupe in Batumi (1910–1913). From 1919 to 1921, he studied at a Russian theater studio, deepening his affinity for the Russian acting school. In 1913, he joined an Armenian theater troupe, overcoming his limited knowledge of Armenian to become a prominent figure on the Armenian stage. At the Second State Theater in Leninakan (now the Vardan Ajemyan Dramatic Theater in Gyumri), he established himself as a top-tier actor. He performed numerous roles, including Lyapkin-Tyapkin and Zemlyanika (N. Gogol’s *The Inspector General*), Abisoghom Agha (H. Paronyan’s *Honest Beggars*), and Zimzimov (G. Sundukyan’s *Pepo*). In film, he appeared in *Sevan Fishermen* (1939, Aghabek), *David-Bek* (1943, Bayandur), and *In Search of the Addressee* (1955, Grigor Khristoforovich). Zohrabyan’s acting, blending Russian and Armenian theatrical traditions, made him a significant figure in Armenian theater. 

—