Գեղանկարչություն և Թատերական Ձևավորում 

Ալեքսանդր Նիկոլայի Շաքարյանը մահացել է 1984 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Երևանում։ Հայ նկարիչ է, ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1956)։

1929-1934 թվականներին սովորել է Լենինգրադի համառուսաստանյան գեղարվեստի ակադեմիայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտում։ 1951-1964 թվականներին եղել է Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի թատրոնի գլխավոր նկարիչը։

Նա հեղինակ է մի շարք թատերական ներկայացումների ձևավորումների, այդ թվում՝ Անտոն Չեխովի «Երեք քույր» (1952), Ալեքսանդր Շիրվանզադեի «Չար ոգի» (1959), Ալեքսեյ Արբուզովի «Իրկուտսկյան պատմություն» (1960), Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռիչարդ III» (1965, բոլորը՝ Երևանի Պարոնյանի անվան թատրոնում)։ Նաև ձևավորել է օպերային ներկայացումներ՝ Շառլ Գունոյի «Ֆաուստ» (1942), Տիգրան Չուխաջյանի «Արշակ Բ» (1956), բալետային ներկայացումներ՝ Լյուդվիգ Մինկուսի «Դոն Կիխոտ» (1953), Արիստակեսյանի «Պրոմեթևս» (1968, Երևանի օպերայի և բալետի թատրոն), Արամ Խաչատրյանի «Սպարտակ» (1966, Սվերդլովսկի օպերային թատրոն)։ Շաքարյանը մասնակցել է «Քաոս» (1972) և «Աքսորական № 011» (1978, երկուսն էլ՝ Հայֆիլմ) ֆիլմերի ձևավորումներին։

Նրա կտավներից են՝ «Աղջկա դիմանկար» (1932), «Գյուղական տեսարան» (1934), «Հին Երևան» (1943)։ 1962 թվականին Երևանում կայացել է նրա անհատական ցուցահանդեսը։ Շաքարյանի ստեղծագործությունները արտացոլում են հայ մշակույթի և թատերական արվեստի խորքային ընկալումը, նրա աշխատանքները նշանակալի ներդրում են ունեցել հայկական գեղարվեստական և թատերական ժառանգության մեջ։

### Русский

Живопись и театральное оформление 

Александр Николаевич Шакарян умер 20 сентября 1984 года в Ереване. Армянский художник, заслуженный деятель искусств Армянской ССР (1956). В 1929–1934 годах учился в Ленинградском институте живописи, скульптуры и архитектуры Всесоюзной академии художеств. В 1951–1964 годах был главным художником Ереванского театра музыкальной комедии имени Акопа Пароняна.

Он оформлял театральные постановки, включая «Три сестры» Антона Чехова (1952), «Чар огы» Александра Ширванзаде (1959), «Иркутская история» Алексея Арбузова (1960), «Ричард III» Уильяма Шекспира (1965, все — в Ереванском театре им. Пароняна). Также занимался оформлением оперных постановок: «Фауст» Шарля Гуно (1942), «Аршак II» Тиграна Чухаджяна (1956), и балетных постановок: «Дон Кихот» Людвига Минкуса (1953), «Прометей» Аристакесяна (1968, Ереванский театр оперы и балета), «Спартак» Арама Хачатуряна (1966, Свердловский оперный театр). Шакарян участвовал в оформлении фильмов «Хаос» (1972) и «Изгнанник № 011» (1978, оба — «Арменфильм»).

Среди его картин: «Портрет девушки» (1932), «Сельский пейзаж» (1934), «Старый Ереван» (1943). В 1962 году в Ереване прошла его персональная выставка. Творчество Шакаряна отражает глубокое понимание армянской культуры и театрального искусства, его работы внесли значительный вклад в армянское художественное и театральное наследие.

### English

Painting and Theatrical Design 

Alexander Nikolayevich Shakaryan died on September 20, 1984, in Yerevan. An Armenian artist, he was honored as a Merited Artist of the Armenian SSR (1956). From 1929 to 1934, he studied at the Leningrad Institute of Painting, Sculpture, and Architecture of the All-Union Academy of Arts. From 1951 to 1964, he served as the chief artist of the Hakob Paronyan Musical Comedy Theater in Yerevan.

He designed sets for theatrical productions, including Anton Chekhov’s *Three Sisters* (1952), Alexander Shirvanzade’s *Char Ogy* (1959), Alexey Arbuzov’s *Irkutsk Story* (1960), and William Shakespeare’s *Richard III* (1965, all at the Paronyan Theater). He also worked on opera productions, such as Charles Gounod’s *Faust* (1942) and Tigran Chukhajyan’s *Arshak II* (1956), and ballet productions, including Ludwig Minkus’s *Don Quixote* (1953), Aristakesyan’s *Prometheus* (1968, Yerevan Opera and Ballet Theater), and Aram Khachaturian’s *Spartacus* (1966, Sverdlovsk Opera Theater). Shakaryan contributed to the set design of the films *Chaos* (1972) and *Exile No. 011* (1978, both by Armenfilm).

His paintings include *Portrait of a Girl* (1932), *Rural Landscape* (1934), and *Old Yerevan* (1943). In 1962, he held a solo exhibition in Yerevan. Shakaryan’s work reflects a deep understanding of Armenian culture and theatrical art, making a significant contribution to Armenia’s artistic and theatrical heritage.